1 Mayis

[Karakarizma]

Herkesin 1 Mayis bayramini kutlarim. Olaysiz ve problemsiz bir gun dilerim

[YukseLL]

ABD'nin şikago kentinde 40 bin tekstil işçisinin gerçekleştirdiği eylem kanla bastırıldı. Aynı kentte, bir fabrikada 8 saatlik işgünü için greve çıkan 1400 işçi işten atıldı. Aynı tarihlerde greve çıkanlara ateş açıldı ve 4 işçi yaşamını yitirdi.

Saldırılar, mücadele ateşini söndürmedi, aksine körükledi. ABD ve Kanada'da sendikalar ve diğer örgütlerin yükselttiği mücadele sonucu 1 Mayıs 1886'da yaklaşık 350 bin işçi greve çıktı. Tarih işçi sınıfının böylesine örgütlü ve kararlı tepkisine ilk kez tanık oluyordu. Tüm ülkede yaşam durdu. İşçiler üretimden gelen güçlerini kullanıyordu.

İşçilerin bu topyekün isyanı, işverenlerin tepkisini çekti. Chicago'da greve çıkan 40 bin işçinin eylemini bastırmak için, saldırılar düzenlendi. ışverenler grev kırmak için sokak çeteleriyle anlaştı. Sokak çeteleri bir taraftan işçilere saldırıyor, bir taraftan da grev kırıcılığı yapıyordu. Grevci işçilerle sokak çeteleri arasında çıkan kavga sırasında, polisin işçilerin üzerine ateş açması sonucu 4 işçi yaşamını yitirdi.

Hükümet ve işverenler, işçi eylemini kolay kolay içlerine sindiremiyordu. 1 Mayıs sonrası işten atmalar, baskılar yoğunlaştı. Olaylara neden oldukları gerekçesiyle 8 işçi hakkında idam istemiyle dava açıldı. İşçiler idam cezasına çarptırıldı.

Dört yiğit işçi önderi Albert PERSONS, Adolph FISCHER, George ENGEL ve August SPIES, 1 Mayıs 1886 yılında 8 saatlik iş günü mücadelesinde önderlik yaptıkları için idam edildi.

Albert PERSONS isimli işçi, özür dileme şartıyla affedileceğinin söylenmesi üzerine, mahkeme heyetinin karşısında tarihe geçecek sözlerini söyledi: "Bütün dünya biliyor suçsuz olduğumu. Eğer asılırsam cani olduğumdan değil, emekçi olduğumdan asılacağım."

İşçi önderlerinin cenaze törenine yüz binlerce insan katıldı. ABD'de yaşanan bu olaylar uluslararası işçi örgütlerini harekete geçirdi. II. Enternasyonal 1889'da Paris'te düzenlediği kongrede, Amerikan işçilerinin mücadelesini desteklemek amacıyla dünya çapında gösteriler düzenledi. 1890'dan başlamak üzere 1 Mayıs'ı da, "Uluslararası Birlik, Mücadele ve Dayanışma Günü" olarak kabul etti.

Tüm Emekçi İşçilerimizin Bayramı Kutlu olsun

[Without Control]

Çalışan herkesin(bir takım kişi ve kurumlar hariç) 1 Mayısını paylaşıyorum....İşçinin günü, iş günü gibi yorucu ve yıpratıcı olmasın dileği ile....

[güney]

1 MAYIS MARŞI

Günlerin bugün getirdiği baskı zulüm ve kandır
Ancak bu böyle gitmez sömürü devam etmez
Yepyeni bir hayat gelir bizde ve her yerde

1 Mayıs 1 Mayıs işçinin emekçinin bayramı
Devrimin şanlı yolunda ilerleyen halkların bayramı

Yepyeni bir güneş doğar dağların doruklarından
Mutlu bir hayat filizlenir kavganın ufuklarından
Yurdumun mutlu günleri mutlak gelen gündedir

1 Mayıs 1 Mayıs işçinin emekçinin bayramı
Devrimin şanlı yolunda ilerleyen halkların bayramı

Vermeyin insana izin kanması ve susması için
Hakkını alması için kitleyi bilinçlendirin
Bizlerin ellerindedir gelen ışıklı günler

1 Mayıs 1 Mayıs işçinin emekçinin bayramı
Devrimin şanlı yolunda ilerleyen halkların bayramı

Ulusların gürleyen sesi yeri göğü sarsıyor
Halkların nasırlı yumruğu balyoz gibi patlıyor
Devrimin şanlı dalgası dünyamızı kaplıyor

Gün gelir gün gelir zorbalar kalmaz gider
Devrimin şanlı yolunda bir kağıt gibi erir gider


(1 Mayıs marşı, B. Brecht'in, Gorki'den sahneye uyarladığı Ana adlı tiyatro oyunu için 1974'te bestelenmiştir.
Söz ve müziği Sarper Özsan'a ait olan marş, Cem Karaca ve Dervişan tarafından seslendirilmiştir.)

