Bir zamanlar, dünyanın en ücra köşesinde, karanlık ve soğuk bir mağarada kötü bir ruh yaşarmış. İnsanları mutlu eden hayalleri onlardan çalmak için geceleri kocaman kanatlarını açıp dünyayı dolaşırmış. Çalıntı hayalleri ne yapacağını da bilmezmiş, hayal etmeyi de bilmezmiş. Hiçbir zaman hissetmemiş ki buzdan yüreği, gerçekleşen veya gerçekleşmeyen bir hayalin güzelliğini...
Bir gece, kimsesizlerin yurdunda yaşayan bir küçük kızın hayalini çalmaya gittiğinde onu şaşırtan bir şey olmuş. Bu masum kızın sadece tek bir hayali olması kötü ruhu çok şaşırtmış. Bir an için "bir çocuğun yüzlerce gereksiz ve aptal hayali olması çok doğal..." diye düşünmüş ve bunu hemen unutmuş. Yatağında kıvrılıp uyuyan ve hayalinin rüyasını görmekte olan küçük kızdan bu tek hayalini alıp uzaktaki karanlık mağarasına doğru uçmuş. Oraya vardığında, yalnızlığının karanlık dünyasında bakmış ki yetim küçük kızın tek hayali sevilmekmiş. Kötü ruh buna çok şaşırmış ve o anda buzdan kalbini delen bir acı hissetmiş. Bu hayali kendine saklamak istemese de artık geri de iade edemeyeceğini biliyormuş. Hissettiği şeyi hiç tanıdık değilmiş, hiç başına gelmeyen bir şeymiş ve bütün bunlara rağmen onu yoketmek de istemiyormuş. Küçük kızın hayalini mağarasının bir köşesine koymuş. Buradan her geçtiğinde hoşlanmadığı bir sıcaklık hissetse de kötü ruh,
yine de hayali yok etmek istememiş. Yıllar geçmiş ve kötü ruh insanların hayallerini çalmaya devam etmiş. Her gece, mağarasına döndüğünde küçük kızın hayalinin bulunduğu yerin önünden geçerken onu hatırlıyormuş. Bir gece oradan geçerken hiçbir şey hissetmemiş. Bilinir ki, insanlar öldüğünde hayalleri de ölüyormuş...
Kötü ruh o an anlamış ne olduğunu ve ilk defa düşünceli oturmuş mağarasında. İlk defa insanlar hakkında düşünmüş. Küçük yetim kızı düşünmüş ve kanını donduran bir suçluluk duymuş. İlk kez farklı hisler doldurmuş içini. Böylece kötü ruh, karanlık mağarasında sessiz ve huzurlu düşüncelere dalıp buz gibi soğuk gözyaşlarında boğularak son nefesini vermiş. Ölmeden önce anlamış ki çalıntı hayaller ona hiçbir zaman yardım edemez çünkü onlar sadece sahiplerine aitler.



bu güzel ifade bu masaldaki kiüçük kıza hediyem olsun..


alıntı