Eftelya

Bir gün gelecek itiraf edeceğim
İlk önce kendime
Sonra tüm dünyaya
Sonra
sana seni sevdiğimi.
İşte o zaman,
hak yerini bulacak.
Aklıma düştüğünde cevapsız bir soru gibi,
yakmayacağım bir sigara daha.
Kendi kendime gülümserken,
içtiğim sigaranın bahanesi sen olmayacaksın.
Gözyaşlarım sebebsiz akmayacak
Geceler uzun ve karanlık...

simsiyah gözlerini gördüm önce
masum bakışlarını sonra
Güldüm
Güldün
Yeni çıkmış iki tek dişinle
Elini uzattın
Sesime uzandın
Güldün
Güldüm
Bebek kokunu aldım
Tombul yanaklarını okşadım
Sen bütün masumiyetınle en derin uykulardayken
Bebeğim
İşte o an ben sana aşık oldum

Sen,
Sevginin bahara dönük yüzü
...

Sen gittin
Öksüz kaldı satırlarım
Yürek yangınları kopuyor ansızın
Alev alev yanmakta bütün şehir
Kaldırım taşları fırlıyor yerinden
Yürek yangın
Yürek mahşer...

Kadın yaklaşıyor ağır ağır adımlarla..
Bir adım
İki..
Üç...

Sen gittin
Fırtına,boran koptu ansızın
Bir kurumuş ağacın dalına asılmış ipler...

Bitmez tükenmez yollar
Sevda yüklü katarlar eşliğinde
Serap dolu geçit vermez ıssız çöller
Ama ben denizlere değil..
Sana susuyorum

Denize varıyorum sonra
Dalgalar insan boyu
Kıyılara varmakta
Bir martının kanat seslerıyle
Kırmızıya çalan sevdalar eşliğinde
Sana dönüyorum

Gece gizemi siyah gözlerde
Kaybettıklerımı buldum...

_Sakin ol
_Olmayacağım

_Yapma
_Yapacağım

_Ama...
_Sen..

Benden iyi bilecek değilsiniz değil mi?
Çok oldunuz sizler de ama
Ben
Gidiyorum.
Kalbimi de götüreceğim giderken.
Ama kalbime parmağınızı batırdınız.
Pardon batırmadınız.
Parmakladınız!

_Yapma!
_Yapacağım!

Düşlerim bana yakın değil artık,
düşlerim anlamını yitiren bir geçmişten ibaretler...