öldürme içgüdüsü

[orkuorkun]

Öldürme içgüdüsü

Hani öyle bir an gelir ki dişlerimizi sıkarız.... Yumruğumuzu sıkarız, suratımız gerilir, gözümüz döner .boğazlamak isteriz,hatta öldürme senaryosu kurarız onu öldürmek isteriz….. hep bir rakibimiz vardır. Merak etmeyin onun beyninden de aynı şeyler geçer. Sizden farklı değildir. Aynı toplumuz. Birçok öldürme vakası böyle bir hiddette oluşuyor.
İnsanın insanı öldürme vakası çok görülür bizde.
280 milyon Müslüman insanın yaşadığı endonezyada ölüm vakası Türkiyeden çok daha daha azdır.

Her insanın içinde vardır.
Çok eski çağlardan beri. Savaşçı ırklarda daha fazladır. Mesela bizde , Bazen öyle bir an gelir ki öldürme arzusuna kapılırız. İntikam alma. Bizim canımızı acıtmıştır onn da canı acısın . öldürmek çok basit bir oyuncak gibidir.
Savaşçı olmak . öldürme duygusunun eğitilmemişidir. Bazı halklar -ırklar bu tür duygularını eğitmiştir
Hayatın katılığı ve yıllarca savaşlarla geçirmek içgüdüsel olarak ırktan kalma kandan geçme duygudur.
Bazen , avucunuzun içindeki bir kuşun boynunu sıkma bastırma düşüncelerimiz geçer. Çok sevsek te içimizde var.aklımıza gelir o yumuşak canlıyı sıkmak.
Bir sinema filminde genelde zayıf tarafı severiz ve adam haklı olması gerekir. Adam haklı ise Rakibini en vahşi şekilde öldürdüyse Bütün sinema içindeki İnsanlar bunu Alkışlar.hatta düşmana yapılan işkenceinin çok az kısmını görme arzumuz vardır.
İşte öldürme içgüdümüzü okşayan bir filmde toplumsal içgüdümüzü kamçılar.

Öldürme içgüdüsü Hayvansı bir duygudur. Hayvanlar ile oyun oynarken Oyun olduğunu o da anlar ısırmış gibi yaparken bazen hayvan ölçüyü kaçırır ve sizi ısırır. Çünkü onun içgüdüleri törpülenmemiştir. Bir eğitim almamıştır. Japonya -Moğol kökenli insanlarda savaşçılık duygusu bizimle aynıdır. Amerikan filmlerinde öldürmek ise suni yapılmıştır.. Çünkü amerikayı oluşturan insan gurubu. Avrupayı dolandırıp amerikaya kaçmış kişilerdir. Amerika kültür devrimini sonradan gerçekleştirmiştir. Irksal olarak öldürme içgüdüsü değil çıkar içindir. Bizdeki ise içgüdüseldir.bu zamanda Kan davalarının olması bu yüzdendir.
Kurban verme , İslamiyet kuralları bizim için daha uygundur. Öyle bir zaman gelir ki
Araplardan ve birçok ırktan daha çok ileri gideriz.
Öldürme içgüdüsü zorlanmayı sever. Katı şartları sever. Ve ölmeyi göze alır çok kolay ölür.


Ve bu öldürme içgüdüsü. İtalyadaki mafya olaylarının acımasızlık olayını karıştırmayın o da çıkar uğrunadır ve diğer ayağı amerikadadır. İçgüdüsel değildir. Rusların öldürmeleri Çinlilerin Moğol soyu dışındakiler insan zehirleme metodu ve entrikalar ile öldürür.

Askerlik bir öldürme sanatıdır. Türkler askerlikte en iyi neticeyi alır. Asker milletiz

Öldürme içgüdüsü bazen de istenen bir özelliktir. Ancak medeni bir duygu değildir. Hayvani bir duygudur. Fanetik insanlarda daha çok gelişmiştir. Maç kazandığımız zaman silahlarla ortaya çıkarız. Ateş edilen kişi karşıki takımdır. Gol atmak yetmez ses çıkmalıdır. Aslında onları bizde öldürmek isteriz.

