Salvador Dali

Karakarizma · 11-06-2007, 08:42 AM

Salvador Domingo Felipe Jacinto Dalí Domenech bilinen adıyla Salvador Dalí (11 Mayıs, 1904 – 23 Ocak, 1989), İspanyol ressam. Sürrealizmin öncülerindendir. 20. yüzyılın en önemli ressamlarından birisidir.

Salvador Dali’nin Hayatı

Salvador Dalí 11 Mayıs 1904′de Figueras’ın (İspanya’nın Kuzeyinde Pirienelere yakın bir kasaba) bir köyünde doğdu. 6 yaşındayken menenjitten ölen erkek kardeşinden 3 sene sonra dünyaya gelmişti. 1973 de şöyle yazacaktı:

‘Doğar doğmaz tapınılan bir ölünün ayak izlerinden yürümeye başladım. Beni severken hala onu seviyorlardı aslında. Belki de benden çok onu.. Babamın sevgisinin bu sınırları yaşamımın ilk günlerinde itibaren çok büyük bir yara oldu benim için.’

Ona koydukları isim; ölmüş kardeşinin ismiyle aynıydı: Salvador. Ressam bu kardeşine ikiz kadar benziyordu. Anne babasının yatak odasında Velazquez’in Çarmıhta İsa resmiyle birlikte asılı olan kardeşinin resminin yaşayan bir aynasıydı. Böylece Salvador Dalí bir küçük despota dönüştü. Ailesinin dikkatini çekmek için yaptığı histeri krizleri, teatral hareketler alışılagelmiş şeylerdi. Uzun süre, onu fetheden kızkardeşi Ana Maria’nın doğumu bile onu düzeltmeye yetmedi. Aksine zaman geçtikçe farklılığını ifade etme isteği daha dayanılmaz hale geliyordu.
Hasta çocuk; 10 yaşında yaptığı ilk self-portresinin ismiydi. Bir süre sonra ilk resim kursuna başladı. Öğretmeni Juan Núñez iyi bir ressamdı; ondan karakalem çalışmayı öğrendi. Daha sonra Catalan (İspanyanın Kuzey doğusunda yaşayan Catalanca adında farklı bir dil konuşan insanlara verilen isim) empresyonist ve realistlerini tanıdı. Daha sonra Kübizm ve Juan Gris’i keşfetti.
20′li yılların başında Madrid San Fernando Akademisine başladı. Ancak anarşist hareketleri nedeniyle okuldan atıldı ve bir süre Girona’da tutuklu kaldı. (1923) Daha sonra tekrar okula kabul edilse bile 1926′da tamamen atıldı. Bunu takip eden yıl Paris’te Picasso’yla tanıştı. 10 yıl sonra Londra’da Stefan Zweig onu Sigmund Freud’a tanıttı. 1923′te Madrid’de Luis Buñuel ve García Lorca ile tanıştı.

Dalí böylece değişti. Görünümüyle de. Başlangıçta ki uzun saçları; ağzından hiç düşmeyen piposu daha sonra kısacık biryantinli saçlı spor kıyafetli asık suratlı birine dönüştü. Günlük yaşamı; entelektüel bir söylemin ve lüks bir yaşamın çevresinde dönüyordu. Buñuel’le ‘Bir Endülüs Köpeği’ filmini sahneye konmasına yardımcı oldu. Ama. Buñuel.’i dinsizlikle suçlayarak ikinci bir filmden uzak durdu. Buna karşın García Lorca’yla çok yakın bir arkadaşlığı oldu. 1925-36 yılları arasında uyumlu bir dostlukları oldu. Kadınlar pek ilgisini çekmiyordu. Onlar “sadece erotik fantezileri için gerekli”ydiler.

Dali’nin fikrini değiştiren olay 1926’da Gala’yla tanışmasıyla gerçekleşti. Gala; bir Rus avukatın kızı ve sürrealist şair Paul Eduard’ın eşiydi. Onu ilk defa Cadaquez’de Akdeniz’in Catalan kıyısında Hotel Miramar’ın karşı terasında gördüğünde eşiyle beraberdi. Ertesi gün saat 11′de plajda buluşmak üzere sözleştiler. Dali bu olayı tamamen sembolik bir biçimde hazırlamaya karar verdi.

