Solculuk ve Muslumanlık

[securıty57]

Müslüman'lıkla politikayı karşıtırmamak gerekiyor.Sağ veya Sol görüşün olabilir.Aynı zamanda Müslüman'da olabilirsin..Bu dönemde solcuyum diye geçinenler müslümanlığa karşı gibiler.Bence solculuk kavramı siyasette kalmalı, solcular dinsizdir gibi birşey söylemek çok saçma ve egoist bir düşüncedir.

[hakan2034]

Bir kişi veya bir toplum aynı anda iki beşeri dine (sisteme) tabi olamayacağı gibi
yine aynı anda bir hak din ile, batıl ve beşeri bir dine de bağlı olamaz.
Evet, bir insan aynı anda hem yahudi hem Hristiyan,
hem Kapitalist hem Komünist,
veya hem Müslüman hem Hristiyan olamayacağı gibi
bir şahıs veya toplum aynı anda hem Müslüman hem Kapitalist,
hem Müslüman hem Komünist,
hem Müslüman hem Liberalist
veya hem Müslüman hem Kavmiyetçi-Faşist olması muhaldir.
Asla mümkün değildir.
Aklen de, ilmen de, dinen de böyle bir iddia ciddi, geçerli ve makbul sayılamaz.
Böyle tutarsız ve geçersiz iddianın sahipleri de münafıklıklarını ishar ve ispat etmiş olurlar.
Kapitalizm ve Komünizm, gibi bütün beşeri sistem, doktrin ve ideolojiler gerçekte batıl ve beşeri birer din hükmündedir.

İslam'ın bütün müesseseleri ancak ve yalnız İslam'a ait ruh ve manaları, Kur'ani özellik ve esasları taşır ve ancak islami tabirlerle tarif edilebilir.

[anarshi]

Bir kişi veya bir toplum aynı anda iki beşeri dine (sisteme)
Kapitalizm ve Komünizm, gibi bütün beşeri sistem, doktrin ve ideolojiler gerçekte batıl ve beşeri birer din hükmündedir. hakan söylemiş

önceki söylediklerin doğru şeyler sen bunlara dini açıdan yaklaşmışsın ama buna tarihsel materyalizmden baksak ta bu böyle (komünizm açısından söylüyorum liberalizm falanla ilgilenmiyorum.)
son söylediğin neyin nesi bunu açarmısın komünizm nasıl bir din hükmünde. tam da dinlerle işimiz olmaz diyen bir ideoloji vallahi ilginç!!!! ayrıca islam bir ekonomik düzen olarak kapitalizmi kabul ederken...

[alfa55]

sorunun biçimi yanlış.elma mı enginar mı gibi kavramlar ayrı kümede din ayrı bir olay siyaset ayrı.. tabii bu benim düşüncem...

[hakan2034]

Evet, ben bunlara dini açıdan yaklaştım.

Vahye dayalı olmayan, bir veya birkaç kişinin toplumlara yön vermek üzere hazırladıkları şahsi görüş ve kanaatlerinin mahsulü olan, ekseri belli bir ırkın veya zümrenin menfaatllerini hedef alıp, bütün insanlığı kuşatma ve kurtarma kapasitesinden mahrum, umumiyetle yanlış, isabetsiz, bozuk ve batıl olan adet, kanun, nizam ve sistemlerdir.

Bunlardan tahrif edilmiş Hristiyanlık, Hint dinlerinden Budizm ve Brahmanizm gibi bir takım dinler, insanın beşeri bütün arzu ve ihtiyaçlarını köreltip dünyadan el etek çektirmek gibi yanlış, eksik ve insan fıtratına uymayan mistik bir yola sevkettikleri gibi,
bir kısmı da insanın ruhi ve manevi yönünü ihmal veya inkar ederek onu sadece madde, menfaat ve şehvetin esiri yapmaktadırlar.

Ortaçağ İran'ında görülen ve ( Kadın ve mülkiyet ortak herşey devletin ) felsefesi üzerine bina edilen Mazdek dini ve onun asrımızda sistemleştirilmiş şekli olan Komünizm,

yine İslam'dan önce Arabistan'da görülen putperestlik altındaki sömürü, saldırı, menfaat ve şehvetperestliğin asrımızdaki değişik renklere boyanmış ve gelişmiş şekli olan Kapitalizm,

ve asrımızda şahısları ilahlaştırmak, sözlerini ve davranışlarını kutsallaştırmak ve Allah yerine koymak şeklinde tezahür eden şahısperestlik ve "insan taparlık"...

Veya halkın arzusu istikametinde hareket etme manası olan halkperestlik

veya demokrasi perdesi altında çeşitli entrika ve yalan vaatlerle halk iradesinin sömürülmesi şeklinde ortaya çıkan "partiperestlik"

Bu tür batıl, yanlış ve beşeri dinler cümlesindendir.
Evet Yahudilik ve Hristiyanlık bir din olduğu gibi
Komünizm'de, kapitalizm'de, Demokrasi'de birer "din" gibidir.

Ama İslam'a göre küfür ve Hakkın karşısında batıl olan sapık dinlerdir.
Bunları kendisine din ve nizam olarak seçen kimseler ise İslam'dan çıkıp küfre saplanmış demektir.
Ehven-i şer diye bunlardan birine karşı bir diğerini tercih etmek, İslam'dan gayri bir din benimsemek manasını taşır.

Bütün beşeri sistem ve ideolojilerin birer batıl din ittihaz edildiği hakikati Tevbe süresi 31.ayeti kerimesinde de daha açık ve kesin olarak şöyle izah edilmektedir.
" Bunlar Allah' bırakıp bilginlerini ve ruhbanlarını Rab'ler (ilahlar) edindiler."

