Doğangüneş

[doğangüneş]

Kalbim Acıyor...

Sevdiyse kalbim seni,sucum ne benim
Gecemde gündüzümde heran sen varsin...
Bir nefes bir günes gibi dogdun icime
Sevmek yalan diyen diller UTANSIN.....

Ölümde olsa cezasi hep sevecegim seni
Fakat sen benden cok uzaktasin
Daglar tepeler engeliyor sana gelmemi
Bizi kavusturmayan yollar UTANSIN.....

Sen tatmadigim öyle bir asksin ki
Senden uzaklarda birgün girirsem mezara
Bensiz yalniz kalirsan su yalan dünyada
Beni senisiz koynuna alan toprak UTANSIN....

Sorma bana tek kelime anla halimden
Atma beni karanliga sen tut elimden
Sensiz bu dünyayi ne yapayim ben
Bu ayriligi yaratanlar UTANSIN....

Birgün sensiz bir kösede cürür gidersem
Benim icin yalniz dünyada sen vardin
Kader kavusturmadan ayirdi bizi
O kötü kaderi....
O kötü yaziyi yazan eller UTANSIN.....

[doğangüneş]

Hayat
Hayatımda ilk önce SEVMEYİ ögrendim çünkü sevdikçe kendimi hisssettiğimi gördüm.

AFFETMENİN ne oldugunu anladım ve affetmenin aslında yeni insanlar kazandırdığını gördüm. Bir gün geçmişime baktığımda

PİŞMANLIĞIMDAN üzülmedigimi gördüm, bunları ben yasadım çünkü..

Birisini HATIRLAMANIN aslında ufak bir telefon görüşmesi kadar basit olduğunu biliyorum artık.

Aslında BANA DEĞER VEREN İNSANLARIN çok yakınımda olduğunu fakat gözlerimin hep uzaklarda olduğunu anladım.

Birisini kırdıktan sonra ÖZÜR DİLEMENİN aslında beni ben yaptığını anladım.

SEN BENİM İÇİN ÖNEMLİSİN kelimesinin verebilecek en büyük hediye oldugunu buldum.

Bir yerden sonra KELİMELERİN mana ifade etmedigini biliyorum.


MUTLU OLMANIN aslında bir kedinin güzel bir anını yakalamak kadar basit oldugunu anladım.

KAÇIRDIĞIM FIRSATLARIN aslında bana yeni fırsatlar yarattığını gördüm. Yıldızların benim için parladığını görmeyen gözlerimin, günü geldi

HAYATIMDAN KAYAN YILDIZLARIN gömüldügü maziyi unutması gerektiğini anladım.

GÖZLERIN kelimelerden daha önemli olduğunu ve yalan söyleyemediklerini biliyorum.

Hayatımda YANIMDA GÖRMEK istediklerimi yanimda göreceğim, çünkü onların bana değer verdiklerini biliyorum.

TELEFONUN tuşlarına üzüntünün, mutluluğun, yıkıntının sığdığını gördüm.

YAŞAMIN YAŞAMAYA DEĞER OLDUĞUNU VE İSTERSEM MUTLU OLACAĞIMI ÖGRENDIM!!..

[doğangüneş]

Yalnız senin için ağladım.


Gözlerin geçerken gözlerimden,
Şehir ıslanırdı sırıl sıklam.
Herkes yağmur yağdığını zannederdi,
Bilmezlerdi senin için ağladığımı.
Her bir damlanın gözyaşım olduğunu bilmezlerdi.
Hiçbiri akıl edip de gökyüzüne bakmadı
Baksalardı göreceklerdi
Gökyüzünde tek bir bulut dahi olmadığını
Sen de bakmadın...
Oysa ben yalnız senin için ağladım.

Koca şehir uyuyamıyor kaç gecedir senin yüzünden.
Şimşek çakarcasına bağırıyorum adını gökyüzüne.
Seni sevdiğimi var gücümle haykırıyorum tüm sessizliğe inat.
İsmin yankılanıyor boş sokaklarda
Gözyaşlarımla ıslanan caddeler artık nem değil hüzün kokuyor.
Derdimi anlıyor sanki yıprattığım kaldırım taşları.
Bir sen anlamadın neler olup bittiğini şu koca şehirde.
Oysa ben yalnız senin için ağladım.

