Asla Göründügüm Kadar Güçlü Olamadım

[doğangüneş]

Asla Göründügüm Kadar Güçlü Olamadım...


Söylemek istediğim sözler var. Anlatılacak hikayeler, anılar.Gücüm olsaydı da eski suçsuzluğumu anlatabilseydim. Tek haykırış nefesim kalmadı şimdi. Anlatamasam da, yüreğime kazmışım onları, soğuk gecelere sarılmışım. Anılarımda esen meltem rüzgarlarıyla savrulmuşum, yorgun kaldırımları aklıma getirip, yine uzak yollar düşlemişim.

Anlatsam da, acı verse de kopamamışım senli günlerden.
Pişman mıyım? Asla...
Yaptığım hiçbir şeyden pişman olmamayı öğrendim yıllar önce.
Her ne olursa olsun, kararlarımın arkasında durmayı. Ama içimde karşı
koyamadığım, yüreğime yayılmasını engelleyemediğim bir duygu; özlem...
bana ne oluyor. Bilmiyorum.
Eski günlerin akışlarıyla rüzgarları dize getiren, hırçın karşı
koyulmaz, sözünden dönmez çaresizlik içinde. Korkuyor, çünkü kendisine
itiraf edemediği bu hain duygu iliklerime işliyor, bu benim.
Ve yüreğim, parçalanırcasına özlüyorum.

Nerelerde şimdi o giderken içimi dağlayan gurur?
Lanet olsun ki sen beni mahvederken karşı koyamayacak kadar güçsüzdüm.
Oysa kendimi senin yerine içimden fışkıran sevgiye kaptırsaydım, ne
şimdi böyle çaresiz, ne de bu satırları yazmak için nedenim olurdu.
Artık geri dönüşü yok bunun. Mucizeleri ise haketmiyorum.
Artık eski halim kalmadı hiç.
Gözlerimde yanan o ışık çoktan söndü. Eski coşkusu yok yüreğimin.
Bedenim, bu kendinden nefret eden ruhu taşımak istemiyor.
Sen ne yapıyorsun hiç bilmiyorum.
Biliyor olsam bile karşına çıkacak cesaretim yok.
Biliyorum şimdi çektiğim ne varsa hepsini hakettim.

Ve Bir İtiraf
Asla Göründüğüm Kadar Güçlü Olmadım...

alıntı.....

[sheytan]

Her ne olursa olsun, kararlarımın arkasında durmayı. Ama içimde karşı
koyamadığım, yüreğime yayılmasını engelleyemediğim bir duygu; özlem...
bana ne oluyor. Bilmiyorum.


çok eskiden bende hissettmiştim sanki bu duyguları :(

[Go[rk]eM]

Ah abla ah döktürmüşsün herzamanki gibi :)

İnsan neden bu kadar çok bağlanır ki? Düşünsenize önceden tanımıyorsunuz tanıyor hoşlanıyorsunuz ama karşıtaraf aynı duyguları size karşı hissetmiyor veya bir müddet sonra o hissi kaybediyor. Onun için herşeyi bitirmek çok kolay oluyor. Fakat neden seven kişi için kolay olmuyor? Aceba hayalleri yüzünden mi?

Aşkta gurur olmuyor. Aşk gerçekden cesaret gerektiriyor ve işte buldum dediğin anda kaybetmek istemiyor insan. Onsuz sanki bir anlamı olmuyor yaşamanın, sanki zaman sadece tik tak sesleriyle ömrünü param parça eden bir bıcak gibi saplanıyor yüregine, gözünü her açtığında gerçeklere bir adım daha yaklaşıyor geri yatıyor ve hayallerinde görmeye devam ediyor. Düşlemek, hayal etmek gözlerini kapattıgında değil her gözünü açtıgında gördüğü vazgeçemediği bir tutku haline geliyor. Ama herşey için çok geç olduğunu birdaha ASLA yapamam deyip içine attıgı o koca damlalar büyüyor ve acıyı aşk acısını oluşturuyor. Peki neden bu duyguları yaşayacagımıza pişmanlıgımızı karşımızdaki insana anlatmıyor? Belki sadece bizim değil karşımızdakininde bize söyleyeceği pişmanlıkları vardır. Eğer gerçek aşkı buldum diyorsak onu kaybetmemize inatımız neden olmasın.