Medeni bir duygu değildir. Eğitilmesi gerekir. Öldürme arzusu .sadece ihtiyaç duyulduğu zaman ortaya çıkmalıdır. Bu duygu hiç törpülenmemekten ortaya çıkar. Fanetizmle birlikte.
Japonlar eğitimli insanlardır. Öldürme arzusunu onuru için kullanır ve en son çare olarak sabır eder. Eğitildikleri için. Bizler ise etrafımıza direk saldırırız. Ve rakipler oluştururuz.sanmayın ki sadece siz öldürürsünüz. Rakibinizin hayali de sizden farklı değildir. O yüzden . Sustalı bıçak, balta kılıç, kelebek. Silah satışı Türkiyede her ülkeden fazladır. Kan oluklu rambo bıçağı satışı epey fazladır. Bu bıçak hayvan kesmekten çok İnsan öldürmek için tasarlanmıştır. Bu içgüdüsel duygumuzu törpülemek eğitmek zorundayız. Çünkü gerçek inançtan sapıyoruz.çünkü dünyanın en stresli ülkesi oluyoruz. Çünkü yönetemiyoruz yönetilemiyoruz. Mutlu olamıyoruz mutlu olduğumuz halk olarak tek şey maçta Türkiyenin kazanması. Yani karşıki tarafı öldürme arzusu. Başka toplumsal mutluluklarımız teknolojik gelişme açısından sağlanmamış ve televizyonlarımız Öldürme arzusu sinirlendirme üstünden reyting alıyor. Fanetik olarak yaptığımız, aşırı olarak yaptığımız her şey kendi zararımıza.
Bilim ile kendimizi kontrol etmeliyiz. Savaşlar artık silahlarla yapılıyor.teknolojiyle yanlış zamanda yanlış iş. Öldürme içgüdünüzü BİLİME verin

yazı tamamen kendi düşüncemdir. haksız da olabilirim,kimbilir.

senolmutlu@2008 SUPERMEYDAN

[RABİA]

orkuorkun´isimli üyeden Alıntı

Öldürme içgüdüsü

Hani öyle bir an gelir ki dişlerimizi sıkarız.... Yumruğumuzu sıkarız, suratımız gerilir, gözümüz döner .boğazlamak isteriz,hatta öldürme senaryosu kurarız onu öldürmek isteriz….. hep bir rakibimiz vardır. Merak etmeyin onun beyninden de aynı şeyler geçer. Sizden farklı değildir. Aynı toplumuz. Birçok öldürme vakası böyle bir hiddette oluşuyor.
İnsanın insanı öldürme vakası çok görülür bizde.
280 milyon Müslüman insanın yaşadığı endonezyada ölüm vakası Türkiyeden çok daha daha azdır.

Her insanın içinde vardır.
Çok eski çağlardan beri. Savaşçı ırklarda daha fazladır. Mesela bizde , Bazen öyle bir an gelir ki öldürme arzusuna kapılırız. İntikam alma. Bizim canımızı acıtmıştır onn da canı acısın . öldürmek çok basit bir oyuncak gibidir.
Savaşçı olmak . öldürme duygusunun eğitilmemişidir. Bazı halklar -ırklar bu tür duygularını eğitmiştir
Hayatın katılığı ve yıllarca savaşlarla geçirmek içgüdüsel olarak ırktan kalma kandan geçme duygudur.
Bazen , avucunuzun içindeki bir kuşun boynunu sıkma bastırma düşüncelerimiz geçer. Çok sevsek te içimizde var.aklımıza gelir o yumuşak canlıyı sıkmak.
Bir sinema filminde genelde zayıf tarafı severiz ve adam haklı olması gerekir. Adam haklı ise Rakibini en vahşi şekilde öldürdüyse Bütün sinema içindeki İnsanlar bunu Alkışlar.hatta düşmana yapılan işkenceinin çok az kısmını görme arzumuz vardır.
İşte öldürme içgüdümüzü okşayan bir filmde toplumsal içgüdümüzü kamçılar.

