Bu Resmin Hikayesini yazmak istermisiniz?

[SAHARAY]

Arkadaşlar sizlerden rica ediyorum alıntı yazıları bu konuda kullanmayalım lütfen.
Yazacağınız hikayeler kendi emeğiniz olsun.Kendi yaratıcılığınızı kullanırsanız daha güzel olur.

Hikaye yazanların hikayeleri birinci arkadaşı seçeceğimiz anket forumunda yeniden yayınlanacaktır.
Oy verenler burda yazılan doğal hikayeleri anket forumunda yeniden okuyup değerlendirecektir.

İyi forumlar

[SAHARAY]

carpediemcan´isimli üyeden Alıntı

ÖLÜMSÜZ

Asırlar önce yaşanmış bu gerçeklik.yaşamın en doğal yöntemlerle gerçekleştiği , sevginin en doğal olduğu zamanlarda...

Savaşların en ilkel ve acımasız olduğu dönemlerdi,Karon 17 yaşında uzun boylu esmer yeşil gözlü bir delikanlıydı. Cesur , gözü kara , üstün savaşçı özelliklere sahip yağız biriydi.Savaş kabilesi Arak’ın en önemli savaşçısıydı.Ailesini yine bu savaşlarda kaybetmişti yaşamak için savaşa ve yeni topraklara ihtiyacı vardı , tek amacı buydu .Gittikçe büyüyen ve gücüne güç katan Arak’ın kabilesi artık gözünü uzak diyarlara dikmişti.Bu kaçıncı hazırlıktı artık saymıyorlardı.En bereketli topraklara uçsuz bucaksız ormanlara sahip Yumoş’i kabilesiyle savaşa hazırlardı artık.Bu topraklar Arak’ın kabilesine geçmeliydi.

Hazırlıklar tamamlandı bıçaklar kılıçlar keskinleştirildi okçular belirlendi ve daha nice hazırlıklar yapıldı. Karon en önlerdeydi her şeyi göze almıştı yine...Tan ağarmadan yola çıktılar 40 gün 39 gece yol aldılar.Yumoş’i kabilesini görebiliyor duyabiliyorlardı çarpışma ansızın başladı.Her yer toz duman içinde kalmıştı.Etrafta kadın çığlıkları kılıç sesleri yankılanıyordu.Her yer kan revan içindeydi. artık çok geçti. kaybetmişlerdi savaşı.Hazırlıksız sandıkları kabile dört bir yanını sarmış pusu kurmuşlardı. Arak’ın savaşçılarının yarısı kaçmış yarısı son nefesine kadar savaşmıştı.Kaç gün geçti bilinmez savaşın üzerinden...

Karon gözünü yavaşaca araladığında bir çift ışıl ışıl ona bakan masmavi gözü gördü.İçini huzurla dolduran bir çift göz.Sanki hayalleri gerçek olmuştu.Vücudunu hissetmiyordu.Konuşmak istiyor ama konuşamıyordu.Ağzı düğümlenmiş vücudu yok olmuştu sanki.Başına gelenlerden habersizdi.Sırene yavaşça eğildi buğulu sesiyle hoş geldin dedi.Tam 15 gün uyanmasını beklemişti gözünü kırpmadan sanki büyük bir bağla bağlıydı adını bile bilmediği yaralanmış yabancıya.Artık Sırene ‘nin hayatında da bir bu yabancı kalmıştı tüm ailesini savaşta kaybetmişti.İçi yanıyordu ama yaşamak için bir sebebi daha vardı. Karon sesi duyunca gözlerini tekrar kapattı gördüğü rüya olmalıydı üstüne üstlük konuşuyordu onunla... Tekrar gözünü açtı evet ordaydı gözlerini kırparak büyülü güzelliği olan kıza cevap verdi..

Birbirlerinden başka kimsenin olmadığının farkın dalardı.Karon kımıldayamayacak kadar ağır yaralıydı.Bir yanı yaşadığı ani aşkla canlanıyor bir yanı yenilginin verdiği mahcubiyetle daha da derinden kanatıyordu yaralarını.Sırene nin elinden hiçbir şey gelmiyordu yaralar kapanmayacak kadar derin dışarı çıkamayacak kadar kaçak yaşıyorlardı.1 hafta beraber konuşmadan gözlerle tenle anlaştılar.Kanayan yaraları teker teker öpmeye üstünü sevgiyle örtmeye çalıştı.

Artık yaraları acı vermiyordu Karon a ama kapanmıyordu da ....
Yine bir gece beraber daldılar güzel hayallere.Sırene artık hazırdı onunla her şeye....
Sevgilerini ölümsüzleştirdiler böylece...
NURAY 28.04.2008

Tebrik ederim emeğine sağlık. Keyifle okudum ve beğendim.