Soyundu. Elbiselerini, göğüs uçlarını, kıllarını, göbek deliğini ve esmerleşen tenini gösterecek şekilde kesti, katladı. Boynuna inci bir kolye, kulağına bir kırmızı bir sardunya taktı. Traş olurken yaralanmasından esinlenerek kendi kanını süründü. Bunu balık kuyruğu, keçi gübresi ve yağla karıştırdı. Ama pencereden Gala’yı, özellikle de çıplak bronzlaşmış sırtını görünce, bu ölümcül ritüele son vererek üzerindeki partallığı ve bu vebalı tutkuyu soyunmaya karar verdi. Birkaç ay sonra tamamen aşık olarak birlikte yaşamaya başlayacaklardı. Ve o andan itibaren Gala; Dali için bir aşık, bir arkadaş, esin perisi ve model (ilk defa profilden Gran Mastrubador’da gözükür), danışman ve herşeyin ilersinde varlığının yöneticisi olacaktır. Port Lligat’de hayatlarının evlerini kurdular.

İlk önce İspanya İç Savaşı’ndan daha sonra Dünya Savaşından kaçmak için tüm dünyayı gezdiler. Dali şöyle açıklar düşüncesini:

‘Her zaman anarşist ve aynı zamanda da monarşisttim. Her zaman burjuvaziye karşıydım ve hala da öyleyim. Gerçek kültürel devrim monarşist prensiplerin restoresiyle mümkündür.’
Ama 1934′te beş yıllık aktif bir işbirliğinden sonra artık eski sürrealist arkadaşlarından ayrılmış ve küçük burjuvaya dönüşmekle suçlanır olmuştu. Çünkü politikadan kaçıyordu:
‘Beni ne marksizm bir parça bile ilgilendirmiyordu. Politika bir kansere benziyordu.’
Newyork’a yerleşti, ama arada sırada geri dönüyordu. Örneğin faşistler arkadaşı Garcia Lorca’yı öldürdükten ya da Nazilerin istilasından sonra. Mamafi, Kuzey Amerikalılar tarafından aranılan, sevilen, iyi ücret ödenen biriydi.

1966′da Newyork modern sanatlar müzesinde 1966′de ona bir retrospektif adadılar. Beuborg’daki bir diğer sergi için 1979′a kadar beklemesi gerekti. 3 sene sonra 1982′de Gala öldü. O zamandan sonra nerdeyse resim yapmayı bıraktı. Dali , Gala’nın mezarının olduğu Pubol’e yerleşti ve son eserlerini verdi.

Bütün akımları tanıyıp; olası bütün etkilerden geçtikten; tüm çılgınlığıyla o devasa eseri ‘Babil Kulesi’ni oluşturduktan sonra; Salvador Dali sanatı boyunca uzayıp giden bir ipi farketti. Bu ip görünmez bir şekilde daha Breton’la bile değilken gerçekleştirdiği ilk sürrealist eseriyle, gerçek anlamdaki sürrealist eserlerini birbirine bağlıyordu.

Freud’un içten ve ve fanatik olarak tanımladığı, Dali’nin gözleri; hep büyüleyici bir dünyayı keşfediyordu. Dali hiçbir zaman taptığı esin perisi Gala’dan ayrılmadı, eve kendine duyduğu ihtiyaçtan daha fazla bir ihtiyaçla ona bağlıydı.

Pubol Şatosundaki yangından kurtulduktan sonra; 23 Şubat 1989′da Figueras hastanesinde, 84 yaşında öldü. Cesedi ilaçlandı; ve Figueras’daki müzesine hakim olan dev kubbenin altına gömüldü

**Go[rk]eM** · 10-01-2008, 05:18 PM

Deli dahi kulakları küpeli!

Salvador Dali?nin yüzyıla damgasını vuran ilk on adam listesindeki yeri banko. İyi de Dali?nin dedelerimizden farkı ne? Sindirim sistemi nasıl çalışıyor? Siz iyisi mi J.G. Ballard?ın önsözüyle basılan "Bir Dahinin Güncesi"ni ediniverin.

Umulmadık derecede ?düzgün? insanların duvarlarında Dali röprodüksiyonları olur ya, tam cinnetlik!

Bu derece mutlu mesut idare eden tipler, bir takım gösterişler uğruna Dali?nin peşine takılmazlar mı? Hoppala vaziyetleri! Neye niyet, neye özlem kestirmek mümkün değil. Bilinçaltının bilincin ruhunu şeytana pazarladığı 20.yy., güzergâhını aşırılıklara doğru saptayınca, gerçeküstü haller sansasyonalleşti. Freud?un psikolojik tezinin destekçisi Salvador Dali (1904 - 1989), sanatını aşırılıklar çağında aşırı eğretilemeler, kehanetler üzerine kurmuştu. Parçası olduğu her sanatsal sunumda röntgencilik, insanın kendinden tiksinmesi, korku ve özlemlerin çocukluktaki temeli, psikopatalojik her bir şeyi bir oyuna dönüştürme ihtiyacı gibi cesaret isteyen ?itirafnameler?, Dali?nin sanatsal işlerinin merkezinde yer alıyordu. Ruhsal bunalımlar ve onların getirdiği eşsiz benzersiz hazlar, yani cinsellik ve paranoya Dali?nin tablolarında birarada gözüküyordu. 1968?de durumu şöyle yorumladı: "Çağımızın uzmanlaşmış bilimleri, yaşamın üç değişmez öğesi üzerine yapılan çalışmalara yoğunlaşıyor: Cinsel içgüdü, ölüm duyumu ve uzam - zamana ait kahredici acı."