Öldürme içgüdüsü Hayvansı bir duygudur. Hayvanlar ile oyun oynarken Oyun olduğunu o da anlar ısırmış gibi yaparken bazen hayvan ölçüyü kaçırır ve sizi ısırır. Çünkü onun içgüdüleri törpülenmemiştir. Bir eğitim almamıştır. Japonya -Moğol kökenli insanlarda savaşçılık duygusu bizimle aynıdır. Amerikan filmlerinde öldürmek ise suni yapılmıştır.. Çünkü amerikayı oluşturan insan gurubu. Avrupayı dolandırıp amerikaya kaçmış kişilerdir. Amerika kültür devrimini sonradan gerçekleştirmiştir. Irksal olarak öldürme içgüdüsü değil çıkar içindir. Bizdeki ise içgüdüseldir.bu zamanda Kan davalarının olması bu yüzdendir.
Kurban verme , İslamiyet kuralları bizim için daha uygundur. Öyle bir zaman gelir ki
Araplardan ve birçok ırktan daha çok ileri gideriz.
Öldürme içgüdüsü zorlanmayı sever. Katı şartları sever. Ve ölmeyi göze alır çok kolay ölür.


Ve bu öldürme içgüdüsü. İtalyadaki mafya olaylarının acımasızlık olayını karıştırmayın o da çıkar uğrunadır ve diğer ayağı amerikadadır. İçgüdüsel değildir. Rusların öldürmeleri Çinlilerin Moğol soyu dışındakiler insan zehirleme metodu ve entrikalar ile öldürür.

Askerlik bir öldürme sanatıdır. Türkler askerlikte en iyi neticeyi alır. Asker milletiz

Öldürme içgüdüsü bazen de istenen bir özelliktir. Ancak medeni bir duygu değildir. Hayvani bir duygudur. Fanetik insanlarda daha çok gelişmiştir. Maç kazandığımız zaman silahlarla ortaya çıkarız. Ateş edilen kişi karşıki takımdır. Gol atmak yetmez ses çıkmalıdır. Aslında onları bizde öldürmek isteriz.

Medeni bir duygu değildir. Eğitilmesi gerekir. Öldürme arzusu .sadece ihtiyaç duyulduğu zaman ortaya çıkmalıdır. Bu duygu hiç törpülenmemekten ortaya çıkar. Fanetizmle birlikte.
Japonlar eğitimli insanlardır. Öldürme arzusunu onuru için kullanır ve en son çare olarak sabır eder. Eğitildikleri için. Bizler ise etrafımıza direk saldırırız. Ve rakipler oluştururuz.sanmayın ki sadece siz öldürürsünüz. Rakibinizin hayali de sizden farklı değildir. O yüzden . Sustalı bıçak, balta kılıç, kelebek. Silah satışı Türkiyede her ülkeden fazladır. Kan oluklu rambo bıçağı satışı epey fazladır. Bu bıçak hayvan kesmekten çok İnsan öldürmek için tasarlanmıştır. Bu içgüdüsel duygumuzu törpülemek eğitmek zorundayız. Çünkü gerçek inançtan sapıyoruz.çünkü dünyanın en stresli ülkesi oluyoruz. Çünkü yönetemiyoruz yönetilemiyoruz. Mutlu olamıyoruz mutlu olduğumuz halk olarak tek şey maçta Türkiyenin kazanması. Yani karşıki tarafı öldürme arzusu. Başka toplumsal mutluluklarımız teknolojik gelişme açısından sağlanmamış ve televizyonlarımız Öldürme arzusu sinirlendirme üstünden reyting alıyor. Fanetik olarak yaptığımız, aşırı olarak yaptığımız her şey kendi zararımıza.
Bilim ile kendimizi kontrol etmeliyiz. Savaşlar artık silahlarla yapılıyor.teknolojiyle yanlış zamanda yanlış iş. Öldürme içgüdünüzü BİLİME verin

yazı tamamen kendi düşüncemdir. haksız da olabilirim,kimbilir.

senolmutlu@2008 SUPERMEYDAN

Orkuorkun size ne söylebilirim,bilmiyorum... O kadar yerinde ve gerçeçi tesbitleriniz var ki...

Öldürme içgüdüsü,bence de eğitilmesi gereken ve insana yakışmayan hayvani bir güdü...
Bana her ne kötülük yapılırsa yapılsın,bir canlıyı öldrüme ihtimalim sıfır...

''Japonlar eğitimli insanlardır. Öldürme arzusunu onuru için kullanır ve en son çare olarak sabır eder'' diye yazımışsınız....Bu cümle japonlara olan sempatimi bir kat daha arttırdı :))

Fakat ben son çare olarak da öldürmenin karşısındayım...

Emeğinize sağılk...Sizden gerçekten istifade ediyorum.