Özellikle de uzun yazman iyi olmuş.

[blueice]

Ülkenin dört bir tarafı çöldü,bu sıcak çöllerde onların sevdası bir vahaydı sanki.Aşkın ateşi onları yakıyordu ama onlar her anı birbirlerini özleyerek yaşıyorlardı.Bir çift zeytin karası gözdü rüyalarını süsleyen.Şeyh o kadar katı yürekli bir adamdı ki emrindekilere kötü davranıp ezdiği yetmiyor gibi kızı süreyya yı da ayni zülüm altında yaşatıyordu.Samet her gün belki çarşıya gelir diye tezgahın başında hiç ayrılmadan süreyyanın yolunu gözlüyordu.Öncelerden hergün gezmeye çıkan süreyya artık gelmez olmuştu haber alamıyordu ondan.Ama nedenini azda olsa biliyordu sanki.Şeyhin kötü yürekli yaveri onların aşkından şüphelenip türlü oyunlarla süreyya yı saraya hapsettirmişti.Kendi hırsları için onunla evlenmeyi ve tüm zenginliklere sahip olmayı istiyordu.


Süreyya nın yardımcısı gülbahar en sonunda sevdalıların bu haline dayanamayıp işe koyuldu.Önce çarşıya gidip samete herşeyi anlattı.Sametin yüreğini bir ateş sardıki bütün şehir kavruluyordu sanki bu ateşten.Nasıl kurtarırdı sevdiğini,nasıl kavuşabilirlerdi.Belki de bu hayatta buluşamayacaklardı, buna dayanamazdı ikisi de.Ölüm bile aynı anda gelmeliydi onlara.Gülbaharın yardımıyla kaçmaya karar verdiler.Ne yapıp yapıp süreyya yı saraydan çıkardı gülbahar.Samet bir at bulmuş şehrin çıkışında bekliyordu süreyya yı.Arkalarına bakmadan sahraya doğru sürmeye başladılar atı.Çok sıcaktı ,gece çökmeye başladı.Kum fırtınası onların hızını kesiyordu.Bir kuytu bulup gizlenmeye karar verdiler.El ele uykuya daldılar orada evet beraberdiler artık.Onları ayıracak hiç bir şey yoktu artık.


Çöl onları kumlarıyla sakladı kötülüklerden ebediyyete kadar.Aylar sonra oradan kervanıyla geçen tüc carlar buldular onların cansız bedenlerini.Hayranlıkla izlediler onları ve tam oracığa öyle elele gömdüler onları.Sevdalıların dilinde masal oldu onların hikayeleri.Dilden dile , zamandan zamana geçip ta ki benden size kadar geldi.Sizlerin dilinden de sonrakinesillere akacak.Samet le Süreyya nın sevda masalı duyulacak ve sevdaları her gün daha da büyüyecek.Sevdayı ölümde bile yaşamayı bilenlere...........


blueice

[SAHARAY]

blueice´isimli üyeden Alıntı

Ülkenin dört bir tarafı çöldü,bu sıcak çöllerde onların sevdası bir vahaydı sanki.Aşkın ateşi onları yakıyordu ama onlar her anı birbirlerini özleyerek yaşıyorlardı.Bir çift zeytin karası gözdü rüyalarını süsleyen.Şeyh o kadar katı yürekli bir adamdı ki emrindekilere kötü davranıp ezdiği yetmiyor gibi kızı süreyya yı da ayni zülüm altında yaşatıyordu.Samet her gün belki çarşıya gelir diye tezgahın başında hiç ayrılmadan süreyyanın yolunu gözlüyordu.Öncelerden hergün gezmeye çıkan süreyya artık gelmez olmuştu haber alamıyordu ondan.Ama nedenini azda olsa biliyordu sanki.Şeyhin kötü yürekli yaveri onların aşkından şüphelenip türlü oyunlarla süreyya yı saraya hapsettirmişti.Kendi hırsları için onunla evlenmeyi ve tüm zenginliklere sahip olmayı istiyordu.