Altı yaşında aşçı, yedi yaşında Napolyon olmaya karar veren Dali?nin tutkuları yaşamı boyunca şiddetlenerek arttı. O, aşırı bir fenomendi. Yazardı, ressamdı, çizerdi, bir kişilikti. J.G. Ballard?ın deyişiyle "... seçilmiş avam personası (yarı soytarı, fallik kulesinin üzerinde günah çıkarma ile psikanalizin birbirine karıştığı bir ilahiyi haykıran yarı meczup bir müezzin) el altında bulunan herhangi bir kategori ile örtüşmüyorödu.
Yüzyılın başında hali vakti yerinde bir avukatın oğlu olarak Barselona yakınlarında doğmuştu. Ballard, Dali?nin 1920?lerin sonuna doğru, sanat okulundayken psikanalizi keşfettiğini söylüyor. O vakitlerde gerçeküstülük rüştünü ispat etmiş bir sanat akımıydı. Chirico, Duchamp ve Max Ernst bu sanatın önde gelenleriydi. Ballard, Dali?nin akım içersindeki özel yerini, Freudcu mantığı tümüyle kabul etmiş olması ve 20.yy.?ın olağandışı dünyasının psyche?sini, telefonlar, kol saatleri, sahanda yumurtalar, gardroplar, plajlar gibi gündelik yaşamın sıradan sözcük dağarcığıyla ifade edebilmesine bağlıyor. Dali?nin yapıtlarındaki Rönesans tarzının sanrısal doğalcılığının, Dali farkını ortaya koyduğunu söylüyor. Çünkü Dali?nin resimlerindeki olaylar sıradan gerçeklikten pek farklı değil. Dali?nin kendi dehasını ve dünyayı yücelerken kullandığı ?humor?, her cümlesine, her fırça darbesine yansımış. Bakın ne demiş: "Nasıl benim öğrenmem gereksiz ise, halkın da şaka yapıp yapmadığımı öğrenmesi gereksizdir." Ve ekliyor: "Bir deliyle aramdaki tek fark benim deli olmamamdır."
Dali, güncesine bir ressam olarak sıkıntılarını, rekabeti, kişilik sorunlarını, karısı Gala?ya olan aşkını, estetik, ahlâk, felsefe ve hepsiyle ilintilendirdiği biyoloji üzerine düşüncelerini yazmış. Kendine, kişiliğine, yeteneğine ve dehasına olan hayranlığı her satıra yayılıyor. Kendini resim sanatını kurtarmak için vazifelendirmiş bir elçi gibi kabul ediyor. Gereksiz tevazulara pirim vermiyor. Hatta yazdığı günce için fikri de aynen şöyle: "Bu kitap bir dahinin günlük yaşamının, uykusunun, sindirim sisteminin, coşkularının, tırnaklarının, kendinden geçişlerinin, kanının, yaşamının ve ölümünün diğer tüm insanlarınkinden farklı olduğunu kanıtlayacaktır."
Günceye ek olarak "Osurma Sanatı veya Kurnaz Topçu Neferinin Elkitabı?ndan Alıntılar" adlı bir kısa bölüm iliştirilmiş. 19.yy.?da basıldığı sanılan bu kitap, Kont Borozan mahlaslı biri tarafından "Kabızlık Çeken İnsanların Rehber Kitabı" olarak hazırlanmış son derece manidar ve mizahi bir anlatı. Uzun osurma deneyimlerine rağmen nasıl osurulacağını, bu faaliyetin bir sanat olduğunu bilmeyenlere!

AYBALA ALAÇAM'ın yazısından alınmıştır...

**Go[rk]eM** · 10-01-2008, 05:19 PM

1904
Salvador Felipe Jacinto Dali i Domenech 11 Mayıs'da Katalonya'da Figueras isimli küçük bir kasabada dünyaya geldi.

1916
Pichot Ailesi ile yaz tatiline gider ve modern resim sanatıyla ilk tanışması gerçekleşti.

1919
15 yaşında Figueras Belediye Tiyatrosun'da ilk kamusal sergisine katıldı.

1921
Annesi öldü.

1922
Madrid Güzel Sanatlar Akademisi'ne kabul edildi.

1923
İtatsizlik yüzünden bir yıllığına okuldan uzaklaştırıldı.

