Seninle Olmak Vardı

[kasev]

Seni yaşamak vardı;
Karanlığı gecelerden ayırıp, sana susuzluğumun dudaklarım da yarattığı çatlaklara inat! ..
Ve her türlü engelin “Kartondan kulelerini” yıkarak

Gözlerin de kaybolmak vardı;
Rüzgârlarla savrulmuş yaprak misali girdaba kapılmış yılların hesabını bir yana koyarak.
Takvimlerde ki anlamsız tarihleri “Busenin ateşiyle” yakarak! ...

Seninle olmak vardı;
Umutsuzluğun sınırlarına saldırmak, yüreğimin fırtınalarını “okşamalarının tatlı ninnileriyle” kandırmak.
Vuslat dağının zirvelerin de ateş ve duygular çırılçıplak! ..

Zamanı durdurmak vardı;
Belki de bulutlar da saklanmak, bize yağmalıydı o “çisi” o sağanak,
Sırılsıklam dudaklarının her yanından akarak! ..

Ve.. Sana kavuşmak vardı;
Sabiler gibi kolların da uyumak! ..
Hasreti tutuşturmuş kor ateşlerin “şefkat” dolu alev’inde kavrularak! ..

Ve.. Sana sarılmak vardı;
“Son damla gözyaşımla ağlayarak! ....”

"Kadir Albayrak"