Abdurrahman YARAN şiir'leri

[abdurrahmanyaran]

ironi

sana yazıyorum
bütün bunları
hiç okuyamayacak olsan da
ey güzel kadın!
ve sen!
bu satırları okuyan!
okuduğuna göre
sen değilsin muhatabı
bu satırların

Abdurrahman YARAN

[abdurrahmanyaran]

bir sevdalı çocuk

ben bir sevdalı çocuk
yüreği ellerinde
gözlerinde akmaya hazır
bir gözyaşı saklı
ve gönlünde bir sevda masalı.
her solukta ciğerleri yakan
bir zehir gibi
kalbine aşkı doldurmuş
üç asır gibi geçen üç yılda.

şimdi yakıyorum bir bir
bütün fotoğraflarını
yaşanmamış hatıralarımızın
hiç tutamadığım ellerinden
çekiveriyorum ellerimi.
dizlerinden kaldırıyorum
başımı aniden.
gözlerinden kaçıp
uzaklara dalıyor bakışlarım.
uzaklarda bir yerlerde
ben seni arıyorum.
sen nerdesin?

bakışları bana ait olmayan
yeşil gözlerinin hayaliyle yazdığım
şiirleri tek tek yakıyorum.

ve şimdi ben
bakışlarımın ait olmadığı
gözlere bakıyorum.

bir kibrit çakıyorum
üstüne bütün acılarımın
artık takmıyorum
hiçbir şeyi kafama.
uğraşsam da çözemeyeceğim
dertlerimi sevmeyi öğrendim.
ve bir de şiir yazmayı..
işte bunlar
sevdanın bana kazandırdıkları.
peki ya kaybım.

koparıp kalbimi göğsümden
bir an acı duymadan
hiç tereddüt etmeden
çekip gittin ya
şimdi bana kalpsiz demekte
çok haklısın.

gecenin koynunda
uzamış sakallarım,
müebbet yalnızlığım,
hep hasreti gösteren saatimle
ben bir sevdalı çocuk
yüreği ellerinde
gözlerinde akmaya hazır
bir gözyaşı saklı
ve gönlünde bir sevda masalı.

şimdi alıp başımı
gidiyorum buralardan.
sanma seni bırakıyorum.
ben seni arıyorum.

Abdurrahman YARAN

[abdurrahmanyaran]

bulutsuz bir gece


bulutsuz bir geceydi
anadolu’nun bir köşesinde
seni düşünüyordum.
bulutsuz bir geceydi.
hava ateş gibiydi
ben üşüyordum

Abdurrahman YARAN

[abdurrahmanyaran]

seni hala seviyorum

benim hiçbir zaman
tutamadığım ellerin şimdi
hangi avucun sıcaklığını duyuyor?
o alev alev,
o beni yakan gözlerin
şimdi hangi bakışlarda tutuklu?
senin kalbin bir başkasının
sevgisiyle atarken
benim damarlarımda
senin ateşin dolaşıyor.
yüreğim göğüs kafesime sığmaz oluyor
her nefes alışımda sanki
ciğerlerime sevdan doluyor.
bu yükün altında eziliyor,
ufalıyorum.
gündüzler neyse ama
geceleri derdimle
baş başa kalıyorum.
hayalin geliyor gözlerimin önüne,
güzel yüzün sonra
bütün masumiyetiyle.

gözlerimin pınarına
birer damla yaş yürüyor.
bir anda bütün benliğimi
bakışların bürüyor.
sevda çekmek zormuş.
anlıyorum.
ağlamak istiyorum ağlamıyorum.
belki de her şey bitti sanıyorsun.
huzura kavuştuğumu düşünüyorsun.
ben huzuru,
huzuruna varınca buluyorum.


ama hayır,
sen de biliyorsun
seni hala sevdiğimi.
ama anlamak,
inanmak istemiyorsun.
o yüzden mi bakmıyorsun gözlerime?
o yüzden mi suskun dudakların?
bir sözünle ölüme gidecekken
neden bu sessizlik?

senden gelene razıyken
ölüm de olsa
ne diye beni karanlığa gömüyorsun?
belki farkında değilsin ama.
beni gün be gün öldürüyorsun.
sen de biliyorsun.
seni hala seviyorum.

Abdurrahman YARAN

[abdurrahmanyaran]

Hükmen mağlup

adım adım yalnızlık
adım başı sitem
her adımda
seni kaybettiğimi hatırlıyorum.
sonra
hiç benim olmadığın
geliyor aklıma.
manasız bir mutluluk
acı bir gülümseme
oturuyor yüzüme
hiç kazanmamış olanlar
kaybedemez diyorum.