1925
Barselona'da Galeri Dalmau'da ilk kişisel sergisini açtı.

1926
Paris ve Brüksel'e ilk yolculuğunu yaptı. Picasso'yu stüdyosunda ziyaret etti. Bir sınava girmeyi reddedince Akademiden atıldı.

1928
Paris'e gelen Dali burada André Breton'un çevresindeki topluluğa katılarak tam anlamıyla ilk gerçeküstücülük yapıtlarını verdi.

1929
Senaryosu Dali ve Bunuel'e ait olan Un chien andalou (Bir Endülüs Köpeği) adlı filmin prömiyeri yapıldı. Gala Aluard ile tanıştı ve aşık oldu. Resmi olarak Paris'deki sürrealist gruba katılmaya davet edildi.

1930
Gala ile beraber İspanya Port Lligat'a yerleşti.

1931
The Persistence of Memory (Hafızanın İsrarı) adlı yapıtını resmetti.

1934
The Enigma of William Tell (William Tell'in Muamması) Sürrealist Grubu gücendirdi. Gala ile evlendi. New York'a gitti.

1936
New York MOMA'da "Fantastic Art, Dada and Surrealism" ( Fantastik Sanat, Dada ve Sürrealizm) sergisine katıldı ve Time dergisine kapak oldu.

1938
Londra'da zayıf düşmüş olan Sigmund Freud ile röportaj yaptı. Paris Uluslararası Sürrealistler Sergisi'ne katıldı.

1939
En sonunda politik güdülerini desteklemekte isteksiz davrandığı için Sürrealist Grubtan kovuldu.

1940
Dali ve Gala sekiz yıl yaşadıkları Amerika'ya göç ettiler. Sırasıyla Virginia, Pebble Beach, California ve New York St. Regis Hotel'de yaşadılar.

1941
New York Modern Sanatlar Müzesi'nde (MOMA) Joan Miro ile beraber Retrospektif sergi açtı.

1942
The Secret Life of Salvador Dali (Salvador Dali'nin Gizli Hayatı) adlı Dali otobiyografisi yayımlandı.

1946
Alfred Hitchcock'un Spellbound filminde bir dizi rüya sahnesi için sahne tasarımı yaptı. The Temptation of Saint Anthony'yi (Saint Anthony'nin Cazibesi) resmetti.

1948
Büyü Sanatının Elli Sırrı adlı kitabını yayımladı.

1949
The Madonna of Port Lligat (Port Lligat'ın Madonna'sı) adlı Papa tarafından bile takdir edilen, klasik stile geçtiğinin habercisi eserini resmetti. Avrupa'ya geri döndü.

1957
Joseph Forest, Page Choisies de Don Quichotte de la Mancha (Don Kişot) adlı 12 orijinal Dali litografı yayımladı.

1958
Gala ve Dali İspanya'da dini seromoniyle evlendi.

1962
Yayıncı Pierre Argillet ile çeşitli metinlere illüstrasyon çizmek için 10 yıllık bir anlaşma yapar.

1963
Paris'de yayımlanan The Divine Comedy adlı derginin bir sayısını resmetti.

1964
Journal d'un Génie (Bir Dahinin Günlüğü) adlı kitabını yayımladı.

1965
Dali New York'da yayıncı Sidney Lucas ile kontrat imzaladı.

1967
Gerona'da Pubol Şatosu'nu satın aldı ve içini yenilemeye başladı.

1969
Gala yalnız yaşamak üzere Pubol Şatosu'na taşındı.

1971
Cleveland Ohio'da Salvador Dali Müzesi açıldı.

1974
Dali ciddi sağlık sorunları yaşamaya başladı.

1976
The Unspeakable Confessions of Salvador Dali (Salvador Dali'nin Korkunç İtirafları) İngilizce basıldı.

1982
St. Petersburg Florida'da Salvador Dali Müzesi açıldı. Gala Pubol Şatosu'nda öldü.

1983
İspanya, Madrid ve Barselona'da ilk büyük sergileri açıldı. Son resmi The Swallow's Tail'i ( Kırlangıç'ın Kuyruğu) tamamladı.

1989
Dali 23 Ocak'da Figueras'da kalp yetmezliğinden öldü. İspanya Figueras'da Tatro Müzesi'nde yeraltı türbesinde yatıyor

alıntı...