Süreyya nın yardımcısı gülbahar en sonunda sevdalıların bu haline dayanamayıp işe koyuldu.Önce çarşıya gidip samete herşeyi anlattı.Sametin yüreğini bir ateş sardıki bütün şehir kavruluyordu sanki bu ateşten.Nasıl kurtarırdı sevdiğini,nasıl kavuşabilirlerdi.Belki de bu hayatta buluşamayacaklardı, buna dayanamazdı ikisi de.Ölüm bile aynı anda gelmeliydi onlara.Gülbaharın yardımıyla kaçmaya karar verdiler.Ne yapıp yapıp süreyya yı saraydan çıkardı gülbahar.Samet bir at bulmuş şehrin çıkışında bekliyordu süreyya yı.Arkalarına bakmadan sahraya doğru sürmeye başladılar atı.Çok sıcaktı ,gece çökmeye başladı.Kum fırtınası onların hızını kesiyordu.Bir kuytu bulup gizlenmeye karar verdiler.El ele uykuya daldılar orada evet beraberdiler artık.Onları ayıracak hiç bir şey yoktu artık.


Çöl onları kumlarıyla sakladı kötülüklerden ebediyyete kadar.Aylar sonra oradan kervanıyla geçen tüc carlar buldular onların cansız bedenlerini.Hayranlıkla izlediler onları ve tam oracığa öyle elele gömdüler onları.Sevdalıların dilinde masal oldu onların hikayeleri.Dilden dile , zamandan zamana geçip ta ki benden size kadar geldi.Sizlerin dilinden de sonrakinesillere akacak.Samet le Süreyya nın sevda masalı duyulacak ve sevdaları her gün daha da büyüyecek.Sevdayı ölümde bile yaşamayı bilenlere...........


blueice

Emeğinize sağlık keyifle okudum.:)

[carpediemcan]

SAHARAY´isimli üyeden Alıntı

Tebrik ederim emeğine sağlık. Keyifle okudum ve beğendim.

Özellikle de uzun yazman iyi olmuş.

ben teşekkür ederim öyküleribekliyorum.bu arada her hafta bir resim koyalım ve bunun üzerine bu yazı çalışmasını devamlı yapalım.düşünce gücünü artıralım.bu çalışmayı çok beğendim.

[SAHARAY]

carpediemcan´isimli üyeden Alıntı

ben teşekkür ederim öyküleribekliyorum.bu arada her hafta bir resim koyalım ve bunun üzerine bu yazı çalışmasını devamlı yapalım.düşünce gücünü artıralım.bu çalışmayı çok beğendim.

Ben de aynı şeyi düşünmüştüm.Siz benden önce davrandınız.

[üzgünkız]

ölümsüzlük
sevmek ama gercekten sevmek ölümsüzlüktür..ben bır hıkaye yazmayacagım..ben bu resım üzerıne bir şiir yazsambu forumdakı ılk mesajım bır şiirimle olsa............
ölümsüzlük
ölümsüzlüktü belkı ıstedıgımız
sonsuzlukta kaybolmak
elın elımde.
başın göğsümde sonsuza dek yasamak
senın kokunla .
bedenınde yasamak
sonunda oldu işte....
sonsuza dek beraberiz...
varsın ölüm gelsin...
varsın bedenlerımız toprak olsun...
ama ruhlarımız hep
hep bırlıkte kalsın................

[SAHARAY]

üzgünkız´isimli üyeden Alıntı

ölümsüzlük
sevmek ama gercekten sevmek ölümsüzlüktür..ben bır hıkaye yazmayacagım..ben bu resım üzerıne bir şiir yazsambu forumdakı ılk mesajım bır şiirimle olsa............
ölümsüzlük
ölümsüzlüktü belkı ıstedıgımız
sonsuzlukta kaybolmak
elın elımde.
başın göğsümde sonsuza dek yasamak
senın kokunla .
bedenınde yasamak
sonunda oldu işte....
sonsuza dek beraberiz...
varsın ölüm gelsin...
varsın bedenlerımız toprak olsun...
ama ruhlarımız hep
hep bırlıkte kalsın................

Şiir yarışmasıda yaparız ama bu konu hikayeye dayalı olacak.
Hikaye yazarsanız daha uygun olur.Şiirinizi yarışmaya dahil edemem.
Diğer üyelere haksızlık olmasını istemiyorum.Umarım anlayışla karşılarsınız.

[SAHARAY]

Seyduna ile Sirena'nın Hikayesi


Uzak bir anadolu kasabasında geçiyor bu olay. Ailesi Sirena'yı kendinden yaşça büyük biriyle nişanlamıştı. Yüzü gülmeyen, gözleri solgun bakan sirenanın içinde fırtınalar kopuyordu.
Ama derdini kimseye anlatamıyordu. Baba ataydı baba sözünün çiğnendiği ne zaman görülmüştü ki?
Peki ya ben diye düşündü. Benim hiç mi hakkım yok kendim için bir şeyler istemeye ve yapmaya?
Babam mutlu annem mutlu nişanlım demeye bile dilim varmıyor o adam mutlu peki ya ben?
Düğünün olmasına 5 ay gibi bir zaman vardı. Sirena ne yapacağını bilemez bir halde bir çıkış yolu arıyordu kendine. Nişanlandığı adamı her gördüğünde kaçmak istiyordu çok uzaklara gitmek ve o adamın yüzünü bir daha görmemek. Daha 20 yaşında bir gencecik kızdı. Nişanlısı olacak adam nerdeyse babasıyla yaşıt gibi bir şeydi. O adamın karısı olacağı düşüncesi beynini kemirip duruyordu.

Bir gün evlerinin karşısında bulunan okula yeni bir öğretmen tayin edildiğini duydu.
Kasabada herkes bunu konuşuyordu.Kasabaya her yeni gelen insan herkeste merak uyandırırdı.
Bir kaç gün sonra okulun önünden geçerken birden donakaldı. Karşısında bir çift yeşil göz ona bakıyordu. Yüreğinde bir şeyler kıpırdadı. İçi içine sığmıyordu. Kim bu diye düşünürken bir el uzandı ona doğru.
-Merhaba ben Seyduna bu okula yeni tayin oldum. Sirena sadece bakıyordu konuşamıyordu.
- Ben, ben Sirena hoşgeldiniz. hayırlı olsun diyebildi.Sonra koşar adımlarla eve doğru ilerledi.
Gece olduğunda Sirena yeni öğretmeni düşünmekten uyuyamadı. Uzun boylu yeşil gözlü ne hoş bir
bir adamdı diye düşünmeden edemedi. Hele de o bakışları sanki o gözlerde yolunu kaybetmişti
bir an için. Hiç uyumadan sabah oldu. Hemen pencereye koştu. Okulun kapısı evlerinden çok iyi görünüyordu. Perdenin arkasında seydunanın gelmesini beklemeye başladı.
Az sonra beklediği okulun kapısında belirdi. Ona bakarken içinin ona doğru aktığını hissetti.
Bu duygu neydi anlayamıyordu. Daha önce hiç böyle olmamıştı. Hiç bir erkeğe böyle hayranlık
duymamıştı. Böyle şeyler hissetmek yakışıkalmaz diye öğretilmişti Sirena'ya. Bir kadın sadece
evlendikten sonra kocasını sevmek zorundaydı. Bekarken sevmekde neymiş diyordu annesi her zaman.

Sirena okulun kapanış saatini sabırsızlıkla bekleme başladı. Hazırlandı onunla yeniden karşılaşabilmek için dışarı çıktı. Okulun önünden geçti fakat o ortalarda yoktu. Tam ilerlerken peşinden biri seslendi.
-Sirena beni mi bekliyordun? Sirena kızardı,bozardı ne diyeceğini bilemedi.Kalbi yerinden çıkacaktı sanki.
- Yok beklemiyordum başka işim var oraya gidiyordum dedi.Seyduna:
-Sirena hiç iyi yalan söyleyemiyorsun, diyerek gülümsedi. Biraz konuşalımmı seninle ne dersin?
Bu soruyu duyunca birden ürperdi aklına babasının söyledikleri geldi.Nişanlı olduğu gerçeğini
bir kenara bırakması imkansızdı. Seyduna'ya cevap vermeden koşar adımlarla oradan uzaklaştı.

Sirena her an Seyduna'yı düşünmeden edemiyordu artık. Bazen bakışları dalıp gidiyor.Gözleri nemleniyordu. Yemek yiyemiyordu. gülemiyordu. Düğün tarihi gün geçtikçe yakınlaşıyordu.
Artık seyduna'yla karşılaşmaması gerekiyordu. Onu gördüğünde dünyayı unutuyordu.
Bu duygu sirenayı esir almıştı. Ne yapacağını bilemez bir halde köşeye sıkıştığını hissediyordu.
Bir gün annesi onu uzak bir akrabasına bir şey almaya yolladı. Yolda giderken yine o sesi duydu.
-Sirena neden benden kaçıyorsun? Seninle konuşmamız lazım,dedi Seyduna. Sirena:
-Ne söyleyeceksen söyle işim var gitmem gerekiyor dedi.
-Sirena inat etme gel bir yerde konuşalım sana söyleyecek önemli şeylerim var dedi.
Birbirlerinin gözlerine bakmaktan kendilerini alamıyorlardı. Sirena:
-Ben nişanlıyım Seyduna eğer seninle konuştuğumu gören olursa yok ederler beni;dedi.
Seyduna:
-Çok kısa sürecek söz veriyorum dedi. Issız bir yere gittiler.Seyduna anlatmaya başladı:
-Sirena seni ilk gördüğüm andan beri aklım başımdan gitti. Gözlerine ilk baktığım andan beri
bir an olsun aklımdan çıkmadın. O günden beri ben kendimde değilim. Biraz araştırdım ve senin
nişanlı olduğunuda öğrendim. Ama bu duygularıma engel olmuyor. Ben sadece sana bir tek soru soracağım. Nişanlını seviyormusun Sirena? Sirenanın gözleri doldu ve Seyduna'nın yeşil gözlerine bakarak.
-Hayır sevmiyorum ailem benim rızam olmadan verdi beni. Seyduna:
-Bunu tahmin etmiştim, dedi. Şimdi asıl soracağım soruya geleyim.
Sana elimi uzatsam elimi tutup benimle gelirmisin Sirena ben nereye gidersem benimle gelirmisin?
Sonra uzandı ve Sirena'nın elini tuttu. Sirena şaşırdı ilk defa bir erkeğin elini hissediyordu.
Ne kadar sıcak ve yumuşak elleri vardı. İçinde bir şeyler eridi sanki. Seyduna'nın elini tutup giderse
neler olacağını biliyordu. Döndü ve Seyduna'ya:
-Bizim buralarda nişanlı kızın başkasıyla kaçmasının cezası ölümdür bunu biliyormusun dedi.Seyduna:
-Eve biliyorum ama ahhh Sirena ben sana aşık oldum ölümün ne önemi var ki bu duygunun yanında, Hiç bir şey umurumda değil seninle buralardan çekip gideceğiz dedi.

