Okyanus

[SAHARAY]

Kapalı olan penceremi uzun zamandır ilk defa açtım
Okyanusun kokusu doldu ciğerlerime ve
ben uzun uzun mavi düşleri seyre daldım.
Ben bu sabah penceremi açtım ve
okyanusla gökyüzünün buluşmasını seyre daldım…


S.GÜRSOY

[SAHARAY]

[url=http://imageshack.us]
[/


Veda


Kadın bunları düşünerek dışarda yağan yağmura aldırmadan, kendini sokağa attı.
Yüreğinde son açılan yaradan hala kan damlıyordu. Aslında bu ilk değildi daha
önceleride ruhunda derin yaralar açılmıştı. Ama son yarası öldürücü olmuştu.
Diğer yaraları nasır bağlamışken son yarası hala kanamaya devam ediyordu.
Bir yanında umutları diğer yanında hayalleri yağmur damlaları gözyaşlarıyla
birbirine karışıyordu. Nereye gittiğini bilmeden saatlerce yürüdü ve masmavi
denizin kenarında buldu kendini.

Gözleri dolu dolu maviliklerde kayboldu.
Bir yanında hayalleri diğer yanında umutları,yüreğinde kanayan yarasıyla
denize doğru yürümeye başladı. Gözyaşları yanağından inci taneleri gibi
yuvarlanıyordu. İlk önce umutları yavaş yavaş suya gömüldü daha sonra hayalleri.
Bir kaç adım daha attı ve masmavi denizin içinde kaybolup gitti.

İşte bunları düşünürken bir yandan da suya gömülüyordu.Birden
çırpınmaya başladı.Ölümle yaşam arasında ince bir çizgide geziniyordu.
Güneşin suya vuran ışıltısı suyun altını bile aydınlatıyordu.
Son bir gayretle suyun yüzüne çıkmaya çalıştı.Gücü tükeniyordu
ve zaman daralıyordu.Bir kere sudan başını çıkardı ve masmavi gökyüzüne
son bir kez daha baktı. Sonra bir daha çıkamadı denizin derinliklerinden....
O güzel kadından geriye sadece bu şiir kaldı.


Veda ediyordu göz yaşlarıyla
denize sızıyordu duygular
dalga kıranda öksüz martı
ağlıyordu
dayanamadı gök yüzü
kadın ağladı sağnak sağnak
son kez bakar gibiydi
gökyüzüne
siyah perçemli inci tanesi
gözleriyle
sonra bir adım attı ölüme
sonra hayata bir adım
ama ayrılık deplasmanında
yenikti o hep
kayıverdi geceden
denizi ateş bastı
ondan sonra o limanda
hiç bir martı hiç bir zaman
kahkaha atmadı...


''ben balıkların yalancısıyım''


S.GÜRSOY

[SAHARAY]

İçimdeki Kadın


Hani sevmek kıyamamaktı sevdiğine,
Yüreğime ektiğin rengarenk sevgi çiçekleri,
Tek tek soluyor kelimelerinin saplandığı yerde,
Hani aşk gözlerden akan gözyaşlarına kıyamamaktı,
Gözlerimden akan yaşlar zehir misali dökülüyor yüreğime
İçimde sakladığım gerçek benliğim isyanlarda,
Ellerinden tutup içimden söküp aldığın gerçek benliğimde,
Önce öptüğün sonra yeniden kanattığın,
Yaralarımdan kan damlıyor yine,
Artık gerçek benliğimle vedalaşma zamanı,
İçimdeki gerçek benliğim can çekişmekte,
Ruh yorgun, yürek yaralı, gerçek benliğim suskun,
Dil sustu, sevgi çiçeklerimin boynu bükük kaldı,
Sessizce ağlıyor umutlarım, içimdeki kadının ölümüne…


S.Gürsoy

[SAHARAY]

ODA

Sana en güzel odayı ayırdım kalbimde
Duvarlarını aşkla boyadım
Yerlere rengarenk çiçekler ektim
Sevgimi ışık yaptım tavanına
Umutlardan yatak yaptım ikimize
Fedakarlıklardan yastıklar diktim
Özlemlerden yorgan üzerimize
Uçuşan hayaller arasındayım şimdi
Saçlarımda papatyalar
Gözlerimde pırıldayan sevgin
Bekliyorum seni.
Anahtar paspasın altında….

S.Gürsoy

[SAHARAY]

Gökkuşağı

Heyy sen!
Ruhunda gökkuşağının
tüm renklerini barındıran insan!
Yüreğimden dökülen kelimeler,
ruhundaki gökkuşağının
renklerine karışıyor görüyor musun?
Kelimelerim dizinde ağlamak istiyor.
Şiirlerim sana sesleniyor duyuyor musun?

S.Gürsoy

[SAHARAY]

MİSAFİR

Gün boyu gıcırdar durur
Gönül kapım
Sensin bilirim
Durmadan girer çıkarsın
Bir içeri bir dışarı
Bıkmadan, usanmadan…

S.Gürsoy

[SAHARAY]

Yağmurun ardından gökkuşağı
yine o eşsiz renkleriyle
gözlerimin önünde belirdi...
Birazdan güneş
tamamen doğduğunda
biliyorum ki gökkuşağı
yine onun ardına saklanacak.
Saklandığı yerden
yine beni rengarenk ışıklarıyla
ordan oraya savuracak.
Gökkuşağı sen hep
güneşin arkasındasın görüyorum.
Yağmur yağdığında yine gel olur mu?


S.Gürsoy

[SAHARAY]

MASAL

Kelimelerimin hepsi boynunu büktü,
Kelimelerim gönlünün yatağında ağlıyor.

Oysa bilmiyorlar ki ne sevgi var, ne seven
Meğer ne varsa sevgiye dair hepsi bir masalmış.

Gökten üç elma düştü.
Biri bu masalı anlatana,
Biri bu masalı dinleyene,
Biri de bu masala inanana...


‘’Bir varmış, Bir yok olmuş’’


S.Gürsoy

[SAHARAY]

SEN

Bir dağın tepesini düşün
Olabildiğince özgür.
Gökyüzü elini uzatabileceğin kadar yakın,
Yeryüzü bir okadar uzak ve muhteşem.
Ben rüzgara vermişim bedenimi
Sen gökkuşağı olmuşsun etrafımda
Ben deli,dolu aşık
Sen divane olmuş sarmışsın benliğimi.
Sen ışık huzmenle can verirken yüreğime,
Ben sonsuzluğa,sana akıyorum SEVGİYLE.....

S.Gürsoy

[SAHARAY]

BEN

İçimde bir yerlerde binbir duygu saklı
maviyi siyah, siyahı da beyaz yapan
Karmakarışık bir şey bu
Gökyüzü kadar uçsuz
Gökkuşağı kadar alacalı bir dünyadayım
Ama benim gökkuşağım biraz farklı
Siyahın içine saklanmış beyazlar
Mavinin içinde kırmızının tüm tonları
Dağlar saklı içimde
Güneşe hasret bırakacak kadar
Uçsuz bucaksız dağlar
Deli rüzgarlar var
Bıraksam rüzgara kendimi;
dünyanın öbür ucuna savurucak.


S.Gürsoy