Merhaba

Aristokrat sehri Wien/ Viyanada bulundugum yillardan bir hikaye anlatmak istiyorum.
Universite yillarinda saclarimizi uzatir, jeanlarimizi giyer, donemin simgesi V.W. arabalara biner, kizlarin pesine duserdik. Ve bunu Universitedeki bohem yasiyan bu tip isleri serserilik kabul eden cevremize yakalanmamak adina yakin sehirlere giderek yapardik. Kendi aramizda ise bu tip serserileri!? ”sefa ********leri” diye isimlendirerek, bu olayi aykirilik boyutunda yasamanin verdigi haz olarak algilardik.

Iki turk,iki Istanbullu genc zannedersem havali (ne demekse?) iki arabayla (avini alan bir koseye!) donuste bulusma "das Brucknerhaus in Linz" (Linz Brückner Evi) onu! Bu haftanin hedefi Linz, cunku orasi bir işçi kenti olduğu için Wien plakali arabalarin icindekilere ilgi fazlaydi.

Donem odevlerinin ucusmadigi bir donemde Darstellende Geometri/ Tasari geometri’nin bunalttigi gencler olarak yine ava cikmaya karar verdik. Ama bizler kendimizi gostermek, avimizida butun yonleriyle gormek istiyorduk. Bunun icinde kurtlar gibi puslu havayi asla tercih etmezdik. Baharin baslangic gunlerinden bir gun hafta sonu, acik serin havada girdik sehre.

Bir dortyol girisinde, trafik isiklarina yaklasirken arkamdaki klaksiyon calmaya basladi. Araba bozulmustu. Plan bozulmustu. Yapilacak sey cekici cagirip servise cektirmek, pazartesiyi bekleyip tamir ettirmek ve geri donmek!

Bu aksiligin mali yonude felaketti. Hemen cekme halatiyla bagladik.(-ki sehir icinde yasakti ve mutlaka cekici cagrilmaliydi) Polise rastlamadan hemen sehir disina cikip sonra yavas yavas Wien’e varmakti. Sehirler arasi bozulmus havasi vererek cekme hakkimizi kullanmis olacaktik.

Koseye geldik kirmizida durduk.Yesil yaninca ben telasla gaza bastim, hafif bir sarsilmadan sonra hareket hareket ettim, ettim ama gozum dikiz aynasindaki goruntuye takildi! Arkadasim solundan gelecek arabalara bakiyor.Yesilden haberi yok. Zannedersem ayagida frende. Hala sola bakiyor, bende gidiyorum. Ip tabiki kopmus. O hala sola bakiyor ben gulmekten direksiyonun ustune yikildim.

Yeniden baglamak icin geri donmek uzereyken uzaktan kavsaga yaklasan polis arabasinin ust isigini fark ettim. Korktum ve donmeden yoluma devam ettim. Brückner Evi’nin onunde bir saat oyalandim. Dondugumde arabada arkadasimda yerinde yoktu. Bende Wien’e geri dondum!

Arkadasim Sali gunu geldi. Bir yil benimle konusmadi. Bende olsam konusmazdim zaten....