Boşanmak Çözüm Değil

[Runaw@y]

BOŞANMAK ÇÖZÜM DEĞİL

Eğitimci Saliha Erdim, aile içi iletişim ve çocuk eğitimi noktasında birçok anne-babanın bilgisizce davrandıklarını ne İslami kaynaklardan ne de modern psikolojiden haberleri olmadıklarını ifade ediyor: “Hayatı rasgele yaşıyoruz” diyen Erdim’e göre mutsuzluğun sebebi, karşılıklı duyarsızlık ve güvensizlik.

Hayatı rasgele yaşıyoruz!
[saliha erdim2]
Eğitimci Saliha Erdim, aile içi iletişim ve çocuk eğitimi noktasında birçok anne-babanın bilgisizce davrandıklarını ne İslami kaynaklardan ne de modern psikolojiden haberleri olmadıklarını ifade ediyor: “Hayatı rasgele yaşıyoruz” diyen Erdim’e göre mutsuzluğun sebebi, karşılıklı duyarsızlık ve güvensizlik.

Eğitimci Saliha Erdim’le Viyana’da verdiği konferanstan önce güzel bir röportaj gerçekleştirdik. Hilal TV’de yaptığı “Hanımefendi” programının sunucusu Erdim, özellikle aile eğitimi üzerine verdiği seminerler ve yaptığı çalışmalarla dikkat çekiyor.

Geçtiğimiz günlerde Viyana’da halka açık seminerler veren Erdim, aile eğitimi konusunda önemli uyarılarda bulundu.

Ergenlik çağındaki bir gençle iletişim nasıl sağlanmalı?
Ergenlik yaşındaki çocuğun eğitimi çok önemli. Bu yaştaki çocukların birinci görevi anne babanın koydukları yasakları delmektir. Ergenlik dönemindeki çocuk eleştiriye kapalıdır. Başına buyruktur. Sen öyle diyorsan ben de böyle diyorum havasındadır. Aradaki saygıyı korumak önemlidir. Onunla ilişkilerinizi ne kadar iyi tutarsanız sizin değerlerinizi, sizin yönlendirmelerinizi o derece ciddiye alır. Önemli olan çocuğu zarardan korumaktır.

Evlendirme Kulübü projeniz nasıl gidiyor?

Çalışmalarımız devam ediyor ancak kapatmak üzereyiz. Erkeklerden müracaat oldukça az oldu. Kızlardan daha fazla daha talep var. Bizim toplumumuzda kızların ‘ben uygun bir eşle evlenmek istiyorum’ diyerek bir kuruma müracaat etmeleri hala ayıp sayılıyor. Ama buna rağmen kızlar ailelerinden habersiz müracaat ediyorlar. Kimi ablasıyla, arkadaşıyla geliyor müracaat ediyor. Ama erkeklerden bunu yapan çok nadir. Biz bu çalışmayı yapmadan önce Marmara FM’den fahri evlendirme vakfı görevi yapalım dedik. Mail aracılığıyla, posta yoluyla farklı yerlere form gönderdik. 100’e yakın bayan bu konuda bize müracaat ettiler. Buna karşılık sadece bir erkekten talep geldi. O da Artvinli işsiz bir bey, ilkokul mezunu ve içgüveysi olarak gitmek istiyor. Bundan dolayı kurum iflas etti.

İnsanlar para kazanacağız derken kendi iletişimlerini kaybediyorlar
Para bir araç ama insan bir amaç. Para insan için kullanılırsa gerçek anlamda doğru kullanılmış olur. İnsanlar kazanacağız, kazanacağız diye sağlıklarını kaybediyorlar. Aile içi iletişimleri berbat oluyor. Ondan sonra o kazandıkları paralar sağlıklarını kazanmaya da yetmiyor, çocuklarını da geri getirmeye yetmiyor.

Araçlarla amaçları doğru kullanmayı bilmemiz lazım. Her sistemin oluş kanunları ve bozuluş kanunları vardır. Oluş kanunlarına göre hareket ederseniz sistem olur. Bunu yapmazsanız sistem çöker. İnsanın insan kalabilmesi için gereken şartlar vardır. Bu şartlar eksik olduğunda o kişiye zarar vermek için artı bir şey yapmaya gerek yok.

Buğday ekiyorsanız, doğru bir mahsul alabilmeniz için gereken şartları yerine getirmeniz gerekir. Kireçli bir araziye buğday ekebilir misiniz. Bir çocuğu aşırı derecede rencide ederek ondan nasıl iyi psikoloji, iyi bir ders çalışma motivasyonu bekleyebilirsiniz. Anne bana eğitim adına bir şeyler yapmıyor. Çocuğunu düşündürmek adına ne yapıyor. Hiçbir şey yapmıyor. Çünkü anne baba düşünmeden yaşıyor.

Bizim ailelerimizde yetişkin eğitimi yok. Dersler bitince kitaplar da kapanıyor. Biz ne zaman kitapları açıyoruz. Toplantılarda, sohbetlerde, eğitim gördüğümüz muhtelif yerlerde çok güzel Kuran-ı Kerim okuyoruz, kitaplar okuyoruz. Ondan sonra geliyoruz, hayatımıza kaldığımız yerden aynen devam ediyoruz.