Onlar konuşurlerken o sırada oradan geçmekte olan babasının arkadaşı onları elele konuşurken gördü.
Sirena hiçbirşeyden habersiz yaşadığı güzel anın tadına varmaya çalışıyordu. Seyduna'yla gidecekleri
günü kararlaştırdılar. Sirena daha sonra işlerini halledip eve döndü. Evin kapısından girdiği an yüzünde
babasının tokadı patladı. Neye uğrağını şaşırdı.Babası:
Demek bunuda yapacaktın bize diye bağırıyordu. Bir yandan Sirenaya tekmeler savuruyordu.
Sirena eziliyordu aşkı için acı çekiyordu. Yüreğindeki eşsiz duygunun bedelini biliyordu.
Ama ne çare ki yürek söz dinlemiyordu. İsyan etti ve bağırmaya başladı:
-Baba, babam sadece dinle beni. Ben başkasını seviyorum. Çok seviyorum babam.
Senin yaşında bir adamla ben evlenmek istemiyorum!!! Zaten o insana bir duygum falan da yok.
Bırak olmasın bu düğün işi vazgeçelim baba diyerek ağlamaya başladı.Babası:
-Nişanlın ve ailesiyle bir araya gelip karar vereceğiz. O zamana kadar odaya kitleyeceğim seni dedi.
Sirena çaresiz odaya girdi ve babasının kapıyı kitlemesinden sonra sürekli gözyaşı döktü.
Bir an Seyduna'yı düşündü onun elinin sıcaklığını elinde yeniden hissetti. Gece oldu ses seda yoktu evlerinde. Belliki başka yerde toplanmışlardı. Sabah erken saatde odanın kapısı açıldı. Babası kolundan tuttu sürükleyerek evden dışarı çıkardı. Sirena:
-Babam nereye gidiyoruz söyle bana,diyerek gözyaşlarına boğuldu. Aradan kısa bir süre geçti.
Sirena babasının onu nereye getirdiğini anlamıştı sonunda. Mezarlığa doğru sürüklüyordu babası.
Seyduna okula girmek üzereyken olanları gördü ve sirena'yla babasının peşine takıldı.

Mezarlığa vardıklarında nişanlısı ve ailesi orda bekliyorlardı. Kocaman bir çukur kazılmıştı.
Gece bunun hazırlığını yapmışlardı demek ki! Seyduna gözlerine inanamadı. Bir ağacın arkasından olan
biteni izliyordu. Babası sirenaya dönerek:
-Senin cezana karar verdik diri diri gömüleceksin ve yaptığının bedelini ödeyeceksin, dedi.
Seyduna dayanamadı ve ortaya çıkarak:

-Beni de onunla bir gömeceksiniz ortada bir bedel varsa ödenir diyerek Sirena'ya yaklaştı.
Sirena'nın ellerini sımsıkı tutarak sadece sevgiyle gözlerine baktı. Gözleri doldu:
-Varmı öyle tek başına gitmek! Anlaştığımız gibi beraber gideceğiz buralardan dedi.
Sirena bütün acısını o an unuttu onunda gözleri doldu. Gözleriyle konuşuyorlardı sanki.
Sirena'nın nişanlısının elinde bir tüfek vardı.Onlara doğrultarak:
-Hadi yeter artık inin mezara diye bağırmaya başladı. Seyduna Sirena'ya yaklaşarak:
-Korkma oldu mu ben yanındayım hiç ayrılmayacağız dedi. Aslında bize ne büyük iyilik yaptıklarının farkında değiller. Bizi ölüme beraber yollayarak bize iyilik ediyorlar diyerek Sirena'yı alnından öptü.

