Sevgi Dilsizdir

[blueice]

Karımı 1998'in sonbaharında kaybettim...
Yedi senelik evliliğimizin
iki senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik.

Karim, her evlilik yıldönümümüzde ikimizin fotoğrafını çerçeveler,
"Bunlar bizim hayatimizin gölgeleri" derdi..
Öldüğünde, yedi tane resmimiz
vardı.

97'in bir gecesinde onu aldattım.
Oysa ona sürekli onu ne kadar çok sevdiğimi ve sonsuza kadar sadık alacağımı söylerdim.
Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi tekrarladım.

Tuhaf bir gülümsemeyle baktı bana ve sadece: "Biliyorum" dedi


İzmir’e kar yağdığı gün,
evdeydim.

Fotoğraflarımıza bakıyordum yine...

Her çerçevenin
altında bir harf olduğunu

ilk kez o gün fark ettim.


A- R. - K. - A. - S. - I. - N. Gerisi için yılları yetmemişti.

Ama sanırım "Arkasına bak" yazmaya filan niyetlenmişti.
Hemen
çerçevelerin arkasına baktım. Hiçbir şey yoktu.
Sonra bir şey
dürttü beni, hepsini teker
teker söktüm.

İnanabiliyormusunuz,
her
birinin arkasından bir mektup çıktı!
Geçirdiğimiz her sene için sevgi dolu sözler yazmıştı.

1997'deki resmimizin içinden çıkan zarf ise simsiyahtı

Ve içinden su sözler çıktı:
"14 Mart 1997 Gözlerin bana
başka birine dokunmuş gibi baktı
Söylemene gerek yok,
biliyorum..."

2002'deyiz.
Onu kaybedeli 4,
aldatalı 5 yıl oluyor.

İçim acıyor simdi.
Çünkü kadınlar biliyor,
hissediyor...
Seni seviyorum diyenin
Sevgisinden
şüphe et,


çünkü; aşk sessiz,
sevgi
dilsizdir...


alıntı

[ceyyda]

paylasım için tesekkürler