Allah'ın dinini ve düzenini tamamen veya kısmen değiştiren, bozan yerine kendi görüş ve kanaatlerinin mahsulü olan kanun ve nizamları yerleştirmek isteyen kimseler de kendisini (ilah, Rab) ilan etmiş demektir.

Bu tipleri bilerek ve isteyerek kabul ve tasdik eden, boyun eğip itaat edenler de Allah'tan gayri illah edinmişlerdir.

Bu kadar izah ve ispattan sonra artık rahatlıkla söylüyoruz ki Kapitalizm ve Komünizm, gibi bütün beşeri sistem, doktrin ve ideolojiler gerçekte batıl ve beşeri birer din hükmündedir.

[anarshi]

serbest teşebbüs ve piyasa kurallarının hakim olduğu topluma kapitalist toplum denir islam serbest teşebbüse karşı değildir ve islami devlet sistemi kapitalist devlettir kavram karmaşası yaşıyorsun hakan kapitalizmi tam olarak öğren bence anlamı sömürüyle özdeşleşmiş ama sadece sömürü değildir kapitalizmin anlamı
ayrıca komünizm de kadının ortak olduğunu hangi marxist yayını ve yazarı kaynak göstererek söyleyebiliyorsun ya da tarihi boyunca fuhuş görmemiş sovyetlere ne dersin? hiç kimseyi kaynak gösteremezsin çünkü marxizm de kadının ortaklığı yoktur çünkü kadın insandır ve değerlidir.

[Bay X]

solculuğun asıl tanımı her insanın eşit özgürlüğe hakkı olduğunu ileri sürer.bu bütün dünyada aynıdır yani internationel?hiç değişmez?zaten yıllardır bazı ülkeler örneğin amerika genelde sol görüşlü ülkelerin üzerinde baskı kurmaya çalışmıştır bu sebeple sovyetler birliğinin dağılmasındaki en büyük etken amerikadır?sol görüş her zaman halkın bütünlüğünü temsil ettiği için bazı güçlerinde işine gelmediği için yıllardır sömürülen kavram haline getirilmiştir halen günümüzde solun en büyük tartışılmaz kalesi güney amerika ülkeleridir buna paralel asyada ise komünizmin son kalelerinden çin halk cumhuruyetidir?
sol görüşe sahip olmak yıllarcaülkemizde maalesef bazı çıkarcı siyasetçi ve kesimlerin propaganda kaynağı olmakla kalmayıp sol görüşlü insanlar bu ülkede bir düşman gibi empoze edilmeye çalışıldı?son sözüm şu olacakki bu ülkenin daha doğrusu TÜRKİYE CUMHURİYETİ nin asıl sahipleri ve asıl vatanseverler bizleriz bu vatan 1881 den beri bir çok tehlike ve savaşla karşı karşıya kaldı fakat hepsinden alnımızın akıyla çıktık gel gör ki cumhuriyetimiz bundan büyük tehlike görmemiştir sene 2007..........bu arada cumhuriyet gazetesini sansürsüz ve cesaretle belirttikleri misyonunu reklamlarını tebrik ediyorum?nede olsa bu ülkede medya bile kontrolden çıkmışken böyle bir mesajı açık açık vermek cesaret ister?tabiki bu cesaretide biz türk halkından alıyor?cumhuriyetimizin karşı karşıya kaldıği şu günlerde bu vatanın nasıl kazanıldığını bir kez daha hatırlatmak için aşağıdaki videoyu izleyin?

[hakan2034]

anarshi´isimli üyeden Alıntı

serbest teşebbüs ve piyasa kurallarının hakim olduğu topluma kapitalist toplum denir islam serbest teşebbüse karşı değildir ve islami devlet sistemi kapitalist devlettir kavram karmaşası yaşıyorsun hakan kapitalizmi tam olarak öğren bence anlamı sömürüyle özdeşleşmiş ama sadece sömürü değildir kapitalizmin anlamı
ayrıca komünizm de kadının ortak olduğunu hangi marxist yayını ve yazarı kaynak göstererek söyleyebiliyorsun ya da tarihi boyunca fuhuş görmemiş sovyetlere ne dersin? hiç kimseyi kaynak gösteremezsin çünkü marxizm de kadının ortaklığı yoktur çünkü kadın insandır ve değerlidir.

Beşeri sistemler kurulurken semavi dinlerden yapılan çalıntıları unutmamak gerekir.

Semavi dinler derken bugün mevcut olanı İslamiyettir. Yahudulik ve Hristiyanlık zamanla tahrif edilmiş, aslından uzaklaştırılmış, semavi ve ilahi olmaktan çıkarılmış, adeta ruhban ve bilginlerin şahsi görüş ve kanaatlerini ihtiva eden, insanların keyfine ve şehvetine göre ayarlamış, şirk ve tuğyanla karıştırılmış birer beşeri din haline getirilmişlerdir.

Kendisinden önceki bütün batıl düşünce ve düzenleri iptal ederek bizzat Allah'ın himayesinde, kıyamete kadar yeğane Hak din olarak baki kalacak olan İslamiyet ve Onun mukaddes kitabı Kur'an-ı Kerim ise her türlü tahrip ve tahribattan korunmuş, değişen ve gelişen bütün asırlerın topyekün bütün insanların maddi ve manevi bütün ihtiyaçlarına cevap verecek, bütün problemlerini çözecek bir ilahi nizam olarak ayakta durmaktadır.

Bütün bunlardan banane diyebilirsiniz.
İslami devlet sistemi ile Kapitalizmi yan yana koymanız çok büyük bir talihsizlik!...