11-06-2007, 08:42 AM	#1
Karakarizma Super Aktif Üyelik tarihi: Jan 2007 Mesajlar: 3.513 Blog Mesajları: 1 Cinsiyet: Rep Gücü: 107 Rep: 10220	Salvador Dali Salvador Domingo Felipe Jacinto Dalí Domenech bilinen adıyla Salvador Dalí (11 Mayıs, 1904 – 23 Ocak, 1989), İspanyol ressam. Sürrealizmin öncülerindendir. 20. yüzyılın en önemli ressamlarından birisidir. Salvador Dali’nin Hayatı Salvador Dalí 11 Mayıs 1904′de Figueras’ın (İspanya’nın Kuzeyinde Pirienelere yakın bir kasaba) bir köyünde doğdu. 6 yaşındayken menenjitten ölen erkek kardeşinden 3 sene sonra dünyaya gelmişti. 1973 de şöyle yazacaktı: ‘Doğar doğmaz tapınılan bir ölünün ayak izlerinden yürümeye başladım. Beni severken hala onu seviyorlardı aslında. Belki de benden çok onu.. Babamın sevgisinin bu sınırları yaşamımın ilk günlerinde itibaren çok büyük bir yara oldu benim için.’ Ona koydukları isim; ölmüş kardeşinin ismiyle aynıydı: Salvador. Ressam bu kardeşine ikiz kadar benziyordu. Anne babasının yatak odasında Velazquez’in Çarmıhta İsa resmiyle birlikte asılı olan kardeşinin resminin yaşayan bir aynasıydı. Böylece Salvador Dalí bir küçük despota dönüştü. Ailesinin dikkatini çekmek için yaptığı histeri krizleri, teatral hareketler alışılagelmiş şeylerdi. Uzun süre, onu fetheden kızkardeşi Ana Maria’nın doğumu bile onu düzeltmeye yetmedi. Aksine zaman geçtikçe farklılığını ifade etme isteği daha dayanılmaz hale geliyordu. Hasta çocuk; 10 yaşında yaptığı ilk self-portresinin ismiydi. Bir süre sonra ilk resim kursuna başladı. Öğretmeni Juan Núñez iyi bir ressamdı; ondan karakalem çalışmayı öğrendi. Daha sonra Catalan (İspanyanın Kuzey doğusunda yaşayan Catalanca adında farklı bir dil konuşan insanlara verilen isim) empresyonist ve realistlerini tanıdı. Daha sonra Kübizm ve Juan Gris’i keşfetti. 20′li yılların başında Madrid San Fernando Akademisine başladı. Ancak anarşist hareketleri nedeniyle okuldan atıldı ve bir süre Girona’da tutuklu kaldı. (1923) Daha sonra tekrar okula kabul edilse bile 1926′da tamamen atıldı. Bunu takip eden yıl Paris’te Picasso’yla tanıştı. 10 yıl sonra Londra’da Stefan Zweig onu Sigmund Freud’a tanıttı. 1923′te Madrid’de Luis Buñuel ve García Lorca ile tanıştı. Dalí böylece değişti. Görünümüyle de. Başlangıçta ki uzun saçları; ağzından hiç düşmeyen piposu daha sonra kısacık biryantinli saçlı spor kıyafetli asık suratlı birine dönüştü. Günlük yaşamı; entelektüel bir söylemin ve lüks bir yaşamın çevresinde dönüyordu. Buñuel’le ‘Bir Endülüs Köpeği’ filmini sahneye konmasına yardımcı oldu. Ama. Buñuel.’i dinsizlikle suçlayarak ikinci bir filmden uzak durdu. Buna karşın García Lorca’yla çok yakın bir arkadaşlığı oldu. 1925-36 yılları arasında uyumlu bir dostlukları oldu. Kadınlar pek ilgisini çekmiyordu. Onlar “sadece erotik fantezileri için gerekli”ydiler. Dali’nin fikrini değiştiren olay 1926’da Gala’yla tanışmasıyla gerçekleşti. Gala; bir Rus avukatın kızı ve sürrealist şair Paul