Sen Vaktindeyim

[elpis]

Bir deniz berraklığıdır yüzün... Rüzgara tutunmak isteyişim senden... Bir sırrı yoktu seni anlayabilmenin.
Formülü basitti... Çözümü sen... Yaşlansam da unutamayacağım Bir hikayem var artık Senden kalan,
Kollarımda yapayalnız kalan... Bilsem sever miydim? Acısı ölümsüz bir sevdaya gözüm kapalı düşer miydim?
Evet düşerdim... Bilsem, yine seni severdim. Bir fısıltı var kulağımda; Her defasında sen diye irkildiğim...
Kırık düşlerimi salsam almazdı, Uçsuz bucaksız deniz... Ütopik bir gizemle, Dudaklarımın arasından çıkmaya çalışan iki sözcük; "Seni Seviyorum" "Ben" engeline takılıp düşerdi zamansız. Sabrımı yoklardı kimi zaman...
Kala kalırdım olduğum yerde... Sana kalırdım... Ne garip değil mi? Ne serden geçiyorum, Ne de senden.
Cümlelerim ölümsüz, Cümlelerim çığlık çığlığa, Cümlelerim sessiz, Cümlelerim sensiz... Bir türlü sen olamayan cümlelerim... "Sen" olmaya yetemeyen... "Ben" olmayı bilemeyen... Kimse yok... Kimse sen değil... Hiç bir kelime bana duyarlı değil. Hiç bir kelime bende ki seni anlatmaya yeterli değil... Sen her cümlede çırpınıp durursun. Sen söylenmemiş son sözüm olursun... Her kelimede boğulup kalırım, Bir hüznün son nefesinde;
"Sen" olur Soluksuz kalırım... Sen vaktindeyim bu akşam... Vakit benim için gece yarısı, Sana yeni gün doğmakta...

Doğmamış sabahın ilk ışığı;

Günaydın sana...



alıntı