Sosyalizmin vaad edip de bir türlü veremediği "sosyal adaleti"
kapitalizmin amaçlayıp da ulaşamadığı hür teşebbüs ve "yaygın saadeti"
güdümlü demokrasilerde ve hile rejimlerinde asırlardır aranıp bulunamayan
"Hakiki hürriyeti ve Milli hakimiyeti" gerçekleştirecek, can, mal ve namus emniyetini ve en geniş manasıyla din ve düşünce hürriyetini kuracak ve koruyacak yegane Hak din ve dünya nizamı İSLAM'dır.

Ne KAPİTALİZM, ne SOSYALİZM ve de KOMÜNİZM insanı tanımamaktadır.
Delil mi istiyorsun geçmiş tarihin kanlı sayfalarını iyi karıştırmanı tavsiye ederim.
Kavram karmaşası yaşadığımı söylüyorsun...
Son 8 (sekiz) yılını sırf tarih sayfalarına ayıran birisi olarak
beşeri sistemlerin insanları gerçekten tanımadığı konusunda hiç şüphem kalmamıştır.
Tarih boyunca fuhuş görmemiş sovyetlerden bahsediyorsun.
Gerçekten şaşırttın beni...

[Nill_supradyn]

niye solcular müslüman değildir gibi yargı içindesiniz ki
ben bir çok solcunun,dinci takım diye geçinen insanlardan müslüman olduğunu görüyorum
bir din hocası bile nerden ne kadarını yürütsem kardır diyen ,bir din hocası ya
sen sağcı olsan kaç yazar,sözde sağcılar
insanlar için en büyük tehlikedir budur
herkesin dinide kendine sağcılığıda kendine

[blackdiamond]

Nill_supradyn´isimli üyeden Alıntı

niye solcular müslüman değildir gibi yargı içindesiniz ki
ben bir çok solcunun,dinci takım diye geçinen insanlardan müslüman olduğunu görüyorum
bir din hocası bile nerden ne kadarını yürütsem kardır diyen ,bir din hocası ya
sen sağcı olsan kaç yazar,sözde sağcılar
insanlar için en büyük tehlikedir budur
herkesin dinide kendine sağcılığıda kendine

kardeşim sağcıda müslümandır solcuda salak salak birbirinize çamur atıp durmayın azıcık akıllı olun sorulan soruları iyi etüd edin sorunun mantığını kavrayın mantık varsa cevaplayın mantık yoksa sazanlık içine girmeyin. müslüman birbirine laf atmayan akıllı insandır polemiklere malzeme olmayın yapılan yorumlardan da görüşlerinizi milletin gözüne sokmaya çalışmayın.aşağıdaki açıklamaları iyi oku ve sorunun yanlışlığını iyi anla..

MÜSLIM, MÜSLÜMAN

İslâm dinini kabul eden, Allah'a teslim olmuş kişi.

"Es.le.me" fiilinin ism-i faili olup "İslâm" ile aynı kökten gelir. İslâm lügatta itaat etmek, boyun eğmek, bağlanmak, bir şeye teslim olmak, kendini Allah'a vermek, ihlaslı davranmak, samimiyetle ve içten gelerek yönelmek, müslüman olmak, İslâm'a girmek; Yüce Allah'a itaat etmek, Peygamberimiz Hz. Muhammed'in getirdiği din adına bildirmiş olduğu şeylerin hepsini benimsemek, şer'î hükümlere bağlılık göstermek, İslâmiyeti bir din olarak kabul etmektir (Bkz. el-Bakara: 2/112, 131-133; Âlu İmrân: 3/20, 83; en-Nisa: 4/125; el-Mâide, 5/44; el-En'âm: 6/14; en-Nahl: 16/81-83; el-Hacc: 22/34; en-Neml: 27/44; Lokman: 31/22, es-Sâffât: 37/103; ez-Zümer: 39/54; el-Fetih: 48/16; el-Cinn: 72/14).

"İslâm" ile "müslim" veya "müsliman" kelimeleri arasında sıkı bir ilişki vardır. Bu sebeple, "İslâm" kelimesinin Iüğat ve ıstılah manasında zikredilen özellikleri taşıyan kimseye de müslim veya müsliman denilmiştir. Müsliman, Farsça "müslim''in çoğuludur. Halk dilinde bu kelime müslüman şeklinde kullanılmaktadır ve bu şekilde şöhret bulmuştur.

Kur-'ân-ı Kerim'de iman ile İslâm, bazan aynı manada kullanılmış, bazan da farklı kavramlar olarak ele alınmıştır. İman ile İslâm, aynı manâda kullanılırsa; bu durumda İslâm deyince, İslam'ın gerekleri olan hükümlerin dinden olduğuna inanmak, İslâm'ı bir din olarak benimsemek ve ona boyun eğmek manâsı anlaşılır.

İslâm çok geniş bir kavramdır ve kısaca "İhlâs, inkıyad ve teslimiyet" demektir. Teslimiyet ise üç türlü olur: Ya kalben olur ki; bu kat'î inanç demektir. Veya dil ile olur ki; bu da ikrardır. Ya da organlarla olur. Bunlar da ibadetlerdir. Bu üç şeklin en üstünü kalb ile olanıdır. İşte İslâm'ın üç şeklinden biri olan kalbin teslimiyet ve bağlılığına iman denilir. Matüridîler bu anlayıştan hareketle, imanla İslâm'ı bir telakki etmişlerdir (bk. Matüridî, Kitabü't-Tevhîd, s. 398).

İslâm inançları açısından da iman ile İslâm bir kabul edilmiştir. Zira İslâm, şer'î hükümleri kabul etmek manâsında boyun eğmektir. Bu da tasdikin hakikatıdır. Aynı şekilde İslâm'ın bir zâhirî, bir de bâtınî yönü vardır. Bâtınî yönden inkıyad ve boyun eğmek tasdikın kendisidir. Zâhirî yönden boyun eğmekse ikrar etmektir. Şu halde bir kimse hakkında "mü'mindir, fakat müslüman değildir"; yahut "müslümandır, fakat mü'min değildir" şeklinde bir hüküm doğru olmaz. Çünkü insanlar Hz. Peygamber zamanında üç fırka üzerinde toplanmaktaydı: "Mü'min, münafık, kâfir. Bunlar arasında bir dördüncüsü yoktur" (İmam A'zam, Fıkh-ı Ekber Aliyyü'l-Kari Şerhi, trc. Yunus V. Yavuz, s. 361-362).

