Merhabanın Hatırı‏

[gavs]

MERHABANIN HATIRI‏

Toprak temizdi.

Gökyüzü ve hava temizdi. Bize sundukları da. Biz de temizdik.

Pazardan peynir almak risk değil, sokak satıcıları dosttu. Onlarla selamlaşıyorduk.

Merhabanın hatırı vardı.

Hijyen, kalite ve garantinin belgesi işte bu merhaba idi. Sütçümüz, yoğurtçumuz, sebzecimiz vardı. Hal hatır sorduğumuz, hangi zeytinden hoşlandığımızı bilen, iyi peynirden bizi haberdar eden bakkalımız vardı.

Şimdi. Şimdi potansiyel tehlike olarak görüldüğümüz ve üstümüz arandıktan sonra girdiğimiz süper marketlerin on binlerce çeşidinin arasında 'merhaba'dan mahrum alış veriş yapıyoruz.

Labirentin içinde raflarda şekiller, mesajlar ve imajlar var.

Reklâmlar bizi zaten kodlamıştır önceden; algılıyor ve alıyoruz. İsminin başında hiper, süper ve mega gibi sıfatların bulunduğu mağazalarda, oraya ne kadar çok giderseniz gidin, güvenlik görevlileri, reyon sorumluları ve kasiyerlerle muhabbet kuramazsınız. Market arabalarıdır orada size en çok tanıdık gelen.

İnsan bazen laf atmak ister 'işler nasıl gidiyor' veya 'hayırdır bugün sol ön tekerin gıcırdıyor' diye. İnsanın hayatında kalabalıklar çoğaldıkça, yalnızlıklar da çoğalıyor. Bakkalların gidişiyle, sokakların ruhu da gitti.

Ve lezzetler de gitti. Yılın on iki ayı muhteşem görüntüsüyle arzı endam eyleyen sanal domatesler gibi. Domates mevsimini kaybettiği günden beri, çok şeyi kaybettik. Hâlbuki domates önemlidir. Mevsimi bittiğinde gidişine üzülmek, yokluğunda özlemek zamanı geldiğinde kavuşmaya sevinmek çok önemlidir. Kokusu çok önemlidir. Yöresi ve lezzeti de. Her yöre bir başka domates, bir başka domates lezzeti demektir. Artık yörenin adı; sera.

Sadece domates mi? Ekmek mesela. Ekmek, ekmek gibi kokmuyor. 'Bir dilim ekmek' anlamını yitirdi. Ekmeği kesemiyorsunuz. Gerçek bir dilim gibi bir dilim çıkmıyor. Vitaminlerle şişirilmiş, kuş gibi hafif ve lezzetsiz.

Çay mesela. Çay, çay gibi kokmuyor. Seylanla Türk çayını, tomurcukla çay çiçeğini karıştırarak formüller üretiyor ve telef oluyoruz.

Evet. Şimdi, brokoliyle tanıştık, dört mevsim domatesle ve daha neler neler.

İmkânlar arttı, çeşitler arttı. Şimdi her şey her zaman var. Ama bu hengâmenin, bu hayat düzeninin neticesi hamburgerle baş başa kalışımızdır.

Şimdi her şey, her zaman var ve her şey kıymetsiz.

Bir süper marketten alışveriş yapmaya çalışmak, sevdiğiniz birini bulamayınca telesekretere not bırakmak gibi aslında. İkisinde de muhatabınız yok, içinizden konuşursunuz; sizi duyan olmaz.

Bu çağın cilvesi herhalde. Kalabalıkların içinde yalnızlığı yaşamak ve bundan keyif almaya çalışmak. Ama vakumlu, dondurulmuş, hijyenik ve ambalajı güzel hayatımızda eksik bir şeyler var. Önemli bir şeyler.

Domatesin tadı gibi. Bir merhabanın hatırı gibi...

alıntı:nesrin ayabakan

[Karakarizma]

Çok güzel ifade edilmiş.
Eski bayramların tadı olmadığı gibi artık hayatın da tadı yok.

Denildiği gibi ne domatesin nede ekmeğin tadı var.
Ne güzel olurdu eskiden bizim köyde dereler henüz kanalizasyon ile tanışmadan giderdik tarlaya. Domatesi dalından koparır tuzlar öyle yerdik.

Ekmeği babaannem yapardı elleri ile mis gibi mısır unu ile.

Eski günler dediğim daha 15 sene öncesi.
Ya 15 sene sonrası ne olacak???
Çocuklarımız maske ile mi çıkacak sokağa?

[orkuorkun]

msn de chette , ilk gunler cok guzeldi, icq dan evlenenler olmustu, simdi ise icq ya girerseniz. cinsel hatlar yada vesayir kimseler bulacaksiniz yada yonlendirme botlari.copcatanlik siteleri

ICQ aslinda boyle mi ? hayir turkiye sadece turkiye boyle. msn ve skype gelisti ama dejenere son 5 yilda korkunc oldu. baska memleketlerden hala icq kullaniliyor.
Iyi ki ingilizce yozlastirilamiyor.


MSN cilginligi basladi .. MERHABA 5-6 yil once soyledigimiz ilk kelime oldu, cok kibardik
kelimelerimizi secerdik. hoscakal ile ayrilirdik.

Ne zaman ki S.A selamun aleykum A.S kulturu girdi o zaman Bunun cevabini vermeyene direk sen ateist misin ? sorusu yapistirildi. sorarim size bu memlekette 10 yil once kac tane ateist vardi da simdi bu kadar cogaldi. kutuplastik. biz yaptik

Bununla birlikte MSN kulturunde kufur de girdi A.Q. kulturu yani biz yozlastirdik.

Ilk baslandiginda hersey cok guzel oluyor, sonrasinda yozlastiriyoruz, Dejenere oluyoruz.
Guzel konusmaktan yoksunuz, espri yapmayi kufurle karistiriyoruz, dinle siyaseti karistirdigimiz gibi. eskiden inancimiz da cok safti aracilar soktuk, biz yaptik

sormadik kendimize biz ne yaptik yahu demedik, baskasini sucladik bir cezalandirmak icin inancsiz aradik .egomuzu tatmin ettik. din kardeslerimizi kirdik.
altta kalmaktan korktuk ,cunku kirilmasini istemedigimiz egomuz vardi.
Kitap okumadik,gezip ogrenmedik,asik olmak istemedik,cicek kopardik,sigara icme dediler ictik. yapma dediler yaptik,annemize babamiza kizdik. bizden ne beklenir ki ne istiyoruz gecmisten ? mutsuzlar mutlu olanlari kiskandi mutsuzlugu ogretti.

mutlulugu nostaljide arayin yada bugun yasayin. yarin bugunden daha guzel olacak diye bakmazssaniz ,yarin hic guzel olmayacak.

[Nil@y]

Selamlasmak kadar guzel birseymi var ama cogu zaman unutuyoruz unutuluyor..Yabancilarin en cok sevdigim yonu bu yolda yururken tanidigin tanimadigin herkes selam verir ilk basta cok sasiriyordum tanimiyorumki niye selam verdi diyodum suansa bu davranislarini cok hos buluyorum..emegine saglik gavs harika bir paylasimdi...