Bir insan...

Uyandım, gözlerim nemli ve çapaklanmış. Az öncenin karanlığını hatırladım şimdi içime neşe veren bir aydınlık, doğmaya hazırlanan güneş hemen karşımda sanki. Kuşlar ışığın habercisi, ağaçların sesi ise melodisi istanbulumun. Sabahın tüm mutluluk veren halini sevdim.

İŞe gitmek için yavaş yavaş hazırlandım çünkü erken kalkıp doğumunu izledim hayatın. Birşey anlatmak ister gibi dünya yavaş yavaş aydınlanıyor gözlerimin önünde. Hİssediyorum, duyuyorum ve içime çekiyorum ayazlanmış havasını. İlk gördüğüm insana selam veriyorum. Gülümseyerek selamlıyor o da beni... İlk gülüşümü seviyorum sabahımın...

Gün tüm güzelliğiyle ilerken insanlara yardımcı olduğum mesleğimin tüm pozitif yanlarıyla yüzüm de güzelleşiyor. Mutluluğumu paylaştığım bir 8 saatin sonunda iyiden iyiye ilerleyen saatlerimin bende bıraktıklarını seviyorum.

Güneşin batışını üsküdar salacak da izlerken hayallerimi doğuruyorum. Gözlerim tekrar nemli kalbim ise yavaşlamış. Ufuk da yeni bir duygu bütünlüğü seyehat ederken, düşüncelerim hislerimle birleşiyor ve sevmeye başlıyorum. Yanımda oturan gence soruyorum en çok kimi seviyorsun?

- sevgilimi, o çok güzel hiç aklımdan çıkmıyor. Şu onu bekliyorum zaten.

Peki başka kimi seviyorsun ?

- (..... düşünce boşluğu yaşıyor çocuk ) Ailemi tabi ki annem babam olmasaydı ne yapardım.

Başka ???

beni seviyor musun peki arkadaş ?

- eee sizi neden seveyim ki ?

Sevmek üzerine kurgulanmış film, uzatılmış romanlar ve efsaneler vardır. Ancak hiç biri neyi sevmemiz gerektiğini anlatmaz. Sevgiyi çeşitlendirir ve böler duyguları yaşantımıza.

Sabahını sevemiyorsun, güneşin seni ne kadar mutlu edebileceğini görmüyorsun, selam verdiğin bir yabancının seni nasıl sevebileceğini anlamıyorsun, yürürken tüm güzelliklerle dolu yolunun ihtiş***** önem vermiyorsun, güneşin batışından önce haberleşen kuşları, sabahları öten horozları, arkadaşın için verdiğin sözü, kendin için hedef haline getirdiğin hayatı sorgulamıyorsun işte sen sevmek nedir bilmiyorsun.

Sevmek, çeşitlendirilmeden, kalbin tepkilendirdiği ve düşüncelerimizin hislere dönüştürdüğü evrensel işimizdir. Kaçımız bu işimiz için kariyer planlıyoruz?

Seni neden seveyim ki kardeşim?