Allah dini dünyayı yaşanır kılmak için gönderdi. Bizim duygularımızı, düşüncelerimizi hayatımızı sistematize etmek, doğru yaşamak için, rehber olsun diye gönderdi. Ben annelere şunu soruyorum. Siz çocuk eğitimi ile ilgili kaç tane hadis-i şerif biliyorsunuz. Çocuklarını neye göre yetiştiriyorsunuz. Koskoca salondan iki kişi çıkıyor. Peki, eşlerle uyum, eşler arasındaki saygı ve sevgi konusunda birkaç tane hadis-i şerif söyleyin diyorum çık yok. Bunları bilmiyorsunuz bari modern psikolojiden aile içi iletişimle ilgili bir şeyler söyleyin. Yine ses yok. O zaman siz neye göre çocuk yetiştiriyorsunuz? Sizin elinizde bir taş var, bir mermer var, bir hamur var. Size verilen görev bunu şekillendirmek. Ama bu hamur sertleşir mi sertleşmez mi, ne zaman cila vurulur, ne zaman boya vurulur, bunlar hakkında hiçbir bilgin yok. Rasgele, bu böyle daha iyi oluyor. O olmadı böyle deneyelim. Hayatı rasgele yaşıyoruz. Hiçbir bilgi yok. Var zannediliyor ama yok. Olsa böyle olmayız biz.

Duyarsızlık aşılanıyor

Baba, anneyi kırıyor, hanımefendi içeride ağlıyor. Ama adam hiçbir şey olmamış gibi çekiyor kapıyı gidiyor. Akşam yatağa gireceksin, sabah beraber kahvaltı yapacaksın, yüz yüze bakacaksın. Hiç umurunda değil. Akşam geliyor, ne olmuş sen de geçenlerde beni üzmüştün! Hadi kur şu sofrayı! Diyerek karşısındakinin duygularını önemsemiyor. İnsanlar böyle yapa yapa, duyarsızlık öğretiliyor ve zarar vermek aslında zararlıymış gibi görülmemeye başlanıyor. Kendi sözünü dinletmeyi kar sanıyor. Bunlar ‘nasıl iyi bir eş olunur’ bilmemekten kaynaklanıyor. Hanımefendi de böyle beyefendi de böyle.

İsraf var, şükür yok, kanaat yok, razı olmak yok, bereket de yok. Peki, bu kadar yokluk neyin varlığını getirir. Mutsuzluğun.

Eşler arasında güvensizlik var

Hanımefendi bir şeyler öğrenmek için bir yerlere gitmek istiyor. Ama beyefendi hanımına diyor ki, ben kütüphane gibiyim. Ne soracaksan sor bana, söyleyim sana. Bir Müslüman Efendi bunu söyleyebilir mi? Adamın kadını kapı dışarı çıkarmamak için uydurduğu gerekçe bu. Bir defa bu başlı başına bir saçmalık. Niye yapıyor bunu? Çünkü şöyle bir mantık var. Gözü açılırsa beni saymaz. Bana itaat etmez. Bu yüzden okutmuyor, dışarı çıkarmıyor. Ne kadar güvensiz farkında mısınız? Ne kadar cesaretsiz, kişiliği oturmamış.
[Salihaa Erdim]




Enerji bombası gibi olmak!

Yıllar önce bir arkadaşım beni aradı. ‘Nasılsın Saliha abla’ dedi. ‘Enerji bombası gibiyim’, harikayım’ dedim. ‘Ne oldu’ diye sordu, çünkü ona göre benim böyle olabilmem için ekstra bir şeylerin olması gerekiyordu. Ben de ona dedim ki, “Sabah uyandığımda baktım ki hayattayım, herhangi bir afetle, tehlikeyle karşılaşmamışım. Uyku küçük ölümdür
;uyanamayabilirdim. Ama hayattayım. Yanımda eşim var, evde kalmış da olabilirdim. Baktım çocuklarım var, mışıl mışıl uyuyorlar. Hepsi sağlıklı. Şükürler olsun. Allah evlat da vermeyebilirdi. Ne diyecektik ki hamd etmekten başka. Sadece kız evlat verebilirdi, oğlum olmayabilirdi. Çeşitlilik çok güzel bir şey, benim hem oğlum hem de kızlarım var. Bir tane verip bir daha vermeyebilirdi. Benim 6 tane çocuğum var.

Sonra dedim dolabımı açtığımda karnımı doyuracak kadar yiyeceğim var. Misafirlerime ikram edecek kadar yiyeceğim de var. Baktım çevrem de beni sevenler var, benim de sevdiklerim var. Ailem var. Allah bana düşünebilecek bir kapasite varmış. Bir sağlık sıkıntısı çekmiyorum. Müthişim, beni mutlu olmamak için hiçbir gerekçem yok.

Ama dedi, bunlardan bizde de var! “O zaman siz niye enerji bombası gibi değilsiniz” dedim. “Ay valla hiç düşünmedim” dedi. “O zaman bir düşünün” dedim.

Negatif üretiyoruz

Allah bizlere hayatı o kadar kolaylaştırıyor ki ve diyor ki; “siz bildiklerinizle amel ettiğiniz sürece ben size bilmediklerinizi öğretirim”. Dolayısıyla insanlar hep negatife baktıkları için negatifi üretiyorlar.

[BlueRock]

gerçekten güzel paylaşım için teşekkürler.