Hz. Peygamber'in tebliğ etmiş olduğu dine İslâm, o dinin mensuplarına "müslüman" adının bizzat Yüce Allah tarafından verilmiş olması da mü'min ile müslüman arasında bir ayırım yapılmadığını göstermektedir (Alû İmrân, 3/85; el-Mâide, 5/3, el-Hacc, 22/78; ez-Zâriyat: 51/35). İman ile İslâm'ın aynı mefhumlar olduğu Kur'ân'ın da ifade ettiği bir husustur (Yunus, 10/84; en-Neml: 27/81; ez-Zâriyât: 51/35 vd). Şu halde "iman kalben tasdik etmek olup bâtınî bağlılıktan ibarettir. İslâm ise, bu bâtınî bağlılığı dil ile ikrar ederek açıklamak ve İslâm'a âit hükümleri kabul etmektir. Bu sebeple namaz kılmak ve zekât vermeyi İslâm'ın manâsı içine sokmakta bir sakınca yoktur... (İmam A'zam, a.g.e., s. 363). Bu gerçek şu âyette açık bir şekilde dile getirilmiştir: "... Daha önce ve Kur'ân'da, Peygamber'in size şahid olması, sizin de insanlara Şahid olmanız için size müslüman adını veren O'dur. Artık namaz kılın, zekat verin, Allah'ın emirlerine sarılın. O sizin sâhibinizdir. Ne güzel sahib ve ne güzel yardımcıdır!" (el-Hacc, 22/78).

Buna göre, "iman-İslâm" veya "mü'min-müslim" kelimeleri arasında netice itibariyle bir fark yoktur. Ancak, Kur'ân-ı Kerim'in bir yerinde "İslâm", "dış görünüş itibariyle müslüman olmak" anlamında gelmektedir. Şöyle ki: "Habibim! Bedevîler, "inandık" dediler. De ki: "İnanmadınız ama İslâm olduk deyin (çünkü iman gönülden olur... İslâm ise itaat ederek barışa girmek, savaşı "bırakmaktır. Savaşı bırakmakla İslâm olup güvene girdiniz). Fakat henüz iman gönüllerinize yerleşmedi; eğer Allah'a ve Peygamberine itaat ederseniz, işlediklerinizden bir şey eksilmez..." (el-Hucurât, 49/14).

Müslim sözcüğü tekil olarak yalnız iki âyet-i kerimede geçer. "Îbrahim ne Yahudi idi ne de Hristiyandı. Fakat o, doğruya yönelmiş bir müslim(müslüman)dı. Müşriklerden de değildi" (Âlû İmrân, 3/67). Başka bir âyette, Yûsuf(a.s.)'ın Mısır'da büyük mülk ve nimetlere kavuştuktan sonra şöyle dua ettiği bildirilir: "Rabbim! Bana mülk verdin, bana rüyaların tabirini öğrettin. Ey göklerin ve yerin yaratıcısı! Dünya ve âhirette dostum Sen'sin. Benim canımı müslüman olarak al ve beni salihlere kat" (Yusuf, 12/101).

Hz. İbrahim ve İsmail (a.s.) Kâ'be-i Muazzama'nın temelini yükseltirken şöyle dua etmişlerdi: "Rabbimiz! İkimizi de Sana teslim olan (müslimeyn) kıl. Soyumuzdan da, Sana teslim olan bir ümmet meydana getir" (el-Bakara, 2/128).

Müslim kelimesi pek çok âyette çoğul olarak geçer. Bu arada Kur'ân-ı Kerim'de erkek müslümanlardan çokça söz edildiği halde, kadınlardan söz edilmemesi bazı sahabe hanımlarının dikkatini çekmiş ve Allah'ın Rasûlüne bu konuda başvuranlar olmuştur. bunun üzerine şu âyet inmiştir: "Müslüman erkeklerle müslüman kadınlara, mü'min erkeklerle mü'min kadınlara, ibadete devam eden erkeklerle ibadete devam eden kadınlara, sadık erkeklerle sadık kadınlara, sabırlı erkeklerle sabırlı kadınlara, Allah'tan hakkıyla korkan erkeklerle Allah'tan hakkıyla korkan kadınlara, sadaka veren erkeklerle sadaka veren kadınlara, oruç tutan erkeklerle oruç tutan kadınlara, iffetlerini koruyan erkeklerle iffetlerini koruyan kadınlara, Allah'ı çok zikreden erkeklerle, Allah'ı çok zikreden kadınlara, şüphesiz ki Allah mağfiret ve büyük bir mükâfat hazırlamıştır" (el-Ahzâb, 33/35).

Râgıb el-Isfahanî'ye göre İslâm iki kısma ayrılır: Birincisi, iman'ın daha aşağısındadır ki bu, dil ile itiraftır. Yukarıda geçen âyette bu kasdedilir. İkincisi ise, imanın üzerindedir ki, bu da dil ile itirafın yanında kalb ile itikad, fiil ile yerine getirme ve Allah'ın tüm kaza ve kaderinde O'na teslimiyet göstermektir. Nitekim İbrahim (a.s.)'a "Rabbi: "Teslim ol" buyurduğunda, "Âlemlerin Rabb'ine teslim oldum" demişti..." (el-Bakara, 2/131). Yine "Allah katında din İslâm'dır..." (Âl-u İmrân, 3/19): "Kim İslâm'dan başka bir din ararsa, bilsin ki (o din) ondan kabul edilmeyecek ve o, âhirette kaybedenlerden olacaktır" (Âl-u İmrân, 3/85) âyetleri İslâm'ın ikinci türünü belirtir (Râgıb el-İsfahanî, el-Müfredat, s. 351-352).

