pasta tarihi

[doğangüneş]

Pastaların temeli keklerdir. Keklerin tarihi Antik çağlara dayanmaktadır. İlk yapılan kekler şimdikilerden farklı, balla yapılan ekmeklere benziyorlardı. Fırında pişirme tekniklerini geliştiren ilk medeniyet ise yine Antik Mısırlılar olmuşlardır.
13.YY'da ise İngilizler kek "CAKE" sözcüğünü kullanmaya başlamışlardır. Modern keklerin ise 17.YY 'da (bir başka deyişle pastaların) Avrupa'da pişirilmeye başlandığı belirtilmiştir. Fırınlamanın gelişimi, rafine yiyeceklerin üretimi (şeker gibi), kalıpların geliştirilmesi, pastacılığın gelişimininde temelini oluşturmaktadır.


Günümüz pastalarını ise 19.YY'da Amerikada görüyoruz. Burada yaşayan şehirli kadınların sosyalleşme eğilimleri, sık sık davetler vermeleri ile bütünleşiyormuş. Ve bu bayanlar konuklarına değişik pastalar yaparak ikram etmekten hoşlanıyorlarmış. Bu merak, pastacılığın gelişiminde önemli bir yere sahiptir.

MUTLULUĞUN GÖSTERGESİ PASTALAR..

Dikkat ederseniz önemli günlerimizde hep finali pasta ile yaparız. Doğum günlerinde, evlilik yıldönümlerinde, düğünlerde,vaftiz törenlerinde, cenazelerde (hıristiyan geleneklerinde), davetlerde..İnsanlar en keyifli günlerinde hep pastaların yanında olmak istemişlerdir. Demek ki pastalar gerçekten çok özel yiyeceklerdir. Tadları, görünüşleri insanları mutlu etmektedir.
Pastaların üzerilerinin sayılarla,kelimelerle,şekillerle süslenmesi onların değerlerini daha da arttıtmıştır. Mesela doğum günü kutlamalarında pastaların üzerilerine 1800 yıllarda "Many Happy Returns Of The Day" yazılırmış.1920 yılında "Happy Brithday To You" şarkısını meşhur olması ile pastaların üzerilerine "Happy Brithday" yazılmaya başlanmış. Pastalar ile güncellik ve mutluluk iç içedir..
Antik dünyada da ekmek ve kek dini seromonilerde kullanılırmış. Törenlerde pasta yenmesi Antik çağlardaki dinsel ritüellere dayanmaktadır. Keklerin şekilleri ise genellikle yuvarlak oluyormuş. Bunun sebebi ise yine dinsel sebeperden, ay ve güneşin dönemsel şekillerini yansıtması ile bağlantılıymış. Ayrıca yuvarlak şekil yaşamın döngüsel doğasını sembolize edermiş. Özellikle güneş ve ayı..Çinliler dolunay şeklinde, Ruslar ise güneş şeklinde hep dinsel sebeplerle özel günlerde pişirirlermiş.