Sonra yavaşça Seyduna mezara indi. Daha sonra elini Sirena'ya uzattı onuda aldı yanına.
Sirenayı yavaşça yere boylu boyunca yatırdı.Sonra da kendi uzandı onun yanına.
Kollarıyla sımsıkı sardı sevdiği kadını ve ikiside yanlarının üzerine döndüler.Bacaklarıyla
Sirena'yı iyice kavrayarak sanki sadece kemikleriyle değil ruhlarıyla da birbirlerine geçtiler.
Gözleri birbirlerine kitlenmiş gibi bakıyordu. Üzerlerine topraklar yağmaya başladı.
İkiside hiç konuşmuyordu. Sadece nefes alıp verişlerini duyuyorlardı.Gitgide nefes almaları zorlaştı.
İlk önce Sirena'nın soluğu kesildi. Seyduna bunu hisettiği an gözünden toprağa bir kaç damla gözyaşı aktı. Artık o da bıraktı kendini son bir çabayla daha sıkı sarıldı Sirena'sına.
Seyduna'nın da soluğu kesildi. Toprak sarmaladı aşık iki bedeni...

Yıllar sonra tesadüfen açılan bir mezardan Seyduna ile Sirena'nın birbirlerine sımsıkı sarılmış
bedenleri çıktı.İlk mezara nasıl sarılıp yattılarsa kemikleri o şekilde duran iki aşık beden...



SAHARAY



( Hikayeyi okurken bu şarkıyı dinleyebilirsiniz.)

[blueice]

SAHARAY´isimli üyeden Alıntı

Seyduna ile Sirena'nın Hikayesi


Uzak bir anadolu kasabasında geçiyor bu olay. Ailesi Sirena'yı kendinden yaşça büyük biriyle nişanlamıştı. Yüzü gülmeyen, gözleri solgun bakan sirenanın içinde fırtınalar kopuyordu.
Ama derdini kimseye anlatamıyordu. Baba ataydı baba sözünün çiğnendiği ne zaman görülmüştü ki?
Peki ya ben diye düşündü. Benim hiç mi hakkım yok kendim için bir şeyler istemeye ve yapmaya?
Babam mutlu annem mutlu nişanlım demeye bile dilim varmıyor o adam mutlu peki ya ben?
Düğünün olmasına 5 ay gibi bir zaman vardı. Sirena ne yapacağını bilemez bir halde bir çıkış yolu arıyordu kendine. Nişanlandığı adamı her gördüğünde kaçmak istiyordu çok uzaklara gitmek ve o adamın yüzünü bir daha görmemek. Daha 20 yaşında bir gencecik kızdı. Nişanlısı olacak adam nerdeyse babasıyla yaşıt gibi bir şeydi. O adamın karısı olacağı düşüncesi beynini kemirip duruyordu.

Bir gün evlerinin karşısında bulunan okula yeni bir öğretmen tayin edildiğini duydu.
Kasabada herkes bunu konuşuyordu.Kasabaya her yeni gelen insan herkeste merak uyandırırdı.
Bir kaç gün sonra okulun önünden geçerken birden donakaldı. Karşısında bir çift yeşil göz ona bakıyordu. Yüreğinde bir şeyler kıpırdadı. İçi içine sığmıyordu. Kim bu diye düşünürken bir el uzandı ona doğru.
-Merhaba ben Seyduna bu okula yeni tayin oldum. Sirena sadece bakıyordu konuşamıyordu.
- Ben, ben Sirena hoşgeldiniz. hayırlı olsun diyebildi.Sonra koşar adımlarla eve doğru ilerledi.
Gece olduğunda Sirena yeni öğretmeni düşünmekten uyuyamadı. Uzun boylu yeşil gözlü ne hoş bir
bir adamdı diye düşünmeden edemedi. Hele de o bakışları sanki o gözlerde yolunu kaybetmişti
bir an için. Hiç uyumadan sabah oldu. Hemen pencereye koştu. Okulun kapısı evlerinden çok iyi görünüyordu. Perdenin arkasında seydunanın gelmesini beklemeye başladı.
Az sonra beklediği okulun kapısında belirdi. Ona bakarken içinin ona doğru aktığını hissetti.
Bu duygu neydi anlayamıyordu. Daha önce hiç böyle olmamıştı. Hiç bir erkeğe böyle hayranlık
duymamıştı. Böyle şeyler hissetmek yakışıkalmaz diye öğretilmişti Sirena'ya. Bir kadın sadece
evlendikten sonra kocasını sevmek zorundaydı. Bekarken sevmekde neymiş diyordu annesi her zaman.