Eduard’ın eşiydi. Onu ilk defa Cadaquez’de Akdeniz’in Catalan kıyısında Hotel Miramar’ın karşı terasında gördüğünde eşiyle beraberdi. Ertesi gün saat 11′de plajda buluşmak üzere sözleştiler. Dali bu olayı tamamen sembolik bir biçimde hazırlamaya karar verdi. Soyundu. Elbiselerini, göğüs uçlarını, kıllarını, göbek deliğini ve esmerleşen tenini gösterecek şekilde kesti, katladı. Boynuna inci bir kolye, kulağına bir kırmızı bir sardunya taktı. Traş olurken yaralanmasından esinlenerek kendi kanını süründü. Bunu balık kuyruğu, keçi gübresi ve yağla karıştırdı. Ama pencereden Gala’yı, özellikle de çıplak bronzlaşmış sırtını görünce, bu ölümcül ritüele son vererek üzerindeki partallığı ve bu vebalı tutkuyu soyunmaya karar verdi. Birkaç ay sonra tamamen aşık olarak birlikte yaşamaya başlayacaklardı. Ve o andan itibaren Gala; Dali için bir aşık, bir arkadaş, esin perisi ve model (ilk defa profilden Gran Mastrubador’da gözükür), danışman ve herşeyin ilersinde varlığının yöneticisi olacaktır. Port Lligat’de hayatlarının evlerini kurdular. İlk önce İspanya İç Savaşı’ndan daha sonra Dünya Savaşından kaçmak için tüm dünyayı gezdiler. Dali şöyle açıklar düşüncesini: ‘Her zaman anarşist ve aynı zamanda da monarşisttim. Her zaman burjuvaziye karşıydım ve hala da öyleyim. Gerçek kültürel devrim monarşist prensiplerin restoresiyle mümkündür.’ Ama 1934′te beş yıllık aktif bir işbirliğinden sonra artık eski sürrealist arkadaşlarından ayrılmış ve küçük burjuvaya dönüşmekle suçlanır olmuştu. Çünkü politikadan kaçıyordu: ‘Beni ne marksizm bir parça bile ilgilendirmiyordu. Politika bir kansere benziyordu.’ Newyork’a yerleşti, ama arada sırada geri dönüyordu. Örneğin faşistler arkadaşı Garcia Lorca’yı öldürdükten ya da Nazilerin istilasından sonra. Mamafi, Kuzey Amerikalılar tarafından aranılan, sevilen, iyi ücret ödenen biriydi. 1966′da Newyork modern sanatlar müzesinde 1966′de ona bir retrospektif adadılar. Beuborg’daki bir diğer sergi için 1979′a kadar beklemesi gerekti. 3 sene sonra 1982′de Gala öldü. O zamandan sonra nerdeyse resim yapmayı bıraktı. Dali , Gala’nın mezarının olduğu Pubol’e yerleşti ve son eserlerini verdi. Bütün akımları tanıyıp; olası bütün etkilerden geçtikten; tüm çılgınlığıyla o devasa eseri ‘Babil Kulesi’ni oluşturduktan sonra; Salvador Dali sanatı boyunca uzayıp giden bir ipi farketti. Bu ip görünmez bir şekilde daha Breton’la bile değilken gerçekleştirdiği ilk sürrealist eseriyle, gerçek anlamdaki sürrealist eserlerini birbirine bağlıyordu. Freud’un içten ve ve fanatik olarak tanımladığı, Dali’nin gözleri; hep büyüleyici bir dünyayı keşfediyordu. Dali hiçbir zaman taptığı esin perisi Gala’dan ayrılmadı, eve kendine duyduğu ihtiyaçtan daha fazla bir ihtiyaçla ona bağlıydı. Pubol Şatosundaki yangından kurtulduktan sonra; 23 Şubat 1989′da Figueras hastanesinde, 84 yaşında öldü. Cesedi ilaçlandı; ve Figueras’daki müzesine hakim olan dev kubbenin altına gömüldü

