Özledim Seni.

[alperMAX]

Özledim Seni.

İçime düşen o garip ürpertiden sonra bilgisayarımı açıp bu şarkıyı buldum. Neydi gecenin bu saatinde beni bu şarkıya bağlayan bilemedim. İçim öyle boş ki neyi yada kimi özleyeceğimi bilemeyecek kadar hemde. Duyuyordu kulaklarım... Özledim seni diyordu şarkı. Sırtım acıyordu güneşin izlerinden,doğruldum yatakda. Elim uzun zamandır içmediğim sigara paketimi aradı, bulduğum sigaramla birlikte çantamın aynı yerinde gümüş rengi bir çakmakdı, ah ayşen dedim, gecenin bu saatinde bunu mu özlemiştim, uzun zamandır gülümsemediğim kadar içten ve samimi gülümsedim kendime, 'gümüş rengi çakmak' ondan kalan son şey miydi bu? Hatırlamıyorum ki: )) Sevmek böyle olmalı, o dememişmiydi aklında değil, kalbinle diye...

Ahh dedim, derinden bir ah! Ben seni kalbimin en içinden sevdim!

Camı açtım, sanki oyun oynuyordu bütün yanılsamalar gözümün önünde, oysa ki ben sadece annem sigara içtiğimi fark etmesin diye açmıştım camımı... Oradaydı işte koskacaman bir dolunay , güneşin ışığı tenimi acıtmıştı, ayın ışığı da ruhumu acıttı o an. Harakiri yapar gibi, bütün miğdem deşilmişti sanki, tamam dedim bütün kelimeler her zerreni yanımda oturan bir ''sen'' yapacak ve dertleşeceğiz eski günlerde ki gibi sabahlara kadar, ezan okunacak belki, o kadar uzun yani hesab et ama ben yine erken kalkacağım seni uyurken izlemek için. Kıyamayacağım seni uyandırmaya ama sıkılıp yanlız kalmaktan sonunda öpeceğim dudaklarından, gülümseyip karşılığını vereceksin öpüşümün saniyesinde. İçimden ne kadar da güzelsin diyeceğim, Rabbim bizi ayırmasın, bir kaç zaman sonra söz vereceksin bana, biz seninle çok deli bir aşk yaşayacağız diye, aynı sularda yıkanacağız belki de bu gece yeniden, kim bilebilir ki...

Evet, özlüyordum seni, evden ilk ayrıldığım yıl evimin kapısını bile özlediğim gibi gözlerim dolu dolu.

Başladığı yerde biten bir hikayenin oyunlarla kendilerini avutan iki kahramanıydık biz. Esaslı bir 'biz' olabildi mi ikimizden bilemiyorum şimdi, en derinime ruhunla dokunmuşmuydun hiç, yoksa sadece ellerinmiydi saçlarımda gezinen birşeyler anlatırken??? Başka bir kadının kucağındayken kucağına atlamamı özlediğin zamanlar vardı hani, ben şimdi dizlerine yatıp, bütün sesleri susturup, mutluluk için seçtiğin yeni oyunların kurallarını dinlemek istiyorum, anlat hadi bana... Unuttum mutluluğu da onun için mücadele etmeyi de! Anlat hadi! Duyamam sanma sessizliğini ''hep beni suçladın ama aslında senin hatandı, neden bunca haykırış? yapan sendin, üzülme'' diyen o en korkunç sessizliğin hani. Herzaman ki gibi gözlerinin içine bakarak dinliyorum seni, söyleyeceklerin korkutmuyor hiç beni.

Oysa ki benim aklım da bile değil ki kötü olanlar, hayatım boyunca en çok ağladığım zamanlar, doktorun depresyon başlangıcı dediği o an,seni yeniden görene kadar kullanmaya devam ettiğim o ilaçlar, ki daha bir çok bilmediğin... Hiç biri aklıma bile gelmiyor seni ne kadar çok sevdiğimi Nurdan'a anlatırken. Evet sevmiştim seni, sevmiştim ve bitmişti: )) Ne kadar da güzel di herşey. Ne kadar da zordu sensizlik. Yüzümü gülümseten en güzel anımsın sen benim, onca zorluğa ve HERŞEYe rağmen.

Artık,herhangi biri ''Ankara ne kadar da küçük'' dediğinde aklıma düşen olarak kalacaksın, hayır diyeceğim Ankara küçük değil, içimizde ki aşk büyük: )) Bir yusufcuk böceği bile seni hatırlatırken bana, zor olacak içimi acıtmadan sayfalarını çevirmek, oysa ki okuduğum en deli masaldı gözlerin. Hani o hep içinin en içine kadar gülen gözlerin, uzun kirpiklerin, sabah kalkar kalkmaz aynaya bakman gelecek zaman zaman aklıma, dilimle sana kendini beğenmiş : p desemde içimden sen Tanrı'nın yarattığı en güzel adamsın diyeceğim.

Aslında içimde sana söylemek istediğim ne çok şey birikmiş, ama yine de bir daha aynı sokak ta karşılaşma ihtimalimizi bile olası saymıyorum, aklına geliyor olmalıyım bazen uyumadan önce, ben seni çok sevmiştim bilirsin, seni, sana ait herşeyi... Hayatım da ilk defa utanıyorum birinden. Bu bendim, benim tercihlerimdi, benim hayatımdı ama, ya keşke sevmeseydim hiç seni, yada sevmeye çalışmasaydım senden sonra herhangilerini! Ama bilemedim ilk elele tutuştuğumuz günü bile hatırladığını, ben bile unutmuştum oysa ki, başımı önüme eğip ben sana haksızlık etmişim çocuk dedim, ama bilmezdim ki... Bunca zamandan sonra hepsi ama hepsi kocaman bir hatalar bulutu olarak kaldı yüzümün göğ'ünde uçuşan. Renklerim soluk kaldı, oysa ki ne kadar da parlaktım ben, bir gün gelip ben gidiyorum, sana çok ihtiyacım olacak, geri geldiğimde burada olmayacaksan beni mutlaka haberdar et demeden önce, ama hep bildin değil mi ne zaman gelsen ben olmamı istediğin yerde olacağım... İçimden kızıyorum sana hata yapsanda özür dilemeyeciğini bile bile...

Sana ne derdim hatırlamıyorum, sana hiç aşkım diye seslendim mi hatırlamıyorum inan, onca zaman olmuş... Adını sayıklardım ama hep bunu biliyorum, bağıra çağıra söylerdim adının tüm beş'ini.Dünyam'dın sen benim, yakınlarına bir kötülük uğrayacak diye korkudan öldüğüm. Sevdiğim... Sevmek ''ne zaman DOLUNAYı görürsen beni hatırla ''deyişinin hatrına uykulardan olmaksa eğer.

Gecenin bu ilk yarısında Tanrı'dan senin adına tek dileğim küçük ve güzel ruhunu tüm güzelliklerin bulması.Mutlu olmalısın sen, oyunlar oynamadan hemde, sahici, en gerçeğinden...

Ve öyle bir kadın olmalı ki hayatına giren, sen yanında uyurken bile nefessiz kalabilmeli varlığının heyecanından, ona da böreğin içine peyniri rendeleyip de koymayı öğretmelisin mutlaka, birlikte yemek yaparken aklına başka hiçbir kadın gelmeyecek kadar da çok sevmelisin onu.

Umutların olmalı ona dair ve o seni asla hayal kırıklığına uğratmamalı, sen bunu hakedensin!

Öncelerde sana adının dışında ne diye seslenirdim tam olarak bilemiyorum ama şimdi, bir gün beni severken''en büyük aşkım''dediğinde hissettiklerim gibi çocuksu, benim küçük sevgilim der gibi yüreğimden,'DÜNYAM' diyorum...

Tek bir sebep bile yok,
Özledim seni...
Hepsi bu!

.................... ...............

[hasret ayazları]

alperMAX´isimli üyeden Alıntı

.................... ...............

bende çok özledim hem de çok:(