Sirena okulun kapanış saatini sabırsızlıkla bekleme başladı. Hazırlandı onunla yeniden karşılaşabilmek için dışarı çıktı. Okulun önünden geçti fakat o ortalarda yoktu. Tam ilerlerken peşinden biri seslendi.
-Sirena beni mi bekliyordun? Sirena kızardı,bozardı ne diyeceğini bilemedi.Kalbi yerinden çıkacaktı sanki.
- Yok beklemiyordum başka işim var oraya gidiyordum dedi.Seyduna:
-Sirena hiç iyi yalan söyleyemiyorsun, diyerek gülümsedi. Biraz konuşalımmı seninle ne dersin?
Bu soruyu duyunca birden ürperdi aklına babasının söyledikleri geldi.Nişanlı olduğu gerçeğini
bir kenara bırakması imkansızdı. Seyduna'ya cevap vermeden koşar adımlarla oradan uzaklaştı.

Sirena her an Seyduna'yı düşünmeden edemiyordu artık. Bazen bakışları dalıp gidiyor.Gözleri nemleniyordu. Yemek yiyemiyordu. gülemiyordu. Düğün tarihi gün geçtikçe yakınlaşıyordu.
Artık seyduna'yla karşılaşmaması gerekiyordu. Onu gördüğünde dünyayı unutuyordu.
Bu duygu sirenayı esir almıştı. Ne yapacağını bilemez bir halde köşeye sıkıştığını hissediyordu.
Bir gün annesi onu uzak bir akrabasına bir şey almaya yolladı. Yolda giderken yine o sesi duydu.
-Sirena neden benden kaçıyorsun? Seninle konuşmamız lazım,dedi Seyduna. Sirena:
-Ne söyleyeceksen söyle işim var gitmem gerekiyor dedi.
-Sirena inat etme gel bir yerde konuşalım sana söyleyecek önemli şeylerim var dedi.
Birbirlerinin gözlerine bakmaktan kendilerini alamıyorlardı. Sirena:
-Ben nişanlıyım Seyduna eğer seninle konuştuğumu gören olursa yok ederler beni;dedi.
Seyduna:
-Çok kısa sürecek söz veriyorum dedi. Issız bir yere gittiler.Seyduna anlatmaya başladı:
-Sirena seni ilk gördüğüm andan beri aklım başımdan gitti. Gözlerine ilk baktığım andan beri
bir an olsun aklımdan çıkmadın. O günden beri ben kendimde değilim. Biraz araştırdım ve senin
nişanlı olduğunuda öğrendim. Ama bu duygularıma engel olmuyor. Ben sadece sana bir tek soru soracağım. Nişanlını seviyormusun Sirena? Sirenanın gözleri doldu ve Seyduna'nın yeşil gözlerine bakarak.
-Hayır sevmiyorum ailem benim rızam olmadan verdi beni. Seyduna:
-Bunu tahmin etmiştim, dedi. Şimdi asıl soracağım soruya geleyim.
Sana elimi uzatsam elimi tutup benimle gelirmisin Sirena ben nereye gidersem benimle gelirmisin?
Sonra uzandı ve Sirena'nın elini tuttu. Sirena şaşırdı ilk defa bir erkeğin elini hissediyordu.
Ne kadar sıcak ve yumuşak elleri vardı. İçinde bir şeyler eridi sanki. Seyduna'nın elini tutup giderse
neler olacağını biliyordu. Döndü ve Seyduna'ya:
-Bizim buralarda nişanlı kızın başkasıyla kaçmasının cezası ölümdür bunu biliyormusun dedi.Seyduna:
-Eve biliyorum ama ahhh Sirena ben sana aşık oldum ölümün ne önemi var ki bu duygunun yanında, Hiç bir şey umurumda değil seninle buralardan çekip gideceğiz dedi.