Her gece bir yıldız seçiyorum kendime gökyüzünden.
Alıyorum karşıma sen diye konuşuyorum delicesine.
Ne ben ondan bir şey anlıyorum, ne de o benden.
Dayanamıyorum, isyan ediyorum engel olamıyorum kendime.
Boğazım düğümleniyor aniden,
Tutamıyorum kendimi ve ağlıyorum.
Bu şehrin yağmurları böyle başlıyor işte.
Yağıyorum şehrin üstüne usulca.
Gözyaşlarımla her zerreye dokunan ben bir tek sana dokunamadım;
Oysa ben yalnız senin için ağladım...

alıntı

[doğangüneş]

Sen Aşkın iki yüzüsün



Bazen yağmur olur gözlerimde yüzüme
Bazende yüreğime damlarsın
Bazen rüzgar olur hafifçe saçlarımı okşarsın
Bazende fırtına olur
Bendeki umut kırıntılarını koparır
Ruhumda kapanması imkansız yaralar açarsın
Hem yaşam hem ölümsün
Hem varlıksın hem yokluk
Sen var ya sen
Sen aşkın iki yüzüsün
Bazen kalbimi okşar
Bazende onu bin parçaya bölersin
Bazen mutluluktan uçurur
Bazende diri diri toprağa gömersin
Hem buz gibi soğuk
Hem ateş gibi sıcaksın
Bazen özgürlük
Bazende tutsaklıksın
Bazen gül olur kokarsın
Bazende kurşun olur yaralarsın
Hem çok yakın hem çok uzaksın
Hem içten bir öpücük
Hemde acı bir tebesümsün
Sen var ya sen
Sen aşkın iki yüzüsün
Bazen türkü olur söylenirsin
Bazende şiir olur yazılırsın
Hem nefes olur hayat verirsin
Hemde düğüm olur boğaza dizilirsin
Bazen deniz olur serinletirsin
Bazende çöl olur kavurursun
Hem yarayı kapatan hem kanatansın
Hem yalansın hem gerçek
Sen var ya sen
Sen aşkın iki yüzüsün

alıntı

[DOGANAY75]

Selam Doğangüneş,
Yazdıklarınızı okuyupta etkilenmemek, yağmur altında kalıpta ıslanmamaya benzer. Ağaçların ilkbaharda yeşillenip, sonbaharda sarararak yapraklarını dökmeleri misali içinizden gelenleri satırlara dökmekteki cesaretinizden ötürü de tebrik ederim.
Yazılarınızı takip etmekteyim.
Saygılar,

[doğangüneş]

DOGANAY75´isimli üyeden Alıntı

Selam Doğangüneş,
Yazdıklarınızı okuyupta etkilenmemek, yağmur altında kalıpta ıslanmamaya benzer. Ağaçların ilkbaharda yeşillenip, sonbaharda sarararak yapraklarını dökmeleri misali içinizden gelenleri satırlara dökmekteki cesaretinizden ötürü de tebrik ederim.
Yazılarınızı takip etmekteyim.
Saygılar,

Çok teşekür ederim güzel yorumlarınız için.

[doğangüneş]

BİR GÜN ANLARSIN

Uykuların kaçar geceleri
Bir türlü sabah olmayı bilmez
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar, ne yastık
Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın
Onun unutamadığın hayali
Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın
Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin
Gün gelir de sesini bir kerecik duymak için
Vurursun başını soğuk taş duvarlara
Büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın
Duyarsın
Ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın
Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin
Niçin yaratıldığını
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini
Uzun uzun seyredersin de aynalarda güzelliğini
Boşuna geçip giden yıllarına yanarsın
Dolar gözlerin için burkulur
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın
Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların
Sevilen gözlerin erişilmezliğini
O hiç beklenmeyen saat geldi mi
Düşer saçların önüne ama bembeyaz
Uzanır gökyüzüne ellerin
Ama çaresiz
Ama yorgun
Ama bitkin
Bir zaman geçmiş günlerin uykusuna dalarsın
Sonra dizilir birbiri ardınca gerçekler acı
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın
Bir gün anlarsın hayal kurmayı
Beklemeyi
Ümit etmeyi
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi
Lanet edersin yaşadığına
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın
O zaman bir çiçek büyür kabrimde kendiliğinden
Seni sevdiğimi BİR GÜN ANLARSIN….


alıntı

[doğangüneş]

GİTTİN


Gittin...
Ben, arkandan sadece baktım.
Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...
"Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.
Gidersen sönecek içimdeki ateş
ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi
O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana.
Konuşamadım...

