aliÖZDEMİR

Doymayan nefsim

Nefsim; kanlı baharların aldatılmış tutsağı,
Nasipsiz.. vicdan elinden gün görmemiş buzdağı…

Sığınacak gölgesi ne Hakk’a bakan yüzü var,
İçten içe kendini dünya malıyla oyalar.

Nefsim; sonu olmayan yolların fânî yolcusu,
Hakk’ın rahmetine varanların en sonuncusu,

Yetinmeyi bilmez şükürle.. ne insafa gelir,
Karanlıkta serap görse arkasından seslenir. ...

“Sevgiyi sevip, düşmanlığa düşman olmak inançla coşan bir gönlün en mümeyyiz vasfıdır.” diyor Gönül İnsanı. Aynı Gönül İnsanı; “Sevgi; öyle bir dil kullanır ki, o dili herkes anlar.” sözleriyle, herkesin muhtaç olduğu sırlı formül olan ‘sevgi’yi ve onun en belirgin vasfını bizlere anlatıyor.
Sevgi, mutluluk ve huzurun temeli; kaynağında vefâ ve fedakârlık olan, susadıkça içilen, içildikçe de ruhlara ferahlık vesilesi olan bir ırmak....

Genç Adam
Sızıntı


Genç adam! Dön bir kerede kalbinin ve ruhunun soluklarına kulak ver! Geril ve nefsinle hesaplaşmaya hazırol! İçinde ağaran inanç şafağıyla doğrul ve ucu vicdanında belirip Hakk'a doğru uzanan ışıktan yollarda yürümeye koyul...! Bu altın yol zaman ve mekânın hem içinden hem de dışından geçer. Sen, ruhunu saran mânâ ve önündeki kutsî hedefin ışıl ışıl parıldadığını ancak bu yolda görecek; görecek, sonra da bu sonsuz ve çarpıcı hakikatin sihirli güzelliğine...

Ben
Orhan ATALAY


[I]Ben ana rahminde hayat, biraz kemik, biraz et.
Ben başı bilinmeyen zaman içinde, ölümsüz ruhunu özleyen ceset.

Ben kumsalların billur tanelerinde, ayak altında duran kaya gibiyim.
Her şeyi içime atarken bile, kabına sığmayan maya gibiyim.

Ben, zifiri karanlıkta ateş böceği, ben, zıpkınlanmış bir yunus.
Ben en büyük ressamın milyonluk tablosuna, dönüpte bakmayan gururlu tavus....

Günler yağmur öncesi kasvetli havaya eş,
Aniden üst üste geldi sis, duman ve güneş;

İç içe giriyordu ışık ve zulmet birden,
Dehşette gürledi gökler, gürledi derinden.

Bahçelerde zambaklar, papatyalar, lâleler,
Uyandı bülbüle uyandığı gibi güller...

Narin yapraklar üstünde kırağı telaşı,
Bu, yepyeni bir şölen için yeni bir aşı.

Gamlanma öyleyse, zira mevsim hazân değil;
"Kader"...