Doğangüneş

[doğangüneş]

HeRkes koNuştuKLarını yazar, beNse sustukLarımı..!

Bir hayatın tozLu sayfaLarı içimi acıtan.
CepLerimde kırık qece masaLLarı duruyor,
ÖksüzLüqümü avutuyor sonbahar.
Ne yana baksam sen oLuyorum,
ParmakLarımı kanatıyor kirLi duvarLar.
KuşLar yuvaLarından terk ediyor beni,
Bir sarsıntı qeçiriyor yüreqim, sen şiddetinde...


ELLerime kar diye yokLuqun yaqıyor,
Aşk sorqusunda yüreqim can çekişiyor.
Yüzümde sensizLiqin izLeri,
AyakLarımın aLtında bir yıqın cam kırıqı...


İçimden söküLen her keLime,
Tekrar dönüp içime batıyor.
Ve her seferinde sana isabet ediyor.
Bir zindan karanLıqı şimdi qeceLerim,
DuvarLara sinmiş qözLerinin renqi...
SaatLeri infaza çekiyor qeLmeyişin,
Yavaş yavaş qidiyor benden hayat;
DamarLarımdan çekiLiyor içimdeki sen !
Bense düşüyorum hiçLik ötesi bir hayata,
Kanıyorum sana , sende aşkı buluyorum
Hem de ayrıLıqa çarpa çarpa...


SuskunLukta sesLer daha çok acıtıyormuş,
Bu yüzden senden harf harf kaçışım.
YaLnızLıqıma esir düşüyorsun,
Bense kayboLuyorum cümLeLerinde.
Ve susuyorum sana, avaz avaz susuyorum.
Sende birikiyor içimin tüm söküLenLeri
Ben dipsiz bir kuyu oLuyorum.
Biriktiriyorum her harfimde seni...


Şimdi yokLuqa düşüyor zaman,
Ben bir adımda düşüyorum senden.
KuytuLarıma sokuLma, bırak bana uçurumLarımı,
KaLemimden azat et beni,
Herkes konuştuqunu yazar, bense sustukLarımı...!!!!

alıntı

[doğangüneş]

Tam da böyle çıkmalıydın hayatımdan
Tam da böyle bitmeliydi

Gök gürültüleriyle uğurlamalıydım seni
Sessiz sedasız olamazdı gidişin...

Kapılar çarpılmalıydı yılların yüzüne
Kırılmalıydı ne varsa kırılması gereken
Tabak,çanak,bardak,vazo...
yüreğim...

Hıçkıra hıçkıra
Bağıra bağıra anlamalıydı zaman...
Gösterebilmeliydim gözyaşlarımı...
Buruk bir veda olamazdı benimki

Tokat gibi çarpmalıydım gözyaşlarımı yüzüne
Duvarları yumruklamalıydım giderken,
Vurduğum benmişcesine

Böyle olmalıydı
Yaşanılan yıllara yakışmalıydı gidişin...

İçimden bir ateş topu sökercesine
Yakmalıydın canımı
Bir parçamı alıp gitmeliydin,
Ya beni ya dünyamı

Herkes bilmeliydi,
Anlamalı,
Duymalıydı...
İşte böyle olmalıydı gidişin...

Ama sustum...
Kimse bilmedi senin gittiğini ve benim bittiğimi...

[doğangüneş]

Silemiyorsan Karalayacaksın...

Sen benim için hem bir hiç hem de her şeysin…

Giderken bıraktığın yara sonsuz bir acı bıraktı yüreğimde…

''sevseydin gitmezdin…gitseydin sevmezsin..''

Giderken bıraktığın yarayı ne başkası kapatabilir..nede sen…

Hücrelerim paramparça kimi ölü kimi ölüm savaşında..

Aynı yasamaya çalışmak gibi…

Sensiz hayata alışmak gibi…

Varlığında yokluğunda bir savaş aslında…

Büyük bir savaş…

Hiçbir zaman kazanamayacağım bir savaş…

Vazgeçtim her şeyden..sevdan hariç…

Ne yasamamın bir önemi var su anda nede gıdısının…

Ne gelişini beklerim..nede beni sevmeni…

Biz bizi bir hiçe harcadık…

Geri dönmek kolay mı?bittik derken tekrar aşkım demek kolay mı ?