Sa'd b.Ebi Vakkas'ın, babası Sa'd'tan naklen haber verdiğine göre, Rasûlüllah (s.a.s.), (Sa'd da aralarında oturmakta iken bir kaç kişiye dünyalık vermiş) Sa'd hâdiseyi şöyle anlatmıştır: "Rasûlüllah (s.a.s.) onlardan birine bir şey vermedi. Halbuki en çok beğendiğim o idi. Bunun üzerine ben:

- Ya Rasûlüllah! Filanı niçin kenara bıraktın? Vallahi ben onu iyi bir mü'nıin görüyorum, dedim. Rasûlüllah (s.a.s.): "Yahud müslim" dedi. Biraz sustum. Sonra yine o zat hakkındaki bilgim galebe çalarak;

-Ya Rasulallah! Filanı niçin kenara bıraktın? Vallahi ben onu iyi bir mü'min görüyorum, dedim. Rasulüllah (sas): "Yahud müslim" buyurdu. Sonra yine o zat hakkındaki bilgim galebe çaldı. Ve; ya Rasûlüllah! Filanı niçin bıraktın? Vallahi ben onu iyi mü'min görüyorum, dedim. Rasûlüllah (s.a.s.) tekrar:

"Yahud müslim" buyurdu ve ilave ederek: "Ey Sa'd! Ben -başkası benim için daha makbul olduğu halde- bazan sırf bir adam yüz üstü Cehenneme atılır endişesiyle ona bir şeyler veriyorum" buyurdular (Buhârî, İman: 19; Müslim, İman, 236, 237). Hadisin zahiri: "... De ki: Siz iman etmediniz, bâri müslüman olduk deyin" (el-Hucurât, 49/14) ayetine uymaktadır. Hadiste Rasulullah (s.a.s.), imanın İslâm'a nazaran daha özel olduğuna işaret etmiştir. Ayrıca, o şahsın münafık olmadığını, müslüman olduğunu da belirtmiştir. Ona vermeyişinin sebebi ise, onun müslüman olduğunu bilmiş olmasıdır. Rasûlüllah'ın esas gayesi, daha çok müellefe-i kulûb durumunda olan kimselere bir şeyler vermek suretiyle onların kalblerini İslâm'a kazanmaktı. Aynı zamanda "yahud müslim" sözü ile bir gerçeğe de işaret etmek istiyordu. O da imanın bir kalb işi olduğu ve kalbde olana kolay kolay vakıf olunamayacağı, onun için de "müslim" demenin daha uygun olacağı gerçeği idi. Aynı şekilde, bir kimseyi överken onun bâtınî (iç) durumunu söylemekten sakınmak gerekir. Çünkü insanın iç dünyasını yalnız Allah Teâlâ bileceğinden, insanın zâhirî durumuna bakarak "müslim" demenin daha uygun olduğu dile getirilmek istenmiştir (İbn Kesîr, Tefsiru'l-Kur'âni'l-Azîm, IV, 219; Tecrîd-i Sarih tercemesi, I, 40).

Genel olarak Hz. Peygamber de "iman" ile "İslam" veya "mü'min" ile "müslim" arasında ayırım yapmamıştır. Hattâ aynı şeyi ifade etmek üzere söylenen hadislerde bazan "müslim", bazan da "mü'min" kelimeleri kullanılmıştır (bkz. Buhârî, İman: 20, 36; Nesâî, İman: 3, 4; Ebu Davud, Edeb, 47; Ahmed b. Hanbel, Müsned, IV, 89, 90, 162).

Müslümanın tanımı, karakteristik özellikleri ve birbirlerine karşı nasıl olmaları gerektiği özetle şöyle belirtilmiştir:

"Müslüman, diğer müslümanların elinden ve dilinden emin olduğu kimsedir" (Buhârî, İman: 4; Müslim, İman: 64, 65, 66; Ebu Davud, Cihad: 2; Tirmizi, Kiyame: 52; Nesâî, İman, 8, 8);

"Kim bizim kıldığımız namazı kılar, kıblemize yönelir ve kestiğimiz kurbanın etinden yerse, işte o müslümandır" (Nesaî, İman: 9);

"Müslüman müslümanın kardeşidir. Ona zulmetmez ve başkalarının zulmetmesine de razı olmaz..." (Buhârî, Mezâlim, 3); "Bir müslümana küfretmek fâsıklık, onu öldürmek ise küfürdür"(Buhârî, İman: 36; Müslim, İman: 116).

"İslâm'a gir, kurtulursun" (Buhârî, Bed'ul Vahy, 6, Cihâd, 102, Tefsîru Sûre 3, 4; Müslim, Cihâd: 74; İbn Mâce, Mukaddime, 10); "Müslümanın müslümana kanı, malı ve ırzı haramdır" (Müslim, Birr: 32; Ahmed b. Hanbel, III, 491); "Müslümanın müslüman üzerinde beş hakkı vardır: Selâmını almak, davetine icabet etmek, cenazesinde hazır bulunmak, hastalandığı zaman ziyaret etmek ve aksırdığı zaman Allah'a hamdederse "yerhamüke'llahü (Allah sana rahmet etsin)" demek" (Buhârî, Cenâiz: 2; Müslim, Selâm, 4-6; Tirmizî, Edeb: 1; İbn Mâce, Cenâiz: 1; Ahmed b. Hanbel, II, 332, 372, 412, 540).

