NAMAZDAKI SIR‏

[mrs.x.ray]

1961'lerde evrimciligin iyice alevlendirildigi gunlerdeydi. Rahmetli Haci Nazif Celebi Suleymaniye camiinde bir ogle namazi kildirmis, turistler de etrafini alarak imam kiyafeti icinde iken kendisine suallar sormuslardi. Bunlar itirazci suallerdi. Kimi, insanin maymundan geldigini iddia etmek istiyor; kimi de, "seyrettigimiz namazinizda nicin ayakta duruyor, egiliyor, basinizi yere koyuyorsunuz. Bunun ne manasi var? Bizim gibi sandalyeye oturun, papazin duasini dinleyin yeter", diyordu.

Rahmetli Haci Nazif'in bunlara verdigi cevaplar hic aklimdan cikmaz. Ruhunu sad etmek niyetiyle size de arz edeyim seneler sonrasinda.

Evrimci turiste donerek konusan Celebi, soyle dedi:

– Biz namazimizda once ayakta, sonra rukuda, sonra da secdede oluyoruz. Bunun bir hikmet ve manasi sudur.

Ayakta iken ilk insan ilk babamiz Adem'in (elif)ini yazariz. Bunun icin (elif) harfi gibi dimdik, upuzun dururuz.

Sonra rukua egiliriz. Bununla da Adem'in (dal)ini yazmis oluruz. Geriye (mim) kalir. Onu da yere basimizi koyar, (mim) gibi olur, oyle yazariz.

Boylece her namazda babamiz, Adem'in adini yazar, maymundan geldigimizi iddia edenleri fiilen reddetmis oluruz. Bunun icin maymunculuk iddiasi bizde tutunamaz.

Ikincisine gelince:

Namazimiza ilk basladigimizda ayakta iken Rabbimizin uzerimizde tecelli eden sayisiz nimetlerini dusunur, sonra bu nimetleri verenin huzurunda minnet ve sukranla egiliriz. Ancak bu egilmeyi de kafi bulmayiz, sonra kalkip basimizi yere koyar, basimizla da minnetimizi dile getirmis oluruz.

Basimizi sunun icin yere koyariz. Bas bedenin tumunu de idare eden en yuce varligimiz, en kiymetli organimizdir.

Bununla demis oluruz ki:

– Ey Rabbimiz, varligimizin en kiymetli kismi basimizdir. Iste huzurunda basimizi dahi yerlere suruyor, sana olan minnet ve sukrumuzu en kiymetli varligimizi yerlere koymakla ifade ediyoruz. Sayet basimizdan daha kiymetli bir organimiz olsaydi onu da huzurunda iftiharla yerlere serer, minnet ve sukrumuzu onunla da ifade etmek isterdik.

Bu aciklamalardan sonra rehber turistin cevabi soyle oldu:

– Tamam tamam. Biraz daha anlatirsan grubumuza burada namaz kildiracaksin.

Bu sirada turistin biri Celebi'ye yaklasip sordu:

– Bundan sonraki namaziniz saat kacta olacak? Anlattiginiz manada bir namazi ben de araniza karisip kilmak istiyorum. Bana cok uygun geldi bu anlayis icinde ayakta durmak, egilmek, basi yerlere koyup Yaradan'a minnettarligini ifade etmek. Bence de ibadet budur.

[samedi765]

mrs.x.ray´isimli üyeden Alıntı

1961'lerde evrimciligin iyice alevlendirildigi gunlerdeydi. Rahmetli Haci Nazif Celebi Suleymaniye camiinde bir ogle namazi kildirmis, turistler de etrafini alarak imam kiyafeti icinde iken kendisine suallar sormuslardi. Bunlar itirazci suallerdi. Kimi, insanin maymundan geldigini iddia etmek istiyor; kimi de, "seyrettigimiz namazinizda nicin ayakta duruyor, egiliyor, basinizi yere koyuyorsunuz. Bunun ne manasi var? Bizim gibi sandalyeye oturun, papazin duasini dinleyin yeter", diyordu.

Rahmetli Haci Nazif'in bunlara verdigi cevaplar hic aklimdan cikmaz. Ruhunu sad etmek niyetiyle size de arz edeyim seneler sonrasinda.

Evrimci turiste donerek konusan Celebi, soyle dedi:

– Biz namazimizda once ayakta, sonra rukuda, sonra da secdede oluyoruz. Bunun bir hikmet ve manasi sudur.

Ayakta iken ilk insan ilk babamiz Adem'in (elif)ini yazariz. Bunun icin (elif) harfi gibi dimdik, upuzun dururuz.

Sonra rukua egiliriz. Bununla da Adem'in (dal)ini yazmis oluruz. Geriye (mim) kalir. Onu da yere basimizi koyar, (mim) gibi olur, oyle yazariz.

Boylece her namazda babamiz, Adem'in adini yazar, maymundan geldigimizi iddia edenleri fiilen reddetmis oluruz. Bunun icin maymunculuk iddiasi bizde tutunamaz.

Ikincisine gelince:

Namazimiza ilk basladigimizda ayakta iken Rabbimizin uzerimizde tecelli eden sayisiz nimetlerini dusunur, sonra bu nimetleri verenin huzurunda minnet ve sukranla egiliriz. Ancak bu egilmeyi de kafi bulmayiz, sonra kalkip basimizi yere koyar, basimizla da minnetimizi dile getirmis oluruz.

Basimizi sunun icin yere koyariz. Bas bedenin tumunu de idare eden en yuce varligimiz, en kiymetli organimizdir.

Bununla demis oluruz ki:

– Ey Rabbimiz, varligimizin en kiymetli kismi basimizdir. Iste huzurunda basimizi dahi yerlere suruyor, sana olan minnet ve sukrumuzu en kiymetli varligimizi yerlere koymakla ifade ediyoruz. Sayet basimizdan daha kiymetli bir organimiz olsaydi onu da huzurunda iftiharla yerlere serer, minnet ve sukrumuzu onunla da ifade etmek isterdik.

Bu aciklamalardan sonra rehber turistin cevabi soyle oldu:

– Tamam tamam. Biraz daha anlatirsan grubumuza burada namaz kildiracaksin.

Bu sirada turistin biri Celebi'ye yaklasip sordu:

– Bundan sonraki namaziniz saat kacta olacak? Anlattiginiz manada bir namazi ben de araniza karisip kilmak istiyorum. Bana cok uygun geldi bu anlayis icinde ayakta durmak, egilmek, basi yerlere koyup Yaradan'a minnettarligini ifade etmek. Bence de ibadet budur.

Anlattıgın gibi Allah nasibili olanlardan eylesin.Allah razı olsun kardeşim.