Abdurrahman YARAN

[abdurrahmanyaran]

gel-git

gel
havaya düşerken cemre
ilk geldiğin gibi
kırılırken
soğuk inadı kara kışın
essin
kavak yapraklarına
sevda türküleri söyleten yel
sen gel.
ışıksız saatlerinde şehrin,
gün uykuya,
insanlar hülyalarına
dalınca gel.
gören olmasın geldiğini.
kayıp zamanlarda
meçhul mekanlarda
bul beni.
ılık bir yaz rüzgarı gibi
yaklaş sessiz sessiz.
geldiğini duymasın deniz
okşarken bakışların
gözlerimde saklı çocuğu
tenim hissetmesin dokunuşlarını.
bir türkü gibi dolaşsın
dudaklarımda ellerin
tam söyleyecekken
seni sevdiğimi
mühür olsun parmakların
ve git
denizler tutuşmadan
hiçbir şey konuşmadan
kimseye bahsetmeden
bu gizli buluşmadan
git.
güneş
perdelerini açmadan şehrin
uyanmadan
çocuklar uykularından
yanmadan
gökte asılı olan kibrit
geldiğin gibi sessiz
git.

Abdurrahman YARAN

[abdurrahmanyaran]

beklenenler

bir ölüm türküsü
şimdi dudaklarımda
bir de sen
bir azrail’i bekliyorum
eminim geleceğinden
bir de seni
gelmeyeceksin biliyorum

Abdurrahman YARAN

[erkişi]

abdurrahmanyaran´isimli üyeden Alıntı

gel-git

gel
havaya düşerken cemre
ilk geldiğin gibi
kırılırken
soğuk inadı kara kışın
essin
kavak yapraklarına
sevda türküleri söyleten yel
sen gel.
ışıksız saatlerinde şehrin,
gün uykuya,
insanlar hülyalarına
dalınca gel.
gören olmasın geldiğini.
kayıp zamanlarda
meçhul mekanlarda
bul beni.
ılık bir yaz rüzgarı gibi
yaklaş sessiz sessiz.
geldiğini duymasın deniz
okşarken bakışların
gözlerimde saklı çocuğu
tenim hissetmesin dokunuşlarını.
bir türkü gibi dolaşsın
dudaklarımda ellerin
tam söyleyecekken
seni sevdiğimi
mühür olsun parmakların
ve git
denizler tutuşmadan
hiçbir şey konuşmadan
kimseye bahsetmeden
bu gizli buluşmadan
git.
güneş
perdelerini açmadan şehrin
uyanmadan
çocuklar uykularından
uyanmadan
gökte asılı olan kibrit
geldiğin gibi sessiz
git.

Abdurrahman YARAN

Eserlerinizi zevkle okudum, bazen bir nusubet, bin nasihatden hayırlıdır derler ya, ben buna inananlardanım. Sitemizin değerli Adminlerinden Dogangüneş hanımefendi, size ait olduğunu bilmeden isimsiz bir şiirinizi beğenip sitede yayınlamasaydı, sizlerle sitemiz ve biz, bizlerlede siz tanışık olamazdınız.

Emeğinize duygu ve ilhamlar dolsun.

Ha bu arada espiride olsa bende şiirinizde bir harf düzeltmesi yaptım, İçim elvermedi eksik harfin kalmasına şiirle buluşsun istedim.

[abdurrahmanyaran]

teşekkür ederim erkişi,

söylediğiniz doğru. bunda da bi hayır vardır. umarım bundan sonra hep beraber oluruz. hatta diğer başlıkta da dediğim gibi ben istanbuldayım. uygun olan şiir dostları ile bir araya gelebilir,tanışır, sohbet ederiz.

düzeltmeye gelince:) aslında hata yok diye düşünyorum.

güneş perdelerini açmadan şehrin,
uyanmadan çocuklar uykularından
yanmadan gökte asılı olan kibrit


gökte aslını olan kibrit güneş oluyor ve güneş doğmadan manasında da bu kibrit yanmadan önce git demeye çalışmıştım. ama yine de dikkatiniz için teşekkür ederim :)

[sahrabetis]

Emeğinize ve yüreğinize sağlık Abdurrahman Bey . Elbette hepimizin yüreği acılarla zaman zaman dağlanıyor , kimi zaman bir sevda alıp götürüyor bizi başka diyarlara kimi zaman da ruh kendisini kayıplara itiyor . Belki de gönlümüzün en derin yerlerinde hissettiğimiz bu acıdır biiz bunca samimiyetle yazmaya iten . Size bu satırları yazdıran o güçlü duyguyu , hiç kaybetmemeniz dileğiyle tekrar teşekkür ediyorum . Tebrikler :Entusiasmado: