İŞTE CUMHURİYETTEN beklediğimiz netice

[Mevt]

İŞTE CUMHURİYETTEN BEKLEDİĞİMİZ NETİCE


Atatürk, Mudanya yolu ile Bursa'ya gidiyordu. Kalabalık bir halk kitlesi iskelede etrafını çevirmiş bulunmaktaydı. Bir kadının elinde bir kâğıtla Atatürk'e yaklaştığı görüldü. İhtiyar, zayıf bir kadındı. Ata'nın yolunu keserek titrek bir sesle:
- Beni tanıdın mı oğul? dedi. Ben sizin Selanik'te komşunuzdum. Bir oğlum var. Devlet demiryollarına girmek istiyor. Siz onu alsınlar dediniz. Fakat müdür dinlemedi. Oğlumu yine işe almamış. Ne olur bir kere de siz söyleseniz.
Atatürk'ün çelik bakışlı gözleri samimiyetle parladı. Elleriyle geniş jestler ya-parak ve yüksek sesle:
- Oğlunu almadılar mı? dedi. Ben tavsiye ettiğim hâlde mi almadılar? Ne kadar iyi olmuş... Çok iyi yapmışlar... İşte Cumhuriyet böyle anlaşılacak...
Kadın, kalabalığın içinde kaybolmuştu. Ve Atatürk adeta kendinden geçmiş bir sesle:
- İşte cumhuriyetten beklediğimiz netice... diyordu.

Hulusi KÖYMEN

[S@NC@R]

Tesekür ederim sag olasin..

[skurt]

süper ya..şimdiye bakın ,şiddetle sarsılın ve kendinize gelin..Cumhuriyet felsefesinden nekadar uzaklaştığımızı idrak edin! bu zamanda maalesef bi tanıdığın(yani dayın) yoksa üniversite bitirsen neolur.?elini salla işsiz mezuna çatıyor..mühendislerimiz işsiz gezerken dışardan getirttiriliyor..yetiştirsene sen kendi öğrencini de,dışa bağımlı kalmayasın...
TÜRK'lerde ilerlesin her alanda..ama nerdeeee işi bilmeyeni tanıdık diye her yere sokarsan ilerlemeyi geçtim gerilemesek iyi..