[sheytan]

Tüm emekçilerin ve işçilerin "1 Mayıs İşçi Bayramı" kutlu olsun

[güney]

"1 Mayıs, işçi sınıfının uluslararası birlik, dayanışma ve mücadele günüdür.

1 Mayıs, her türden dar burjuva milliyetçiliğine, oportünizme ve reformizme karşı proletarya hareketinin en anlamlı enternasyonal bayramıdır.

1 Mayıs, onu devrimci içeriğine uygun bir şekilde kutlamak için, ellerinde kızıl bayrakları ve gökleri inleten enternasyonal marşlarıyla işçilerin ücretli kölelik sistemi olan kapitalizme karşı mücadele kararlılıklarını ve yeni bir topluma duydukları özlemi haykırdıkları bir mücadele günü olmalıdır!…

1 Mayıs, bu ölüm-dirim kavgasını zaferle sonuçlandırmak… egemen sömürücü burjuvaziyi alaşağı etmek… ücretli kölelik zincirlerini parçalamak…insanın insan tarafından sömürülmesine, işkence ve zulüm altında inletilmesine son vermek…sınıf ayrıcalıklarını ve bizzat sınıfların kendilerini ortadan kaldırmak ve "HERKESTEN YETENEĞİNE GÖRE, HERKESE İHTİYACI KADAR" şiarının gerçekleşeceği komünist toplumu kurmak uğruna mücadeleyi hızlandırmak için bir çağrıdır.


YILMAZ GÜNEY...

[üzgünkız]

Güzel günler göreceğiz çocuklar
Motorları maviliklere süreceğiz
Çocuklar inanın inanın çocuklar
Güzel günler göreceğiz güneşli günler
Motorları maviliklere süreceğiz

Hani şimdi bize
Cumaları, pazarları çiçekli bahçeler vardır,
Yalnız cumaları ,yalnız pazarları

Hani şimdi biz
Bir peri masalı dinler gibi seyrederiz
Işıklı caddelerde mağazaları,
Hani bunlar
77 katlı yekpare camdan mağazalardır.

Hani şimdi biz haykırırız
Cevap:
Açılır kara kaplı kitap:zindan

Kayış kapar kolumuzu
Kırılan kemik, kan

Hani şimdi bizim soframıza
Haftada bir et gelir
Ve
Çocuklarımız işten eve
Sapsarı iskelet gelir

Hani şimdi biz
İnanın güzel günler göreceğiz çocuklar
Güneşli günler göreceğiz
Motorları maviliklere süreceğiz çocuklar
Işıklı maviliklere süreceğiz

Çocuklar inanın inanın çocuklar
Güzel günler göreceğiz güneşli günler
Motorları maviliklere süreceğiz
1 mayıs işçi bayramımız herkese kutlu olsun

[güney]

31 yıl sonra, o sahne - Umur Talu (Sabah)