İman kalb işi olduğu halde, İslâm daha çok imanın amel olarak dışarıya yansımasını ifade eder. Nitekim Cibril hadisinde, iman tarif edilirken; "Allah'a, meleklere, kitaplara, peygamberlere, kıyamet gününe, hayır ve şerrin Allahû Teâlâ'dan olduğuna inanmandır" buyurulurken; İslâm'ın tarifinde, topluma ilân edilen ve amel olarak yapılması gereken prensipler, yani İslâm'ın beş şartı sayılır: "İslâm, Allah'tan başka hiç bir ilâh olmadığına ve Hz. Muhammed'in Allah'ın rasûlü olduğuna şehadet etmen, namazı kılman, zekâtı vermen, ramazan orucunu tutman ve gücün yetiyorsa hac farizasını yerine getirmendir" (Buhârî, İmân, 34, 37, Şehâdat: 26, Tefsîru Sûre: 31/2; Müslim, İmân: 5, 7, 8; Ebû Dâvud, Sünne: 16; Tirmizî, İmân: 4).

"Müslüman, sevdiğini Allah için seven, Allah'ı ve Rasûlü'nü her Şeyden çok seven ve Allah kendisine imanı nasip ettikten sonra tekrar küfre dönmeyi, cehenneme yüz üstü atılmaktan daha tehlikeli gören kimsedir" (Nesâî, İmân: 3, 4);

"Müslüman, diğer müslümanların canına, malına ve namusuna saygı duyan kimsedir" (Ahmed b. Hanbel, a.g.e., II, 491);

"Bir müslümanın, din kardeşine üç günden fazla dargın durması helâl olmaz" (Buhârî, Edeb: 57; Müslim, Birr: 23, 25; Ebu Davud, Edeb: 47; Tirmizi, Birr: 21, 24; İbn Mace, Mukaddime: 7; Ahmed b. Hanbel, a.g.e., I, 176).

Hangi müslümanlık daha hayırlıdır diyen birine Rasûlüllah (s.a.s.); "Tanıdığın ve tanımadığın herkese yemek ikram eder ve selam verirsin " cevabını vermiştir (Buhârî, İman: 6, 20; Müslim, İman: 63; Nesaî, İman: 12). Şu halde cömertlik ve Allah'ın selâmının yayılması da İslâm'ın prensiplerinden ve müslümanların örnek vasıflarındandır.

Kalbinde imanı olan her insan aynı zamanda müslümandır. Fakat her müslüman mü'min olmayabilir. İslam'da asıl olan iman ve amelin birlikte bulunmasıdır. İbadetler, insanlar arası münasebetleri düzenleyen hükümler ve bunlara uymayanlar için öngörülen dünyevî ve uhrevî müeyyideler bir bütün olarak alınır, birbirini tâmamlayacak şekilde kişi ve toplum hayatında uygulamaya konulursa "İslâm'a gir, kurtulmuş olursun" hadisinin haber verdiği gerçek ortaya çıkar.

İbadet ve muamelelerden soyutlanmış, kalbteki bir imanın korunması güçtür. Aylarca veya yıllarca namaz, oruç, zekât ibadetini tanımamış, günlük işlerinde İslâmî bir endişesi olmayan bir kimsenin kalbi kararabilir ve İlâhî duygulara karşı duyarlılığını kaybedebilir. Özellikle kendilerini amelden müstağnî görerek başkalarını irşad etmeye çalışmanın çirkinliği Kur'an-ı Kerim'de şöyle belirtilir: "Ey iman edenler! Yapmayacağınız şeyi niçin söyleyip duruyorsunuz?" (es-Saff, 61/2). "İnsanlara iyiliği emrediyor da, kendi nefsinizi unutuyor musunuz? Oysa siz, kitabı da okuyorsunuz. Hiç düşünmez misiniz?" (el-Bakara, 2/44).

Sonuç olarak müslüman; özü, sözü ve işleriyle en doğru hareket eden, haksızlık yapmayan, daima her işin iyi yanını görmeye ve almaya çalışan, dünyada her davranışının yazıcı melekler tarafından tespit edildiğine inanan kimsedir (Ayrıntı için bk. "İslâm" mad.).

SAĞCILIK

Geleneksel sol partiler veya sendikalara oranla kitlelerin devrimci rolüne, ihtilâlci yanına ağırlık veren siyasî düşünce ve tutumlara karşı olarak, muhafazakârlığa, dindarlığa, maneviyatçılığa, gelenekçilik ve milliyetçiliğe ağırlık veren sosyal ve siyasî görüş ve tutumlar.

Siyasî anlamda sağ ve sol tabirleri ilk defa 1789 da Fransız İhtilâliyle başlamıştır. 1789 tarihli Kurucu Meclis (Assemblee Nationale Constituante)'in başkanı, Kraldı. Meclis üyeleri de asiller, ruhban ve halk temsilcilerinden oluşan bir gruptu. Bu kurucu meclis açıldığı zaman asiller ile din adamları başkanın sağında, halkın seçtikleri de başkanın solunda yer almışlardı. İşte bu tarihten itibaren, sağ ve sol gruplaşmalar siyasî hayat içinde yerini almış oldu. Sağda bir zadeganlık, seçkinlik, ağalık, gelenekçilik, imtiyazlılık ve aristokratlık; solda ise halkın seçtikleri, demokrat olanlar, hürriyet ve eşitlik prensibinin savunucuları vardı.

1789'dan sonra imtiyazlılığa, değişmezliğe ve değerleri, eski düzeni korumaya taraf olanlar, meclislerin hep sağını tercih etmişler; sağcılık ve sağcı politikalar bu doğrultuda bir anlam kazanmıştır. Daha sonraları ise sağcılık anti-komünistlik olarak değerlendirilmeye başlanmıştır. Bu anlayışa göre, komünist olmayan herkes sağcıdır; bu kavramın içine ise bütün milliyetçiler, bütün müslümanlar, dindarlar, maneviyatçılar, tarihi köklerine bağlı insanlar, örf ve âdetlerini, geleneklerini korumak isteyen herkes dahil edilmiştir. Bu bakış açısı Marksistlere göre idi.

