ZENGİN-YOKSUL

[güney]

Belediye otobüsünde “arka tarafa ilerlemek” için ayakta bekleyenlerdenim. Hemen yanımda iki genç sürekli bir şeyler konuşuyorlar. Yaşları daha 20 yok. Bir tanesinin üstünden bir yağ kokusu geliyor burnuma. Trafiğin yavaşladığı bir sırada bir BMW otomobil yanımıza yanaştı. Gençlerden biri diğerini dürterek arabayı gösteriyor. “Ben de olacak ki şu BMW…” “Git lan” diyor öteki “BMW kim, biz kim.” Diğer elindeki telefonla oynamaya devam ederek “Enayi gibi çalışıyoruz, millet ne biçim para kazanıyor.” Yanımızdan yavaşça uzaklaşan arabanın arkasından bakıyorlar.


Hayatımızın her yanı kapitalizmin kültürüyle kuşatılmışken çalışmak, kendisine, topluma, ülkesine, dünyaya faydalı işler yapmak nasıl övünülecek bir yaşam tarzı olarak kabul görebilir? Evet bizim otobüsteki genç işçi kardeşlerimiz bu duyguyu nasıl hissedebilir? Ve insanın kendisini bu kadar değersiz hissettiği bir zamanda ve mekanda nasıl insan olarak kalınabilir? Bu kadar büyük bir hızla gayri insani yaratıklar haline dönüşmemiz bundan mıdır acaba..? Din bizim için bir kurtuluş olabilir mi? Cuma namazında dışarılara taşan kalabalıklar hangimizin yüreğine su serpiyor… Camiyi bu dünyada kirlettiklerini yıkamak için bir çamaşırhane gibi gördüklerini bildiğimiz halde nasıl içimize su serpilir?..


Ahlak neden önemli, neden otobüsteki genç işçi kardeşlerimizin zenginliğe imrenmesi rahatsız edici? Çünkü ancak temiz olanlar temiz bir şey yapabilir. Çünkü ancak arınmış olanlar temizleyebilir. Bu ne demek? Abartılı bir ahlak edebiyatı yapmak için söylemiyorum bunları. Sadece genel bir doğruyu yeniden hatırlatmak için … Samimiyet önemli bir şeydir… Sizin gibi olmayanları ikna etmenin en kolay ve güvenilir yoludur samimiyet.


Bunun konumuz açısından önemi ne? Neredeyse bütün çalışma hayatı boyunca hiç yemeden bütün asgari ücretli maaşını biriktirse ancak sahip olabileceği bir arabaya sahip olabilme hayali nasıl bir özentidir veya akıldır. Akıl, yani bilinç… Evet ahlaktan yola çıktık bilince takıldık.


Demek ki ahlaki duruş bilinçle beslenir, bilincin olmadığı yerde ahlak nereden alacak gıdasını… Bilinç ise… Bilinç kapatılan gözlerimizin açılması, dumura uğratılan beyinlerimizin özgürleşmesiyle oluşuyor. Dünyaya kapatılan kapılarımız nasıl açılacak? Tek bir yolu var, biliyoruz: İsyan. Bir kez sokağa çıkmaya cesaret edebildi mi yoksul bir emekçi, orada görür ezildiğini… Çünkü sokaktadır artık… Çünkü kaderini değiştirmek için sokağa çıkmaktan başka çaresi kalmamıştır… Artık bilinç kapıları açılmıştır. Artık BMW onlar için imrenilecek bir zenginlik olarak gözükmez. BMW onun için artık kendi yoksulluğunun nedenidir.


Eğer bir ülkede bir avuç zengin ve onlardan kat be kat fazla yoksul bir arada yaşıyorsa bir avucun zenginliği milyonlarcanın yoksulluğundandır. Bu ne kadar çıplak ve bir o kadar da çarpıcı bir hakikattir. Bu hakikati anlatmak için romanlar da yazılmalı, filmler de çekilmeli, şiirler de okunmalı. Ama inanın, yere eğildiğinizde almak için taşı, gözlerinizi BMW’den ayırmadan, işte o zaman, ancak o zaman sizin hikayeniz anlatılmaya başlanacaktır.

H.HÜSEYİN BAŞAR