Her şeyden zor bebe(ğ)im..

Çok zor…

Şimdi arasan son kez sesini duymak için nelerimi vermezdim ki…

Bu can yoluna feda…

araya aylar girse de her seferinde dönmüştük birbirimize…

bu kez çok farklı olacak biliyorum…

geri dönüşümüz olsa silmezdik birbirimizi…

daha doğrusu sen beni…

ben seni silsem zaten uğruna bunca yas dökülmezdi…

bunca acı çekilmezdi …

ne var ki öğreniyorum artık ;

SİLEMİYORSAN KARALAYACAKSIN...

alıntı

[doğangüneş]

[doğangüneş]

Affet Yoksayamadım Seni



Gecenin kokusu sinerken üzerime
Beyin kıvrımlarında dansetmekte kelimeler.

Anlamsızlık yapışmışken ömrümün sayılı kalan zamanına,
Tüm ihtişamınla geldin sensiz kıyılarıma.
İmkansızlığını soyundukça sevdanı giydirdin üzerime.

Ben sana aktıkça sen doldun..
Sen benimle doldukça taştın..
Taştıkça sardın, sardıkça yaktın.

Ayazda iki yürek
Yangınlar ortasında
Küllerin içinde
Dansederdi bir zamanlar
Hangi zamanlar..
Ne zaman..var mıydı öyle bir zaman…

Yoktu senden öncesi yaşanmışlıklardan arta kalan.
Yaşanmamış ne varsa sana dair
Akreple yelkovanın takılı kalmış ucunda...

Sensizliğim..
Kalın bir örtü gibiydi yüreğimin üzerini örten..

Seninle bu kadar doluyken
Her yanım seninle çevriliyken
Ne yöne dönsem sana “sobe”lenirken,
Görünmez ellerin hala yüreğimi sıkarken.....

De bana sevgili,
Yok sayabilir miyim seni?
De bana…
Yok sayabilir miyim yaşanmış bir sevdanın küllerini eşelendiğimi?
Yok sayabilir miyim sana olan sevgimi?
Peki ya, yok sayabilir miyim sendeki yüreğimi?

Sen gitsen de benden,
Ben yine söküp getiririm seni yaşadığın şehrin kalbinden..
Sen öldüm desen de
O aşifte şehrin rahminden sezeryanla alırım seni.
Ben bu kadar senken..
Sen bu kadar benken..
Bizken..
Yok say beni diyemezsin,
İsteyemezsin bunu benden...

Ama… gittin benden..
Gitmemi istedin senden..
Korktun belki de aşktan
Hiç yaşamadığın bu tılsımlı duygudan..

Affet beni yok sayamadım seni sevgili..
Ben seni yok sayamadım..
Zamanın durduğu bu noktada susuyorum.
Kanayan ruhumun tüm kırılmışlığıyla
Hiç yapmadığım bir şeyi yapıyorum
Ve ilk kez yüreğine fısıldıyorum:
“Yok sayabilirsin artık beni”

Yenilgiyi yakıştıramadım kendime, tıpkı gidişleri yakıştıramadığım gibi.. Ama bana çok yakıştığını düşünmüş ki hayat, iğneledi üstüme hayal kırıklığını ve terkedişleri..

Acaba bir gün...Bir gün hayat eğilip de öper mi beni de alnımdan...

alıntı

[doğangüneş]

Hala ağlıyorum..
Arada gülüyorum kahkalar atıyorum....
Hala çok küçüğüm ben
Bakmayın değiştiğime dostlar içim aynı ben...
Hala herkesi sevebiliyorum..
Yine düşmanlık barındırmıyorum içimde ...
Daha çok kırılıyorum artık
Daha çok inciniyorum
Neden bilinmez ama
Artık size daha çok ihtiyaç duyuyorum..
Bir dost arıyorum
Hala o eski dosta sığınmak istiyorum onca yaşanmışlıktan sonra..
Hala ona kin hissetmiyorum
Ve hala onu ilk günkü bembeyaz haliyle sevebiliyorum..
Bakmayın dış görünüşüme sakın havalanmış demeyin...
Böyle gözükmeli belkide ama içim hala aynı ben...
Hala o eski dosta sığınmak ağlamak istyorum...
Gecenin yarısında rahatsız eder miyim diye düşünmeden onunla konuşmak İstyorum..
Yine deli ben

