ölüm anı

[karaca10]

Hayatimda hiç yasamadigim bir olaydi ne oldugunu anlayamiyordum.

Üzerimde bir örtü vardi, ve etrafimda insanlar hiçkira hiçkira agliyordu. Ne oldugunu hala anlamis degildim.

Neden üzerimde örtü vardi ve neler oluyordu.

Ellerimi oynatamiyor kimildayamiyordum. Allahim neler oluyordu, bana neler olmustu.

Ayaga kalkmak istiyordum ama kalkamiyordum. Anne neredesin, sesini duyuyorum ama seni göremiyorum.

Neden agliyorsun anne...

Yanima gel üzerimdeki örtüyü al.

Ben alamiyorum anne...

Bir ara bir el üzerimdeki örtüyü aldi.

Bu babamdi ve gözleri aglamaktan sismisti.

Neden agladin baba...

Ben neredeyim?.....

Neden konusamiyorum....

Annemde orda, annem yikilmisti sanki.

Agliyordu hem de hiçkira hiçkira.

Aglama anne!

Aman Allahim!

Eyvah!!

Ben ölmüstüm.

Evet ben ölmüstüm ve bu etrafimdaki insanlar benim cesedimin üzerinde agliyorlardi.

Aglama anne!

Aglama baba!!

Allahim! Bana yardim et, bana dayanma gücü ver.

Annem üzerime yatti ve aglamaya devam etti.

Bir yandan da;

"Oglum, yavrum neden bizi biraktin", diyordu.

Anne!

Anne!

aglama anne.

Ya babam....

Heybetli babam, evimizin diregi babam.

Aglama baba!

ne olursunuz aglamayin.

Kardeslerim, komsularimiz tamami agliyorlardi.

Anne seni son bir defa öpmek, koklamak, sarilmak isterdim ama simdi olmuyor anne.

Annem!!

Annem!!

Sonra üzerimi tekrar örttüler.

Beni bir tabuta koydular. Evimizden son kez çikiyordum.

Hem de dönmemek üzere Anne!!

Ne olur beni birakma Anne!!

gitmek istemiyorum ...

Annneeeeeeeeeeee.......

Yagmur yagiyor tabutumun üstüne, damlalari duyuyorum. Beni camiye götürüyorlardi son kez. Hayatta gitmedigim camiye son kez götürülüyordum.

Allahim götürmeyin.

Ne yüzle gidecegim!!

Hayatta gitmek istemedigim camiye götürmeyin beni.....

Ve imamin er kisi niyetine deyisi...

"Hakkinizi helal ediyor musunuz"?

"Evet"

sesleri neye karsi...

Hepsine de hakkim geçmisti.

Ben kul olamadim kardes olamadim, Allah huzuruna nasil varirim......

Ve evet.....

Allahim heyhaaaaat!!!!!

Heyhaaaaat!!!!!

Beni son ziyaretgahima götürüyorlar.

Evet kabristana!

Allahim götürmeyin. Ne olur götürmeyin bu naçiz bedeni.

Beni tabuttan çikardilar, kefenime babam sarildi, annem uzaktan seyrediyordu.

Aglamaktan gözyaslari kurumustu.

Anne!

beni alsana yanina anne.....

beni birakmasana anne.....

annecigim canim annem.....

gitme beni birakma anne...

Babam sarildi kefenime gözyaslari içinde.

Beni 2 metre derinlikteki mezara indirdi.

Öptü kefenimi, sarildi sarildi,

oglum dedi kulagima.....

Babaaaaaaaaaaammm!!!!

Gitme, beni birakma.

Sonra çikti aglayarak. Üzerime taslar dizdiler. Toprak döktüler. Yalniz basima kaliyordum Tek basima, kimsesiz.

Anne!

Neredesin anne?.....

Dualar edildi, tevhidim çekildi. En son babamla annem terk etti beni.

Annem arkasini dönüp dönüp bakiyordu.

Anneeee gitmeeeeeeeeeee!!!!..........

Anneeeeeeeeeeeeeeeeeeee canim Annem birakma beni, karanlik, çamur, küflü bir yerdeyim kimse yok.

O anda basimda Iki kisi belirdi.

Kimsiniz?,

ne istiyorsunuz?................

MEN RABBUKE VE MA DINUKE!!!!!

Ne diyecektim, ne cevap verecektim?.

Allahim bana bir firsat daha verin. Lütfen bir firsat daha.

Ama geçti diyorlardi.

Geçti, kaybettin, senin yerin belirlendi, dünyada iken Allahi tanimadin...

Bize geldin heyhaaaaat!!!!!!

Bir ara bedenimde bir elin gezindigini hissettim.

Bu bizim aile doktorumuzdu.

Çok sükür evlat kurtuldun, ölümden döndün

diyordu.

Ne Ölümden dönmesi doktor bey .

Ben Öldüm de dirildim. Çok sükür Rabbime bana bir firsat daha verdi".
________________________________________

[BLuMe_RoSe]

Azap size gelip çatmadan evvel, Rabbinize yönelip-dönün ve O'na teslim olun. Sonra size yardım edilmez. Rabbinizden, size indirilenin en güzeline uyun; siz hiç şuurunda değilken, azap apansız size gelip çatmadan evvel. (Zümer Suresi, 54-55)



Karada ve denizde sizi gezdiren O'dur. Öyle ki siz gemide bulunduğunuz zaman, onlar da güzel bir rüzgarla onu yüzdürürlerken ve (tam) bununla sevinmektelerken, ona çılgınca bir rüzgar gelip çatar ve her yandan dalgalar onları kuşatıverir; onlar artık bu (dalgalarla) gerçekten kuşatıldıklarını sanmışlarken, dinde O'na 'gönülden katıksız bağlılar (muhlisler)' olarak Allah'a dua etmeye başlarlar: "Andolsun eğer bundan bizi kurtaracak olursan, muhakkak Sana şükredenlerden olacağız." "Ama (Allah) onları kurtarınca, hemen haksız yere, yeryüzünde taşkınlığa koyulurlar. Ey insanlar, sizin taşkınlığınız, ancak kendi aleyhinizedir; (bu) dünya hayatının geçici metaıdır. Sonra dönüşünüz Bizedir, Biz de yaptıklarınızı size haber vereceğiz. (Yunus Suresi, 22-23)


Size denizde bir sıkıntı (tehlike) dokunduğu zaman, O'nun dışında taptıklarınız kaybolur-gider; fakat karaya (çıkarıp) sizi kurtarınca (yine) sırt çevirirsiniz. İnsan pek nankördür. Kara tarafında sizi yerin dibine geçirmeyeceğinden veya üzerinize taş yığınları yüklü bir kasırga göndermeyeceğinden emin misiniz? Sonra kendinize bir vekil bulamazsınız. (İsra Suresi, 67-68)


"... Ah keşke, elçiyle birlikte bir yol edinmiş olsaydım," (Furkan Suresi, 27)


Gerçekten Ben, tevbe eden, inanan, salih amellerde bulunup da sonra doğru yola erişen kimseyi şüphesiz bağışlayıcıyım. (Taha Suresi, 82)