Orantısız uşaklık

[HeVaL]

İsrail Gazze’de görülmemiş bir katliam, bir soykırım gerçekleştirdi. Cumartesi günkü kayıplarla ilgili olarak Siyonist saldırganlığın tarihinde de 1967’den bu yana bir günde bu kadar ölü olmadığı söyleniyor.

Soykırım sözü İsrailli yetkililere ait. Savunma Bakanı yardımcılarından Matan Vilnai bu sözcüğü kullanıyor. “Kassam saldırıları yoğunlaştıkça ve roketler daha uzun menzillere ulaştıkça, (Filistinliler) büyük bir soykırımı davet ediyorlar, çünkü kendimizi savunmak için tüm gücümüzü kullanacağız” diyor. Tam da, kendilerine Nazilerin yaptığını anlatmak için kullandıkları sözcüğü kullanarak bunu söylüyor. Soykırım işte.

İsrailli bir başka yetkili, geçen çarşambadan beri süren katliamı bir “giriş” operasyonu olarak niteliyor. Reuters’a açıklamasında “Hamas füze atmayı sürdürürse daha beterini görecek” diyor. Soykırımın girişi!

İsrail Başbakanı Ehud Olmert de benzer bir açıklama yaparak “operasyonun bir seferlik olmadığını” söylüyor ve Batı Şeria'nın da Gazze'ye dönebileceğini ilan ediyor. İsrail’in Filistin topraklarında yaptıklarını “yapma hakkından” bahsediyor. Tüm Filistin’de soykırıma giriş harekatı...



İsrail F16’larla en güçlü füzeleri kullanarak vuruyor Gazze’yi. İnsanların bedenini yakan füzeler... Gazze yanık et kokuyor... Bu F16’lar, Amerikan marifeti F16’lar.

“Sıcak Kış” adını verdikleri saldırıda-operasyonda 130 kişi öldürülüyor. Bu 130 kişinin 39’u çocuk ve 10’u kadın. Yaralılar arasında 370 çocuk var.

Gazze’deki Filistinli gazeteci Muhammed Ömer’in verdiği bilgiler arasında dahası var. “Enkaz” bölgesinde insan parçalarının toplandığını anlatıyor. Parmaklar, bacaklar, kollar... “Bu parmakların, kolların... bazıları çocuklara ait olmalı” diyor. Bu kanıya nasıl vardığını hayalgücümüzle anlayabiliyoruz. Muhammed Ömer, insanların aylardır süren ablukanın sonucu olarak yaşadığı “gündelik” bir duruma da işaret ediyor: Açlar. Yiyecekleri yok. Aç Filistinlilerin, saldırıda ölenleri parçalara ayrılmış bir şekilde paketlere dolduruluyor. Açlıkla ölüm arasındaki mesafe, İsrail F16’ları tarafından kısaltılmış oluyor.

Dahasını anlatıyor Muhammed Ömer, Gazze’de temel tıbbi malzemeler eksik. Saldırıda yaralananları kurtarabilmek için gerekli olabilecek 70 kadar malzemenin ellerinde bulunmadığını söylüyor bir sağlık görevlisi. Zaten Gazze’deki hastanelerde elektrik yok. Bu da hazirandan beri süren ablukanın bir başka gerçeği...



Ölü sayısının rekor kırdığı günlerde, Batı Şeria'nın birçok kentinde Filistinliler, İsrail askerleriyle araçlarına taşlarla saldırdı.
Ramallah yakınlarındaki bir Yahudi yerleşiminde, bir İsrail kamu otobüsü taşlı saldırıya uğradı. Otobüsteki İsraillilerden biri taş atan Filistinlilerin birini vurarak öldürdü. Bu da soykırıma girişin bir “yan hasarı” olsa gerek.



Bu sırada, İsrail kabinesi, İsrail füzelerinin Kassam roketlerinin fırlatıldığı yoğun yerleşim alanlarını vurmasının yasal olup olmadığını tartışıyor. Bir İsrailli bakan, heryeri yerle bir etmekten bahsederken, birileri bunun uluslararası hukuk içinde nasıl “haklı” gösterilebileceği üzerinde duruyor. Çocuk ölülerine, uluslararası hukuk!



Uluslararası kamuoyu ise ulusararası hukukla fazla ilgilenmiyor. ABD “İsrail-Filistin şiddetine son verilmesi”ni istiyor.

BM Güvenlik Konseyi toplanıyor ve “şiddetin tırmanmasını” kınıyor.

ABD Dışişleri Bakanı Rice “bölgeye” gidiyor. Rice, daha da ileri giderek olayların sorumlusunun Hamas olduğunu açıklıyor. İsrail’in “soykırıma giriş” yapmasının sorumlusu Hamas’mış.

Herkes şiddetin tırmanmasından endişe ediyor, şiddet sarmalından bahsediliyor. Bu katliamdan nasıl bir “sarmal” soyutlanabiliyor, belli değil. Sarmal olunca kınamak kolaylaşıyor, İsrail’in kendini savunma hakkını tanıdığınızda onun “ölçüsüz” kısmını kınayabiliyorsunuz. İsrail’in “orantısız şiddet kullanımı”nı herkes kınıyor. 39 ölü çocuk “orantısız”. Orantılı olsa kaç olacak? 9 mu?



Bir de “örnek ülke” var. “Ilımlı islam” örneği. Medeniyetler arasında köprü olduğu söyleniyor. Ortadoğu’daki bir dizi kritik konuda “arabuluculuğu”ndan bahsediliyor. O örnek ülkenin başbakanı da, şiddetin tırmanmasından endişe ediyor ve İsrail’in orantısız şiddet kullanımını kınıyor. Bu başbakan, onun köprü olma iddiasındaki partisi, hepsi köprünün öbür yakasındalar...

Ve “uluslararası kamuoyu”nun diğer önde gelenlerinden iki kere yalancılar. İki kere yüzsüzler. İsrail Gazze’de soykırım yaparken, bu köprü olması beklenen adamlar ABD ile ilişkimiz bozulmasın diye yapacaklarını kara kara düşünüyordu. İsrail ve ABD’nin desteği ve onayıyla gerçekleştirdikleri Kuzey Irak operasyonundan sonra içine düştükleri durumdan çıkabilmek için atacakları adımların ABD ile aralarını açmasından kaygı duyuyorlardı. Köprü başbakan “orantısız şiddet kullanımını kınarken” bile tedirginlik duymuş olmalı.