Sosyal ve siyasi alanda sağcılık ve solculuk yaklaşık iki asırlık bir geçmişe ve tarihe sahiptir. Fakat inanç ve amel açısından ise sağ ve sol, insanla başlar. Kur'ân-ı Kerim ashabül-Yemin * (kitapları sağ tarafından kendilerine verilerek Allah'a itaat eden salih kimseler) ve ashabü'ş-Şimal* (Allah'a karşı isyan eden ve Allah'ın hükümlerini red eden fasık kâfirler) diye isimlendirir. Bu taksimin politik anlamdaki sağcılık ve solculukla asla ilgisi yoktur. İtaat edenler ile isyan edenler diye sağ ehli ve sol ehli diye isimlendirilir. Kur'âna göre hareket etmeyen herkes kâfir, Ona uygun olmayan her fiili de küfür olarak veya kitabı sol tarafından verilecekler diye nitelendirir (el-Müddessir, 74/43-47). İslâm terminolojisine göre "sol" (Ashabul-Meş'eme) genel bir terimdir. Siyasi literatüre göre kendisinin solda olduğunu kabul eden komünizm de, İslâma göre küfür olan; fakat komünizme göre sağda olan rejimler, meselâ, ırkçılık Faşizm, Demokrasi vb. düşünceler İslâma göre sol ehli kabul edilir. O halde, İslâma göre "solcular" tabiri, sadece komünistler ve sosyalistler gibi kendilerine solcu diyenler için değil, küfrü temsil eden İslâm dışı her çeşit rejim ve fikir hareketleri için kullanılan genel bir terimdir. Allah'ın nizamını reddeden Ashabu'ş-Şimal adını alırlar. Kur'ân'a göre kitapları sağ tarafından verilecek olan ashabü'l-yemin veya Allah'a itaat edenler yaptıkları yüzünden ahirette kurtuluşa erenler; Cennete girenlerdir (el-Müddessir, 74/38-40). Bunlar aynı zamanda, el üstünde tutulan, Allah'ın lütuf ve inayetine mazhar olan, uğurlu, bahtı açık ve iyi, saadet sahibi kimselerdir. Kur'ân bu bakış açısından sağ ehli olanların, iman içinde olup Allah'ı birleyen, namaz kılan, yoksula yediren, yoksulun halini soran, Allah'ın kullarına acıyan, boş konuşmayan, dedi kodu peşinde koşmayan, boş zamanları hayırlı işlerle değerlendirip vakit öldürmeyen, bâtıl şeylerin peşine düşüp gâfillerle beraber olmayan, âhiret hayatına inanıp ona hazırlıklı olanların; Kıyamet koptuğu vakit, her şeyin altüst olduğu, yerin şiddetle sarsıldığı, dağların darmadağın un ufak olduğu, toz duman halinde dağılıp savrulduğu ve insanların üç sınıf olduğu zamandaki hallerini şöyle haber vermektedir: "Sağ ehli (amel defterleri sağ ellerine verilenler), o sağcılar ne mutludurlar!... Sol ehli (amel defterleri sol ellerine verilenler) ise, o solcular ne acıklı durumdadırlar!..." (el-Vakıa, 56/1-9), "Sağ ehli, ne mutlu o sağ ehline!... Onlar, yüklü dalları sarkmış kiraz ağaçları, dolgun salkımlı muzlar altında; yayılıp Uzanmış bir gölgede, çağlayan bir su kenarında, tükenmeyen ve yenmesi yasaklanmayan birçok meyveler arasında ve değerleri pek yüksek döşeklerdedirler. Gerçekten biz, onları yepyeni bir yaratılışla yaratmışızdır. Böylece onları, hep bâkir kızlar, kocalarına aşık yaşıtlar yaptık (Cennet ehli olan) Ashabül-yemin için..." (el-Vakıa, 56/27-38).

Görüldüğü gibi, Kur'ân'ın ortaya koyduğu sağ ve sol kavramları ile çeşitli doktrinlere ve siyasî icraatlara göre belirlenmiş sağcılık ve solculuk arasında özel bir ayrılık vardır. Kur'ân sağ'ın ve sol'un kesin ölçüsünü koymuştur. O da sağ için Allah'a inanmak ve emirlerini yerine getirip yasaklarından kaçınmak; sol için ise, Allah'ı inkâr etmek veya O'nun emir ve yasaklarını hiçe saymak, O'nu tanımamaktır. Diğer doktrinlere göre ise sağı soldan ayıran net bir ölçek yoktur. Meselâ komünistlere göre, komünist olmayan herkes faşisttir, sağcıdır. Demokrat politikacılara göre, tutucu, gelenekçi, aristokrat olanlar sağcıdır. Bu ölçeklerin hepsi, Kur'ân'ın ölçeği hariç, indî, şahsî, kullanana ve bakış açısına göre değişmektedir.

SOLCULUK

Aşırı sosyalist düşünceleri ve solcu politikaları benimseyen, yani kendilerine halkçı ve demokrat diyenlerin yolunu takip etme veya onların sosyal ve politik olaylara getirdikleri fikri çözümleri benimseme anlamında kullanılan bir terim.

Sosyalist ve Komünist açıdan ise solculuk, geleneksel sol partilere veya sendikalara oranla kitlelerin devrimci rolüne üstünlük tanıyanların siyasi düşüncesi veya tutumuna denir.

Küçümsenen ve aşağılanan bir anlamda solculuk, sol bir parti veya sendika içinde aşırılığı, aşırı sol akımı ifade için kullanılır.