[sheytan]

Go[rk]eM´isimli üyeden Alıntı

Ah abla ah döktürmüşsün herzamanki gibi :)

İnsan neden bu kadar çok bağlanır ki? Düşünsenize önceden tanımıyorsunuz tanıyor hoşlanıyorsunuz ama karşıtaraf aynı duyguları size karşı hissetmiyor veya bir müddet sonra o hissi kaybediyor. Onun için herşeyi bitirmek çok kolay oluyor. Fakat neden seven kişi için kolay olmuyor? Aceba hayalleri yüzünden mi?

Aşkta gurur olmuyor. Aşk gerçekden cesaret gerektiriyor ve işte buldum dediğin anda kaybetmek istemiyor insan. Onsuz sanki bir anlamı olmuyor yaşamanın, sanki zaman sadece tik tak sesleriyle ömrünü param parça eden bir bıcak gibi saplanıyor yüregine, gözünü her açtığında gerçeklere bir adım daha yaklaşıyor geri yatıyor ve hayallerinde görmeye devam ediyor. Düşlemek, hayal etmek gözlerini kapattıgında değil her gözünü açtıgında gördüğü vazgeçemediği bir tutku haline geliyor. Ama herşey için çok geç olduğunu birdaha ASLA yapamam deyip içine attıgı o koca damlalar büyüyor ve acıyı aşk acısını oluşturuyor. Peki neden bu duyguları yaşayacagımıza pişmanlıgımızı karşımızdaki insana anlatmıyor? Belki sadece bizim değil karşımızdakininde bize söyleyeceği pişmanlıkları vardır. Eğer gerçek aşkı buldum diyorsak onu kaybetmemize inatımız neden olmasın.

ahh be görkem sende cok güzel anlatmıssın gidişler o kadar çok canını yakıyor ki kalan tarafın giden tarafsa yeni aşklar,yeni sevgiler,yeni sevgililerle avutuyor kendini sonrasıysa kalanın kalbinde büyük bir yara gidenin hayatında ise yorgunluk bir çok aşkın bıraktığı..

[Go[rk]eM]

Bence giden taraf yeni aşklar arıyor demiyelimde aşık olabileceği insanı arıyor diyelim. Bana kalırsa aşk tek taraflı bir duygu değil çift taraflı bir duygu ve iki insanda birbirini sevdiğinde kolay kolay ayrılmazlar.

İşte o insan mutluluk arıyordur. Ve buldum dediği kişiye aşık olmuş değil bence hoşlanmış demektir. Aşk çünkü çok küçük bir kelime değildir. Söylemesi kolay hiç değildir. Gerçi nasıl birşeydir bende tam bilmiyorum :)

Çünkü şuan bu çıkmazdayım diyebilirim. Gerçekden sevgimi yoksa hoşlantımı? Bu duyguları ayırt edebilsem hayatımda çok şeyi değiştirecem ama kararsızım :S

[Selinamm]

öte yandan hasretlikte başlamıştıri içinde
kızgın çöllerin yağmura hasreti gibi
kahredersin dogdugun güne
kahredersin tüm benliginle seven kalbine
ve onun için geceler boyu gözyaşı döktügüne
çıkarıp atmak istersin onu kalbinden
ama ne yazıkki
ne onu neden sevgisini çıkarıp atmak imkansızdır artık
KALBİNDEKİ SEVGİSİ KANAYAN BİR YARAYA DÖNSE BİLE!



arkadaşlar aşık olmak harika bir duyğu ama öyle kişiler varki bu güzel duyguyu alıp ayaklar altında pas pas gibi çigniyo ve bence bu duydukları aşk değil sadece neyse