Demek aynı şeyleri görmüşüz. 1 Mayıs 1977 tanıklıkları yine gündeme geldi ya.
Hafıza da kınından çıktı.
Üniversiteli yaşımla oradaydım.
Tam katliamın yoğunlaştığı Kazancı Yokuşu'nun sağında, o zamanki adı "Intercontinental" olan şimdiki "The Marmara" nın kapısının hemen önüne denk düşen yerde.
Tanıklıklar, "Sular İdaresi ile Intercontinental'den açılan ateş ve yine ateş açarak kaçan beyaz bir oto" dan bahsediyor ya...
Sular İdaresi bana biraz uzaktı, ama sanki ilk ateş oradan geldi.
Lakin, otelin üstünden ateş açıldığını, hatta otelin hemen önünde bekleyen kimi polisin dahi bundan habersiz gibi olduğunu, çünkü bu kez meydandan da patlayan birkaç tabanca karşısında çaresiz kalabildiğini gözlerimle görmüştüm.
Ama otelden ateş açanlar ne yaptığını biliyordu.
O büyük kargaşada kalabalıkla birlikte Kazancı'ya, yokuşa doğru da kaçabilirdim, maalesef kadın, erkek, genç yığılmış onca cesedin arasına.
Otelin sağına doğru, başka bir kalabalıkla birlikte, Dolmabahçe istikametine yöneldim.
"Beyaz oto" otelin arka sokağından Gümüşsuyu'na doğru ateş açarak giden bir Renault 12 idi. Gördüğüm oydu, belki birden fazla idi "beyaz otolar".
500 bin kişiyle dolan meydan ile meydana sığamayanların taştığı, Fatih Saraçhane'den gelen yürüyüş kolunun Tarlabaşı'nda, Ömer Hayyam'da takıldığı, Beşiktaş istikametinden gelenlerin yokuşlarda kaldığı bir meydandan, bugünün bazı gençlerinin deyimiyle "ortam"dan bahsediyoruz.
Kimileri o kalabalıktan nefret ediyordu. Aslında kalabalığın içindeki çok grup da birbirinden nefret ediyordu.
1973'te Şili'de seçilmiş devlet başkanını umutsuzca ama kahramanca direndiği başkanlık sarayında öldürerek darbe yaptıranlar ile burada darbe yolları döşeyen Gladio uzantıları da nefret ediyordu.
"Milliyetçilik" ardına sığınan, "dini hassasiyetler" i de kullanan "ABD ve Gladio'nun üniformalı ve sivil elemanları", ki dönemin CHP lideri Ecevit en azından bir süre için "Kontrgerilla" diyecekti, memleketi çoktan kanatıyordu zaten. Hoş, kanamaya yatkın bir memleket ile millettik.
Galiba tam DİSK Başkanı Türkler kürsüde idi silahlar patladığında.
12 Eylül darbesine bir buçuk ay kala evinin önünde öldürülmesinden üç yıl önce idi.
1 Mayıs katliamından hemen sonra, 3 Haziran'da İstanbul'da CHP mitingi vardı ve o CHP Ergenekon safına düşmekten ziyade, "Kontrgerilla" diyebiliyordu.
Başbakan Demirel bir ihbarı Ecevit' e gönderdi: Taksim'de bir otelin üst katından dürbünlü silahla suikast yapılacaktı!
O Ecevit, henüz 28 Şubat koalisyonu üyesi değildi; "Miting günü eşimle Taksim'de olacağım" dedi. Oysa kısa süre önce İzmir'de bir polisin silahından çıkan mermilerin de hedefiydi.
Taksim'de, hem de 1 Mayıs katliamından sonra bile 300 bin kişi vardı. CHP'li değildim ama İnönücülükten Karaoğlan'a geçmiş rahmetli dedemi götürmüştüm; oradaydım yine.
1 Mayıs, yasal olduğu ilk yıl 1976'da Taksim'deydi; katliamdan bir yıl sonra 1978'de yine Taksim'deydi. Hatıra bu ya, orada "geçici DİSK görevlisi" idim bu kez.
Bugünün Cumhurbaşkanı, Başbakanı, İçişleri Bakanı, İstanbul Valisi o gün nerede, hangi duygular içindeydiler bilmiyorum ama, herhalde ne o gün ne bugün aynı şeyi hissetmekteler.
Şart değil.
Ama, bu devletin, eğer devamlılığı varsa, Taksim'i cop, silah ve bomba ile savunmak değil, 31 yıl sonra dahi cevapsız sorular üstüne gitme borcu var.
1 Mayıs 1977'de Taksim'de polisler ateş etti veya 1969'da Kanlı Pazar'da (ikisinde de Demirel başbakandı) ABD 6. Filo'sunu protesto edenlere saldıran henüz "demokrat" olmamış "muhafazakarlar"a polis eşlik etmişti diye Taksim'de polis törenleri yasaklanıyor mu?
Zaten onlar da ücretli, aşırı mesailerde bitkin, geçim sıkıntısında bezgin emekçi, ötekiler de!

Sabah

[k.mutluluk]

Tüm Emekçilere selam olsun

BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN...

[Gülüm]

Tüm emek veren işçilerimizin 1 mayıs bayramı kutlu olsun.