10-01-2008, 05:18 PM	#2
Go[rk]eM SUPER MODERATOR Her Zaman Doğruyu Söyle,Ne Dediğini Hatırlamak Zorunda Kalmazsın! Üyelik tarihi: Jul 2007 Nerden: Ankara Mesajlar: 779 Cinsiyet: Rep Gücü: 63 Rep: 6142	Cevap: Salvador Dali Deli dahi kulakları küpeli! Salvador Dali?nin yüzyıla damgasını vuran ilk on adam listesindeki yeri banko. İyi de Dali?nin dedelerimizden farkı ne? Sindirim sistemi nasıl çalışıyor? Siz iyisi mi J.G. Ballard?ın önsözüyle basılan "Bir Dahinin Güncesi"ni ediniverin. Umulmadık derecede ?düzgün? insanların duvarlarında Dali röprodüksiyonları olur ya, tam cinnetlik! Bu derece mutlu mesut idare eden tipler, bir takım gösterişler uğruna Dali?nin peşine takılmazlar mı? Hoppala vaziyetleri! Neye niyet, neye özlem kestirmek mümkün değil. Bilinçaltının bilincin ruhunu şeytana pazarladığı 20.yy., güzergâhını aşırılıklara doğru saptayınca, gerçeküstü haller sansasyonalleşti. Freud?un psikolojik tezinin destekçisi Salvador Dali (1904 - 1989), sanatını aşırılıklar çağında aşırı eğretilemeler, kehanetler üzerine kurmuştu. Parçası olduğu her sanatsal sunumda röntgencilik, insanın kendinden tiksinmesi, korku ve özlemlerin çocukluktaki temeli, psikopatalojik her bir şeyi bir oyuna dönüştürme ihtiyacı gibi cesaret isteyen ?itirafnameler?, Dali?nin sanatsal işlerinin merkezinde yer alıyordu. Ruhsal bunalımlar ve onların getirdiği eşsiz benzersiz hazlar, yani cinsellik ve paranoya Dali?nin tablolarında birarada gözüküyordu. 1968?de durumu şöyle yorumladı: "Çağımızın uzmanlaşmış bilimleri, yaşamın üç değişmez öğesi üzerine yapılan çalışmalara yoğunlaşıyor: Cinsel içgüdü, ölüm duyumu ve uzam - zamana ait kahredici acı." Altı yaşında aşçı, yedi yaşında Napolyon olmaya karar veren Dali?nin tutkuları yaşamı boyunca şiddetlenerek arttı. O, aşırı bir fenomendi. Yazardı, ressamdı, çizerdi, bir kişilikti. J.G. Ballard?ın deyişiyle "... seçilmiş avam personası (yarı soytarı, fallik kulesinin üzerinde günah çıkarma ile psikanalizin birbirine karıştığı bir ilahiyi haykıran yarı meczup bir müezzin) el altında bulunan herhangi bir kategori ile örtüşmüyorödu. Yüzyılın başında hali vakti yerinde bir avukatın oğlu olarak Barselona yakınlarında doğmuştu. Ballard, Dali?nin 1920?lerin sonuna doğru, sanat okulundayken psikanalizi keşfettiğini söylüyor. O vakitlerde gerçeküstülük rüştünü ispat etmiş bir sanat akımıydı. Chirico, Duchamp ve Max Ernst bu sanatın önde gelenleriydi. Ballard, Dali?nin akım içersindeki özel yerini, Freudcu mantığı tümüyle kabul etmiş olması ve 20.yy.?ın olağandışı dünyasının psyche?sini, telefonlar, kol saatleri, sahanda yumurtalar, gardroplar, plajlar gibi gündelik yaşamın sıradan sözcük dağarcığıyla ifade edebilmesine bağlıyor. Dali?nin yapıtlarındaki Rönesans tarzının sanrısal doğalcılığının, Dali farkını ortaya koyduğunu söylüyor. Çünkü Dali?nin resimlerindeki olaylar sıradan gerçeklikten pek farklı değil. Dali?nin kendi dehasını ve dünyayı yücelerken kullandığı ?humor?, her cümlesine, her fırça darbesine yansımış. Bakın ne demiş: "Nasıl benim öğrenmem gereksiz ise, halkın da şaka yapıp yapmadığımı öğrenmesi gereksizdir." Ve ekliyor: "Bir deliyle aramdaki tek fark benim deli olmamamdır." Dali, güncesine bir ressam olarak sıkıntılarını, rekabeti, kişilik sorunlarını, karısı Gala?ya olan aşkını, estetik, ahlâk, felsefe ve hepsiyle ilintilendirdiği biyoloji üzerine düşüncelerini yazmış. Kendine, kişiliğine, yeteneğine ve dehasına olan hayranlığı her satıra yayılıyor. Kendini resim sanatını kurtarmak için vazifelendirmiş bir elçi gibi kabul ediyor. Gereksiz tevazulara pirim vermiyor. Hatta yazdığı günce için fikri de aynen şöyle: "Bu kitap bir dahinin günlük yaşamının, uykusunun, sindirim sisteminin, coşkularının, tırnaklarının, kendinden geçişlerinin, kanının, yaşamının ve ölümünün diğer tüm insanlarınkinden farklı olduğunu kanıtlayacaktır." Günceye ek olarak "Osurma Sanatı veya Kurnaz Topçu Neferinin Elkitabı?ndan Alıntılar" adlı bir kısa bölüm iliştirilmiş. 19.yy.?da basıldığı sanılan bu kitap, Kont Borozan mahlaslı biri tarafından "Kabızlık Çeken İnsanların Rehber Kitabı" olarak hazırlanmış son derece manidar ve mizahi bir anlatı. Uzun osurma deneyimlerine rağmen nasıl osurulacağını, bu faaliyetin bir sanat olduğunu bilmeyenlere! AYBALA ALAÇAM'ın yazısından alınmıştır...