Yine içinden geleni yaşayan, söyleyen ben

Yine lafını esirgemeyen olduğu gibi davranan ben

Anlasana hala çok küçüğüm..
Hala...


alıntı

[doğangüneş]

Sana Sevmeyi Öğreteceğim....

Sen varsın;
Aç kaldığım sofralarda,
öptüğüm dudaklarda.
Sen varsın günün her saatinde.
Seni sevmek var,
unutmam gerektiği halde


Bir de ben varım;
Deli, divane.
Ne yaptığımı anlatmaya utanırım.
Nasıl derim unutamadım seni,
özledim çocuksu gözlerini,
ki.. onlar çıldırtan...
Anlamalısın beni,
hiç böylesine,
duygularımı gizleyecek kadar aciz,
dönmektense,
ölmeyi isteyecek kadar cesur,
olmamıştım ki..
Hiç böylesine,
çaresiz kalmamıştım ki..


Aklımı karıştıran bir bilmece gibisin.
Ve..
her bilmece gibi
çözülmeye mahkum.
Bu gün değilse bile,
bir gün mutlaka çözeceğim.


Biliyorum, özlediğini...
Özlediğini biliyorum..
Ancak;
vakit çok erken.
Sana, seni anlayabildiğim gün
geleceğim.
Çaresizlik ve pişmanlık
seni boğarken.....
Çarelerle geleceğim,
sevgimle geleceğim.
Ayrılığa bir nokta koyup,
sana sevmeyi öğreteceğim ...

alıntı

[doğangüneş]

EĞER...

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.

Dayanılması o kadar da zor değildir,
büyük ayrılıklar bile, en güzel yerde başlatılsaydı eğer.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer.

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
çalınan birinin kalbiyse eğer.

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,
insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.

Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,
kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.

Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine delice bakmasalardı eğer.

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de,
kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sbetlerinin,
son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.

Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer.

Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,
beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.

Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,
tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer.

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,
yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.

O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,
son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.

Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,
her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.

Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,
dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.

Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,
namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.

Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,
dokunulası ipekten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.

Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,
sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.

Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,
kulağına okunacak biri olsaydı eğer.

İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de,
kartvizitinde "onca ayrılığın birinci dereceden failidir" denmeseydi eğer.

Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer.

Issızlığa teslim olmazdı sahiller,
kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.

Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.
Yalnız kalmaktan korkmuyorum da, ya canım ellerini tutmak isterse...

Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,
kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasa

[doğangüneş]

Canım diyorum

Bende artık candan
Yırttım attım eski maziyi,

Sildim aklımdan
Telef olan yıllarıma yanıyorum şimdi!
Sahi o uğruna öldüğüm kimdi?

Mutsuz geçen yıllarıma

Mutluluk geldi..
Gökyüzündeki bulutlar

Sanki içime sindi..
Kesik kesik aldığım nefesim

Bir an duracak sandım
Seni tanıdıktan sonra

Yaşadığımı anladım

Canım diyorum

Bende artık candan
Gönlüme yazmışım adını

Artık çıkmaz ordan
Canım diyorum

Bende artık candan
Daha ayrılmaz…

Çünkü eti ayıramazsın ki tırnaktan !

alıntı

[doğangüneş]

KİMSE BİLMEZ

Umutlarım;

Gözyaşlarımda sakladığım yıldırımdı...
Akan dere misaliydi yıllarca...
Bir umut hapisti içimde hep...
Kimse bilmez!
Büyüdü de başım eğdi mi? ki göğe
Ne eski tadı kaldı hayatımın...
Ne umudu, ne de yarını,
Bir ben öldü içimde...
Kimse bilmez!

Gözyaşımda sakladığım,
Yıldırım çaksa da sonunda,
Bir hayat öldü içimde!
Kimse bilmez!
alıntı