Külkedisi kaçarken, pabucu ayağından fırladı.ertesi gün prens ayağı
bu pabuca sığacak genç kızı aramaya koyuldu.
ülkenin tüm kızları, prens tarafından beğenilmek için, ayaklarını daha
ufak hale nasıl getireceklerinin çabasına giriştiler.

işte o gün bu gündür kadınlar,ayaklarını,erkekler tarafından belirlenmiş
kalıplara sıkıştırmaya çalışır, böyle yaparak erkeğin ''prensesi''
olacağını düşler dururlar.zaman geçtikçe topallamasının,kendini depresif
hissetmesinin sebeplerini sürekli kendi eksikliklerinde arayarak ...
ve pabucun ne denli geçerli olduğunu düşünmeden...

erkekler ise ellerindeki ''ayakkabıya''(veya düşlerindeki kalıba)
''ayağını'' (kendini) sıkıştıracak kadını arar; ''ayağı sıkışmış'' bir
kadının ne denli gerçek, ne kadar huzurlu, mutlu olup-mutlu
edebileceğini düşünmeden...

ve birlikte yalınayak yaşayabilmenin özgür keyfinden habersizce.........

Handan




Yuh yani bu kadarda olmazki;Sizcede abartı değilmi? Bide nasıl bir oluşturucu zeka bakarmısınız,başka işi gücü yok sanki
faydalı bir iş için kafayı çalıştırsa bu kladar oluşturucu ve etkileyici bir hikaye yazamazdı tahminen
Böyle (yok erkeler bize bunu yaptı,şöyle davrandı,aslında erkekler şöyledir,bizi şöyle yapıyorlar böyle kırıyorlar)gibi acıtasyon yapan kadınlara gıcık oluyorum
Kursağınızda kalsın be daha ne yapacaktık.