10-01-2008, 05:19 PM	#3
Go[rk]eM SUPER MODERATOR Her Zaman Doğruyu Söyle,Ne Dediğini Hatırlamak Zorunda Kalmazsın! Üyelik tarihi: Jul 2007 Nerden: Ankara Mesajlar: 779 Cinsiyet: Rep Gücü: 63 Rep: 6142	Cevap: Salvador Dali 1904 Salvador Felipe Jacinto Dali i Domenech 11 Mayıs'da Katalonya'da Figueras isimli küçük bir kasabada dünyaya geldi. 1916 Pichot Ailesi ile yaz tatiline gider ve modern resim sanatıyla ilk tanışması gerçekleşti. 1919 15 yaşında Figueras Belediye Tiyatrosun'da ilk kamusal sergisine katıldı. 1921 Annesi öldü. 1922 Madrid Güzel Sanatlar Akademisi'ne kabul edildi. 1923 İtatsizlik yüzünden bir yıllığına okuldan uzaklaştırıldı. 1925 Barselona'da Galeri Dalmau'da ilk kişisel sergisini açtı. 1926 Paris ve Brüksel'e ilk yolculuğunu yaptı. Picasso'yu stüdyosunda ziyaret etti. Bir sınava girmeyi reddedince Akademiden atıldı. 1928 Paris'e gelen Dali burada André Breton'un çevresindeki topluluğa katılarak tam anlamıyla ilk gerçeküstücülük yapıtlarını verdi. 1929 Senaryosu Dali ve Bunuel'e ait olan Un chien andalou (Bir Endülüs Köpeği) adlı filmin prömiyeri yapıldı. Gala Aluard ile tanıştı ve aşık oldu. Resmi olarak Paris'deki sürrealist gruba katılmaya davet edildi. 1930 Gala ile beraber İspanya Port Lligat'a yerleşti. 1931 The Persistence of Memory (Hafızanın İsrarı) adlı yapıtını resmetti. 1934 The Enigma of William Tell (William Tell'in Muamması) Sürrealist Grubu gücendirdi. Gala ile evlendi. New York'a gitti. 1936 New York MOMA'da "Fantastic Art, Dada and Surrealism" ( Fantastik Sanat, Dada ve Sürrealizm) sergisine katıldı ve Time dergisine kapak oldu. 1938 Londra'da zayıf düşmüş olan Sigmund Freud ile röportaj yaptı. Paris Uluslararası Sürrealistler Sergisi'ne katıldı. 1939 En sonunda politik güdülerini desteklemekte isteksiz davrandığı için Sürrealist Grubtan kovuldu. 1940 Dali ve Gala sekiz yıl yaşadıkları Amerika'ya göç ettiler. Sırasıyla Virginia, Pebble Beach, California ve New York St. Regis Hotel'de yaşadılar. 1941 New York Modern Sanatlar Müzesi'nde (MOMA) Joan Miro ile beraber Retrospektif sergi açtı. 1942 The Secret Life of Salvador Dali (Salvador Dali'nin Gizli Hayatı) adlı Dali otobiyografisi yayımlandı. 1946 Alfred Hitchcock'un Spellbound filminde bir dizi rüya sahnesi için sahne tasarımı yaptı. The Temptation of Saint Anthony'yi (Saint Anthony'nin Cazibesi) resmetti. 1948 Büyü Sanatının Elli Sırrı adlı kitabını yayımladı. 1949 The Madonna of Port Lligat (Port Lligat'ın Madonna'sı) adlı Papa tarafından bile takdir edilen, klasik stile geçtiğinin habercisi eserini resmetti. Avrupa'ya geri döndü. 1957 Joseph Forest, Page Choisies de Don Quichotte de la Mancha (Don Kişot) adlı 12 orijinal Dali litografı yayımladı. 1958 Gala ve Dali İspanya'da dini seromoniyle evlendi. 1962 Yayıncı Pierre Argillet ile çeşitli metinlere illüstrasyon çizmek için 10 yıllık bir anlaşma yapar. 1963 Paris'de yayımlanan The Divine Comedy adlı derginin bir sayısını resmetti. 1964 Journal d'un Génie (Bir Dahinin Günlüğü) adlı kitabını yayımladı. 1965 Dali New York'da yayıncı Sidney Lucas ile kontrat imzaladı. 1967 Gerona'da Pubol Şatosu'nu satın aldı ve içini yenilemeye başladı. 1969 Gala yalnız yaşamak üzere Pubol Şatosu'na taşındı. 1971 Cleveland Ohio'da Salvador Dali Müzesi açıldı. 1974 Dali ciddi sağlık sorunları yaşamaya başladı. 1976 The Unspeakable Confessions of Salvador Dali (Salvador Dali'nin Korkunç İtirafları) İngilizce basıldı. 1982 St. Petersburg Florida'da Salvador Dali Müzesi açıldı. Gala Pubol Şatosu'nda öldü. 1983 İspanya, Madrid ve Barselona'da ilk büyük sergileri açıldı. Son resmi The Swallow's Tail'i ( Kırlangıç'ın Kuyruğu) tamamladı. 1989 Dali 23 Ocak'da Figueras'da kalp yetmezliğinden öldü. İspanya Figueras'da Tatro Müzesi'nde yeraltı türbesinde yatıyor alıntı...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç