ergenlik döneminde ahlak gelişimi

[carpediemcan]

VİCDAN, AHLAK GELİŞİMİ
Vicdan, doğuştan her çocukta bir yetenek olarak bulunur. Bu yeteneğin geliştirilebilmesi, çocuğun her şeyden önce yaşadığı çevreyle sürekli ve içten bir ilişkiyi sürdürmesine bakar. Vicdan oluşumu eğitime bağlıdır. Çocuk başındaki eğiticileri ve onların ahlaksal buyruklarını bilinçsiz yoldan içine aktarır ve sonradan bu buyrukların 'kendi içinden gelen bir ses' gibi algılar; bütün dünyayla arasında kurulacak bağlantı ve bu bağlantının kendisine yükleyeceği yükümlülükler konusundaki bilgisinin artması sonucu da kimi ahlaksal buyruk ve istekleri yine ilerde içine aktarıp benimser. Ancak, kendileri fark etsin ya da fark etmesin, vicdan eğitimi konusundaki ilk yapı taşlarını anne ve baba koyar. Vicdanın çekirdek bölümü erken çocuklukta ve aile ocağında gelişir, sonradan bu çekirdek çevresinde yavaş yavaş başka katmanlar oluşur. Vicdan eğitiminde izlenecek en doğru yol, gevşeklik kadar katılıktan da uzak o altın değerindeki orta çizgidir. Vicdan eğitiminin bir reçetesi varsa, o da şu sözlerle dile getirilebilir: "İlkelere sıkı sıkıya bağlanma, ama uygulamada yumuşak davranışı benimse."
Kişisel bir değer sisteminin varlığının farkına varıldığı dönem ergenlik dönemidir. Çünkü, ergen tarafından bu dönemdeki bir çok değişken, ahlâkın seviyeli bir şekilde benimsenip benimsenmeyeceğini veya değer yargılarının, toplumda mevcut olan otoriteye bağlı kalınarak, geleneksel tarzda şekillenip şekillenmeyeceğini belirler.


mf yayıncılık(kaynak gösterilmeden yayınlanamaz)