Gittin...
Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım
Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu
bacağımı bu kadar acı duymazdım.
Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.
Ağlayamadım...

Gittin...
Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa
Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek,
tutkum hayatı seninle sadece paylaşmaktı.
Anlatamadım...

Gittin...
Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden
Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten?
Ürperdin yine biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini
Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.
Tutamadım.

Gittin...
Bir yıkım gibiydi gidişin
Sen adım adım uzaklaşırken benden
Çöküp kaldı bedenim olduğu yere
Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti
Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.
Kalkamadım...

Gittin...
Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum
Hazırdım gidişine,
Kaçak zamanları yaşıyorduk
Zaman bitecek ve sen gidecektin
Bense, gidişinin ertesi günü
Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.
Başlayamadım...

Gittin...
Bir şey söyledin mi giderken?
"Kal" dememi istedin mi?
Son bir kez "seni seviyorum" dedin mi?
"Bekle beni döneceğim" diye umut verdin mi?
Beynim öylesine uğulduyorduki.
Duyamadım...

Gittin...
Nereye gittiğin önemli değildi
Binlerce kilometre uzakta da olsan,
iki metre ötemde de farketmiyordu.
Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.
Kurtulmalıydım senden,
bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.
Kurtulamadım...

Gittin...
Unutulanların arasına katılmalıydım
Anıları bir sandığa koyup
hayatı bir yerinden yakalamalıydım.
Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim.
Yapamadım...

Gittin...
Bir okyanusun ortasında
tek küreği kaybolmuş sandalda
Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi.
Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni,
Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde,
Bil ki; seni Unutamadım...
alıntı

[doğangüneş]

Ayrılık

Ben
senden önce ölmek isterim.
Gidenin arkasından gelen
gideni bulacak mı zannediyorsun?
Ben zannetmiyorum bunu.
İyisi mi, beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
içinde bir kavanozun.
Kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun
ki içinde beni görebilesin...
Fedakârlığımı anlıyorsun :
vazgeçtim toprak olmaktan,
vazgeçtim çiçek olmaktan
senin yanında kalabilmek için.
Ve toz oluyorum
yaşıyorum yanında senin.
Sonra, sen de ölünce
kavanozuma gelirsin.
Ve orda beraber yaşarız
külümün içinde külün,
ta ki bir savruk gelin
yahut vefasız bir torun
bizi ordan atana kadar...
Ama biz
o zamana kadar
o kadar
karışacağız
ki birbirimize,
atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz
yan yana düşecek.
Toprağa beraber dalacağız.
Ve bir gün yabani bir çiçek
bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse
sapında muhakkak
iki çiçek açacak :
biri sen
biri de ben.
Ben
daha ölümü düşünmüyorum.
Ben daha bir çocuk doğuracağım.
Hayat taşıyor içimden.
Kaynıyor kanım.
Yaşayacağım, ama çok, pek çok,
ama sen de beraber.
Ama ölüm de korkutmuyor beni.
Yalnız pek sevimsiz buluyorum
bizim cenaze şeklini.
Ben ölünceye kadar da
bu düzelir herhalde.
Hapisten çıkmak ihtimalin var mı bu günlerde?
İçimden bir şey :
belki diyor.

Piraye Nazım Hikmet, 1945

[Sc[o]rp!an!st*]

Ablacım Cok güzel paylasımlar yapıyorsun.bu paylasımda onlardan biri
arkadasın da dedıgı gıbı senın yazılarından etkilenmemek yagmur altında ıslanmamaya benzıyor.
Paylasımların İçin Çok Teşekkürler Ablacım