Onlar konuşurlerken o sırada oradan geçmekte olan babasının arkadaşı onları elele konuşurken gördü.
Sirena hiçbirşeyden habersiz yaşadığı güzel anın tadına varmaya çalışıyordu. Seyduna'yla gidecekleri
günü kararlaştırdılar. Sirena daha sonra işlerini halledip eve döndü. Evin kapısından girdiği an yüzünde
babasının tokadı patladı. Neye uğrağını şaşırdı.Babası:
Demek bunuda yapacaktın bize diye bağırıyordu. Bir yandan Sirenaya tekmeler savuruyordu.
Sirena eziliyordu aşkı için acı çekiyordu. Yüreğindeki eşsiz duygunun bedelini biliyordu.
Ama ne çare ki yürek söz dinlemiyordu. İsyan etti ve bağırmaya başladı:
-Baba, babam sadece dinle beni. Ben başkasını seviyorum. Çok seviyorum babam.
Senin yaşında bir adamla ben evlenmek istemiyorum!!! Zaten o insana bir duygum falan da yok.
Bırak olmasın bu düğün işi vazgeçelim baba diyerek ağlamaya başladı.Babası:
-Nişanlın ve ailesiyle bir araya gelip karar vereceğiz. O zamana kadar odaya kitleyeceğim seni dedi.
Sirena çaresiz odaya girdi ve babasının kapıyı kitlemesinden sonra sürekli gözyaşı döktü.
Bir an Seyduna'yı düşündü onun elinin sıcaklığını elinde yeniden hissetti. Gece oldu ses seda yoktu evlerinde. Belliki başka yerde toplanmışlardı. Sabah erken saatde odanın kapısı açıldı. Babası kolundan tuttu sürükleyerek evden dışarı çıkardı. Sirena:
-Babam nereye gidiyoruz söyle bana,diyerek gözyaşlarına boğuldu. Aradan kısa bir süre geçti.
Sirena babasının onu nereye getirdiğini anlamıştı sonunda. Mezarlığa doğru sürüklüyordu babası.
Seyduna okula girmek üzereyken olanları gördü ve sirena'yla babasının peşine takıldı.

Mezarlığa vardıklarında nişanlısı ve ailesi orda bekliyorlardı. Kocaman bir çukur kazılmıştı.
Gece bunun hazırlığını yapmışlardı demek ki! Seyduna gözlerine inanamadı. Bir ağacın arkasından olan
biteni izliyordu. Babası sirenaya dönerek:
-Senin cezana karar verdik diri diri gömüleceksin ve yaptığının bedelini ödeyeceksin, dedi.
Seyduna dayanamadı ve ortaya çıkarak:

-Beni de onunla bir gömeceksiniz ortada bir bedel varsa ödenir diyerek Sirena'ya yaklaştı.
Sirena'nın ellerini sımsıkı tutarak sadece sevgiyle gözlerine baktı. Gözleri doldu:
-Varmı öyle tek başına gitmek! Anlaştığımız gibi beraber gideceğiz buralardan dedi.
Sirena bütün acısını o an unuttu onunda gözleri doldu. Gözleriyle konuşuyorlardı sanki.
Sirena'nın nişanlısının elinde bir tüfek vardı.Onlara doğrultarak:
-Hadi yeter artık inin mezara diye bağırmaya başladı. Seyduna Sirena'ya yaklaşarak:
-Korkma oldu mu ben yanındayım hiç ayrılmayacağız dedi. Aslında bize ne büyük iyilik yaptıklarının farkında değiller. Bizi ölüme beraber yollayarak bize iyilik ediyorlar diyerek Sirena'yı alnından öptü.

Sonra yavaşça Seyduna mezara indi. Daha sonra elini Sirena'ya uzattı onuda aldı yanına.
Sirenayı yavaşça yere boylu boyunca yatırdı.Sonra da kendi uzandı onun yanına.
Kollarıyla sımsıkı sardı sevdiği kadını ve ikiside yanlarının üzerine döndüler.Bacaklarıyla
Sirena'yı iyice kavrayarak sanki sadece kemikleriyle değil ruhlarıyla da birbirlerine geçtiler.
Gözleri birbirlerine kitlenmiş gibi bakıyordu. Üzerlerine topraklar yağmaya başladı.
İkiside hiç konuşmuyordu. Sadece nefes alıp verişlerini duyuyorlardı.Gitgide nefes almaları zorlaştı.
İlk önce Sirena'nın soluğu kesildi. Seyduna bunu hisettiği an gözünden toprağa bir kaç damla gözyaşı aktı. Artık o da bıraktı kendini son bir çabayla daha sıkı sarıldı Sirena'sına.
Seyduna'nın da soluğu kesildi. Toprak sarmaladı aşık iki bedeni...

Yıllar sonra tesadüfen açılan bir mezardan Seyduna ile Sirena'nın birbirlerine sımsıkı sarılmış
bedenleri çıktı.İlk mezara nasıl sarılıp yattılarsa kemikleri o şekilde duran iki aşık beden...



SAHARAY



( Hikayeyi okurken bu şarkıyı dinleyebilirsiniz.)

çok güzel olmuş emeğine sağlık zevkle okudum