üzülme,sevdiğim,kader,utansın

[Hamdi ÖZDEMİR]

ÜZÜLME SEVDİĞİM KADER UTANSIN


Bir sevda peşinden koştuk,bir zaman,
Ateşine yanıp,coştuk bir zaman.
Sevda çıkmazına, düştük bir zaman
Üzülme sevdiğim,kader utansın.

Çok hayaller kurduk,bir dilek tuttuk,
Bütün acıları bal yapıp,yuttuk.
Zaman oldu kendimizi unuttuk,
Üzülme sevdiğim,kader utansın.

Nasıl olsa ömür,böyle geçermiş,
Aşık olan aşk şerbetin içermiş.
Altının,değerin sarraf biçermiş,
Üzülme sevdiğim,kader utansın.

Ben seni değişmem, dünya malına,
Bu günden ümidim, varmı yarına.
Bir bedende yandık, aşkın narına,
Üzülme sevdiğim,kader utansın.

Talih mi kader mi,bilemedik ki,
Olmayacak dilek dilemedik ki.
Bizde eller gibi, gülemedik ki,
Üzülme sevdiğim,kader utansın.

ÖZDEMİR’im geçti,bir ömür böyle,
Her ne söylüyorsan,sevdiğin,söyle.
İsyan etmek olmaz,kadere öyle,
Üzülme sevdiğim,kader utansın.

[Gülüm]

Bunlar çok güzel duygular negüzel şiirde yazabiliyosun emeğine yüreğine sağlık:)