Eftelya

sonsuz olmaksa maksat
sonsuzum artık
ilkim yok
kaybettım seni deli akan denızlerde
şimdi sessizlik ve sensızlık türkülerı soylemekte zaman
şimdi maskelerın raks etme zamanı
şimdi sonsuzluk
vakti
tanıdık bu hüzün
nasıl olur da ağlamam..

Geride bıraktığımı sandığım tüm renklerimi çağırdım bu gece
En önce siyah geldi..koşa koşa..
...

bir nefret fırtınası esmekte içimde
deli halıyle sarsmakta bedenımı
ruhum ıssız
can çekişmekte balıklar susuz denızlerde
maske takmış insan yüzleri dolaşıyor
bir sen kaldın
bir de
deli rüzgarların sıcaklığıyla kavrulan ellerim
Eftelya

topladım geçmişe geleceğe ait ne varsa
şimdi bir dalın ucunda ben
zor denklediğim bohçamda anılar...
bir uçurumun dibinde duran ağacın dalına tutunmuşum tek elimle..
okyanustan esen sert rüzgarlar karşısında sallanıyorum bır o yana bır bu yana..
gelip geçen insan yüzleri aşağıdan meraklı,acır,sevimli,ilgisiz...
aralarında olmak ,kabullenmek,akışa uymak zor
Hiç bir şeyi...

Yağmur yağıyor.
Çiseliyor durmadan,
Yalnızım yine seninle başbaşa..
Sensiz bu boşluk,sessizlik..
Zor
Zor geliyor anlasana..

Binaların yüzü soğuk..
Betona bulanmış İstanbul un dar sokakları
İnsanların yüzleri gri
Deniz dalgalı bugün dövüyor kıyıları öfkeyle..
Bir balıkçı tutamadığı balıklara sövmekte..
Ben ise sensiz bu boşluk
...

En son ne zaman kımsesiz bir çocuğun ellerınden tuttunuz?
Ve en son ne zaman kimsesiz bir çocuğa sarılıp onun sevgiye aç gözlerıne bakıp ben buradayım yanındayım dedınız?
Ben yeni geldim öyle çocukların yanından..
Kapıda beni görür görmez sevinç çığlıkları attılar.biri boynumda biri bacağıma yapışmış..hepsini kucakladım.hepsini öptüm,kokladım..Ama bir ömerim var.
ömerimi anlatmak istiyorum size..anne ve babası yok.bebekken gelmiş yurda.o kadar güzel gözleri var kı benı...