Siyasi ve sosyal anlamda solculuk, 1789 Fransız İhtilâliyle ortaya çıkmıştı. XIX. yüzyılın ilk yarısında muhafazakârlara sağcı, liberallere de solcu denilmişti (bk. Sağcılık).

"Solculuk" (Gausehisme) terimini ilk defa Lenin'in 1920 de yazdığı "Sol Komünizm-Bir Çocukluk Hastalığı" adlı kitabında kullandığı söyleniyorsa da; yukarıda da belirttiğimiz gibi bu terim Fransız İhtilâlinden beri kullanılmaktaydı. Lenin, adı geçen kitabında solculuğu daha ziyade küçültücü anlamda ve tenkit etmek için kullanmıştır. Bu solculuk "keskin solculuk"; yani şartlardan faydalanmasını bilmeyen ve zaman içerisindeki fırsatları değerlendiremeyen solculuktur. O zaman "solcu" olarak nitelenenlerin, sol komünizm veya işçi muhalefeti yandaşlarının kabul etmedikleri bu terim, o dönemde, komünist hareketin solunda yer almak isteyen ve 1918'den başlayarak Rusya ve Almanya'da belirli konular çerçevesinde toplanan kişilerin ideolojilerini belirlemekteydi. Bu konular; işçi denetimi, sendikal özerklik, gelirlerin aynı düzeye getirilmesi ve eşit paylaşılması, devrimci enternasyonalizme gitmek, işçi konseylerinin partinin önüne geçmesini sağlamak vb. dir.

"Solcu" terimi daha sonraları Stalin'in düşüncesine, şahsına karşı her çeşit muhalefeti belirtmek için kullanılmıştır. Bu sebeple Troçki, Tito, Mao Zedong, Che Guevara vb., solculukla suçlanmışlardır. O zamandan beri, amaçları açık bir şekilde kurumlaşmış sosyal, siyasî ve ideolojik sistem dışında ortaya çıkan her sol mahiyetli ifade ve istek "solculuk" olarak nitelendirilmiştir.

Sağcılık ve solculuğun siyaset ve fikir hayatında Fransız İhtilâlinden sonra etkin olmaya başladığı dikkate alınırsa, bu terimler Komünist Manifesto (1848)'sundan yaklaşık yarım asır önce kullanılmış demektir. Şu halde, bu tarih olayının ortaya koyduğu önemli gerçek şudur: Sol ve solculuk mutlaka Komünizm demek değildir. Fransız ihtilal meclislerinde aşırı sol hareket de komünizm değildi. Buna göre, her solcu komünist değildir; ama her komünist solcudur ve kendisini gizlemek isteyen komünistler bunu bir maske olarak kullanırlar; sadece solcu olduklarını, komünist olmadıklarını söylerlerdi.

"Solculuk" sadece siyasi ve fikri bir özellik değil; aynı zamanda dini değerlerle ilgili ve inançla da ilgili bir vasıftır. Kur'ân sağda olanlardan bahsettiği gibi, solda olanlardan da bahsetmektedir. Kur'âna göre sol ehli; kendi yaptıkları yüzünden yalanlanacak olanlar; uğursuz, bedbaht ve Allah'ın kendilerini zillete düşürdüğü, inançsızlık ideolojisini benimsedikleri için Allah'ın huzurunda sol tarafta bulunanlardır. Bu sol ehli (Ashabu'ş-Şimal). Allah'ın emrini tanımayan, namaz kılmayan, fakire yardım etmeyen ve yedirmeyen, Allah'ın kullarına acımayan, boş konuşan, beyhude ve bâtıl işler peşinde koşan, zaman öldüren, gâfillerle gaflette yarışan, ceza gününü yalanlayan ve inanmayanlardır. Bütün bu menfi davranışların gerçek sebebi ise imansızlık ve küfürdür.

Kur'ân-ı Kerim, Allah'ı inkâr eden, emir ve yasaklarını tanımayan, yaradılış gâyesini idrak edemeyen sol ehlinin âhiretteki durumunu şöyle açıklıyor: "Sol ehli ise; onlar ne acıklı durumdadırlar!... Hücrelere işleyen kavurucu bir sıcaklık ve kaynar su ve kapkara dumandan olan bir gölge içindedirler; ki o, ne serindir, ne ferahlatıcı. Çünkü onlar, bundan önce (dünyada) zevklerine düşkündüler ve en büyük günah şirk (Allah'a ortak koşmak) üzerinde ısrar ediyorlardı.... Bir de diyorlardı ki: Öldüğümüz, toprak ve bir yığın kemik olduğumuz vakit mi, hakikaten biz mi dirilecekmişiz? Evvelki atalarımız da mı (dirilecek)? Söyle: Bütün evvelkiler ve sonrakiler, belirli bir günün belirli bir vaktinde çaresiz toplanacaklardır. Sonra siz ey sapkınlar, yalancılar! (Cehennemde) Zakkum ağacından yiyeceksiniz; karınlarınızı ondan doyuracaksınız. Üstüne de (susuzluğunuzu gidermek için) o kaynar sudan içeceksiniz. Öyle ki, suya kanmayan develerin içişi gibi içeceksiniz. İşte hesap günü, onlara ziyafet bu!.”


Sonuç olarak sağcı da müslümandır solcuda... hatta bu iki görüşün dışında kalan insanlar da müslümandırlar.
bu tür sorular insanları birbirine düşürmekten ve polimik oluşturmaktan başka bişey değildir.bir admin ve site yöneticisi olarak senden daha mantıklı ve duyarlı konulara değinmeni rica ediyorum
bu da benim naçizane görüşüm umarım gerekli hoşgörüyü gösterme nezaketi içinde bulunursunuz