Islak Ceset

kasev · 19-02-2008, 08:18 PM

Caddeler başıboş yağmursa oluk oluk
Her damlada bir kasvet bir intizar bir soluk

Dallar karmakarışık yapraklar yerde, cansız
Müjdelenen bahardı hazan geldi zamansız

Simsiyah bir gelinlik giymişti sanki dünya
Çırpınış boşunaydı ne hayaldi ne rüya

Ne gül kokusu vardı cıvıltısı bir kuşun
Bir motor gürültüsü bomboş geçen dolmuşun

Bir yalnızlık sarmıştı her yanı katmer katmer
Yağmur nazlanıyordu topraksa onu bekelr

Bir adam yürüyordu ağır ve düşünceli
Esir etmişti onu o sürünen gölgesi

Çıldıran şimşeklerle ilgilenmedi bile
Başını kaldırıp da bakmadı gökyüzüne

Kasırga içindeydi lakin beden çok sessiz
Hıçkırık sesi geldi birden belli belirsiz

Belli ki ağlıyordu kim bilir neydi derdi
Bu garibi hangi kul acılara terk etti

Yağmur yavaşlıyordu dinecekti nasılsa
Yığıldı kaldı birden soğuk parke taşına

Kurtarmıştı ruhunu vererek nefesini
İbret diye bıraktı o ıslak cesedini

Terkedip gitmişlerdi kalmıştı tek başına
Tabut bile yalnızdı o musalla taşında

Ne ağlayan göz vardı ne de sızlanan yürek
Mezar kazan iki kişi bir kazma bir de kürek

Yalnız gelen o yağmur çekip gitmişti bile
Giderken beraberdi o garibin kalbiyle

Kadir Albayrak

19-02-2008, 08:18 PM	#1
kasev Yeni Uye SUPERMEYDAN Üyelik tarihi: Nov 2007 Mesajlar: 70 Cinsiyet: Rep Gücü: 25 Rep: 2393	Islak Ceset Caddeler başıboş yağmursa oluk oluk Her damlada bir kasvet bir intizar bir soluk Dallar karmakarışık yapraklar yerde, cansız Müjdelenen bahardı hazan geldi zamansız Simsiyah bir gelinlik giymişti sanki dünya Çırpınış boşunaydı ne hayaldi ne rüya Ne gül kokusu vardı cıvıltısı bir kuşun Bir motor gürültüsü bomboş geçen dolmuşun Bir yalnızlık sarmıştı her yanı katmer katmer Yağmur nazlanıyordu topraksa onu bekelr Bir adam yürüyordu ağır ve düşünceli Esir etmişti onu o sürünen gölgesi Çıldıran şimşeklerle ilgilenmedi bile Başını kaldırıp da bakmadı gökyüzüne Kasırga içindeydi lakin beden çok sessiz Hıçkırık sesi geldi birden belli belirsiz Belli ki ağlıyordu kim bilir neydi derdi Bu garibi hangi kul acılara terk etti Yağmur yavaşlıyordu dinecekti nasılsa Yığıldı kaldı birden soğuk parke taşına Kurtarmıştı ruhunu vererek nefesini İbret diye bıraktı o ıslak cesedini Terkedip gitmişlerdi kalmıştı tek başına Tabut bile yalnızdı o musalla taşında Ne ağlayan göz vardı ne de sızlanan yürek Mezar kazan iki kişi bir kazma bir de kürek Yalnız gelen o yağmur çekip gitmişti bile Giderken beraberdi o garibin kalbiyle Kadir Albayrak

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç