Kafirliğin dayanılmaz ağırlığı

[sahrabetis]

Son zamanlarda aklıma en çok takılan konulardan birisini sizinle paylaşmak istedim . Yine kendimle kaldığım saatlerden birisinde farkettim ki ; ben aslında dinden de , dini gerekliliklerden de , "doğru" olduğu ve yapılması önerilen şeylerden de yaşım ilerledikçe adım adım uzaklaşmışım .

Şöyle bir düşündüm de ; çocukken Allah'tan çok korkardım . Büyüklerimi sayar , küçüklerimi korumaya çalışırdım , asla haksızlık etmemeye çalışır birisinin kalbini kırrım diye mümkün mertebe zarif konuşurdum .Annemin onca itirazına rağmen oruç tutmak için çabalar hatta zaman bulabilirsem namaz bile kılardım . Ama ne oldu peki ???
Ben söyliyeyim ; yaş ilerlemeye ve çocukluk yerini önce genç kızlığıa sonra kadınlığa bırakmaya başladı . Önce masum kaçışlar sonra en tatlı meyva gibi görünen günahlar olmaya başladı . İş hayatına girince , kırmamak için nezaketen konuşmanın kar etmediği anlaşılıp ,, "KARDEŞİM SEN VARSAN BEN DE VARIM , BENİM DEDİĞİM OLACAK" tarzı konuşmalara geçildi . İçkiler içildi , kaçak köçek sigaraya başlandı. Onlu yaşlarda sadece gizli saklı bakışmalar yeterken artık dokunmalar ve cinsellik başladı . Kimsenin teni haram sayılmaz , bakışı günaha girmez kabul edildi . Ramazan ayı geldi çattı ama ramazan evime bir türlü girmedi . " ÇOK ÇALIŞIYORUM" bahanesiyle yendi de yendi .

SOnuçta bir de baktım ki ; çocukluğun saflığında dinine bağlı olan yürek , otuzunda bir kadın olduğunda , haramın , yasağın , günahın çekiciliğine kapılmış ve içindeki huzurunu kaybetmiş . İŞte bugün islamiyete ne kadar hakkını verdiğimi düşündüm de ; meğer ne kadar günahkarmışım ben ......

[Mevt]

sn sahrabetis abla umarım abla deyişime kızmazsınız zira ben 25 yaşındayım. haddim olmayarak yazınıza bir yorum katmak isterim.yazdığınız yazıdaki özeleştirinizi gözönüne alırsak aslında içinizde iman alametinin var olduğunu anlarsınız,çünki birşekilde bir pişmanlık söz konusu içinizde,buda imanın alametidir.yine haddim olmayarak bir ayrıntıya dikkatinizi çekmek isterim. dini kuralları bilmeyip hak dini kabul etmeyen ve gerektiği gibi yaşamayana(kafir) denir.ama hak dini kabul edip kurallarını bilip ama uygulamayana (münafık) denir ikisinin arasındaki fark müslüman kafir olmaz,müslüman münafık olur.çünki hak dini kabul etmiş kurallarınıda yapması ve yapmaması gerekenleride biliyor ama uygulamıyor.ikisinin arasındaki tek benzerlik ise ebedi cehennem cezasıdır. yazınızda dikkatimi cezbeden diyer bir konuda küçükken allahtan korkardım demişsiniz aslında ne kadar yanlış olduğunu sizde biliyorsunuz yani ebeveynlerin çocuklarını yetiştirirken onu yapma allah çarpar bunu yapma allah kızar gibi bize daha çocukken allahı korkulan bir varlıkmış gibi tanıtmaları bizi olumsuz yönde etkiliyor bence bilmiyorum siz ne düşünürsünüz?haddim olmayarak bir tavsiye içinizdeki imanın varlığına güvenin ben sizde var olduğunu hissettim siz sadece zamnın ve şartların gerektirdiği gibi davranmak ve yaşamak zorunda kalmışsınız kanımca.bu hiç bir şekilde bahane olamaz allaha kulluk vazifesinin ihmaline ama o iman varsa allah hidayete erdirecektir sizi inanın. çünkü elimizde kıymetini bilmediğimiz bir silahımız var tevbe iananrak ihlasla tevbe edersek allahım inanıyorumki bütün günahlarımızı affedecektir.kadir geceniz mübarek olsun eğr rahatsızlık verdiysem özür dilerim sağlıcakla kalın efendim