Bir hastanın veda mektubu

[sahrabetis]

Canımdan öte sevdiklerime ama özellikle annelerin en güzeli anneme ,


Kelimelerin sihrine her zaman inandığımı bilenleredir bu mektubum , sadece sihirli bir veda olsun istediğimden ama özel bir veda ...

Aylardır içimi kemiren canavarla daha fazla savaşamayacağımı anlayalı sadece birkaç saat oluyor . Aylardır kabullenmek istemediğim ve belki de hep itelediğim , o vazgeçilmez sonuç gün gibi ortada artık . Hastayım , hem de çok hastayım . Hastaneler , ilaçlar , doktorlar , iğneler , cihazlar derken tükendim , eridim , bittim . Sürekli içimde birşeylerin azaldığını bilerek ama yine de herşeye rağmen hayata karşı gelerek dimdik durmak bitirdi beni . Oysa ben ne kadar yalnızım anne. Hastane odasında , geceleri sabaha kadar kaldığım o anlarda , vücuduma giren her iğne de , kalbime birşeyler saplanmıyor muydu? Hemşire her kan almaya geldiğinde ömrümden ömür çalmıyor muydu? İçtiğim her ilaçta , zaten sayılı olan zamanımdan bir dakika daha gitmiyor muydu?

Biliyordum , en başından beri biliyordum iyileşemeyeceğimi. Kendimi kandırdığım gibi sizleri de kandırdım . Bir gün iyi olacağım ümidiyle ayakta tuttum canımın ötesi dediklerimi. Olmadı, olmuyor , olmayacak . Yazdığım her kelime hayatımın sonuna geldiğim şu dakikalarda benden size kalan son şeyler olacak . Oysa ne güzel çocukluk anılarım vardı benim değil mi anne ? ONları anlatmak varken neden ağlayalım ki , sen hep gül anne.

Hatırlıyor musun bir gün kardeşimi ve beni tiyatroya götürmüştün . Komediydi , sanırım adı da Küçük Şeylerdi . O kadar gülmüştü ki ; kardeşim altına kaçırmıştı ve biz de tüm gece ona gülmüştük . "Bir daha da tiyatro filan yok size , gülmek sizin neyinize , gidin tragedya izleyin , bari ıslanmadan gelirsiniz eve " demiştin . O kadar eğlenmiştik ki , hala her saniyesi aklımda anne . Biz ne çok şey yaşadık seninle , ne güzellikleri ve acıları paylaştık . Derslerimizden zayıf not aldığımızda kırk numara yapıp babamdan sakladığın karnelerimizi unutur muyum hiç anne ? Bil ki bana verdiğin bu nefese hiç ihanet etmedim ben. Seni hep ama hep sevdim . Gideceğim yerde sevgi var mı bilmiyorum ama eğer varsa orada da seni seviyor olacağım annem .

Ya canımın ötesi kızım , yavrum , birtanem , bal bebeğim . İŞte en çok yüreğimi sen yakıyorsun kuzum , içimin yırtıldığını bilebilsen o küçücük ellerinde okşardın yine yanaklarımı biliyorum . Ne zaman yorgun ya da hasta olsam , imdadıma yetişen hep o küçücük elelrin olmaz mıydı zaten ? Canıma can katardı tek bir dokunuşun , ömrüme sıhhat , günüme huzur getirirdin yavrum. Hayatta tek senden ayrılacağım için üzgünüm balim çünkü doyamadım sana . Daha ilkokula bile yollayamadım seni , önlük giydiğini göremedim mesela ya da hiç tiyatroya götüremedim seni , annem gibi Oysa ne çok yaşanacak şey vardı . Daha büyüyecektin , hep dedğin gibi "babanla evlenecektin " , gelinlik giyip saatlerce benimle dansedecektin. Bil ki görebilmeyi çok isterdim balım . O güzel günlerinde yanında " annem" dediğin kadının ben olmamı çok isterdim ama ne olur ilerde krılma bana peteğim . Bu gidişim isteğimle değil mecburiyetten . Yüreğimin ve ruhumun en kıymetli yerinde seni de götürüyorum gittiğim yere - her neresi olursa olsun -

Canım babam , her zaman biraz sert ama hep korumacı olan babam benim . Dün gece hayatımda ilk defa ağlarken gördüm seni , çok üzüldüm , çok incindim . Yakışmadı sana baba , hiç yakışmadı . Sen hep tek başı mağrur ifadenle idolüm oldun benim , ağlamak sana göre değil babam . Sen hep gül ve yüzündeki her tebessümde yanağında oluşan o gamzelerde benim yaşadığımı bil . Senin şefkatli ve huzur dolu yuvand en mutlu günlerimi geçirdim ben . O yuva benim her zaman tebessümüm ve çöldeki vaham oldu . O vahayı hep , benim için öyle güzel tut babam .


Gece olduğunda ranzamıza yattığımızda sen hep ellerini yukarı kaldırırdın ben de hep aşağı sarkıtırdım hatırlıyor musun tatlı kardeşim ? Güzeller güzeli Tanya'm benim . Evlendiğinde fenalaşıp düğününü sana rezil ettiğim o günü hatırlıyor musun ? O kadar üzüldüğüm bir başka gün olmadı hayatımda biliyor musun ? Sanki sadece evden değil benden de gidiyor gibi geldin bana birtanem . Ama eşine şükran borçluyum , en az benim seni sevdiğim kadar sevdi seni , mutlu etti . İşte bu beni rahatlatıyor .

Ve son olarak Michiel , yani benim haylaz , uçarı , yaramaz kocam. Bu yürek çarpmaya başladı başlayalı , hiçbir erkeği seni sevdiği kadar sevmedi gülüm ve hiçbir erkeğe ruhunu ve tenini açmadı delicesine . Çok sevildin sen balım , tarifsiz büyük ve güzel sevildin . Hayatımda sevgi adına başarabildiğim en eşsiz şey oldun sen . Her ne kadar hasta olduğumu öğrendiğinde evden gitsen de yine de hep sevdim seni ve hep seveceğim .

İşte benim canlarım , acı tatlı o kadar çok şey var ki aslında yazmak istediğim ama ne vaktim ne de gücüm kaldı . Hatırlıyor musun annecim , rahmetli dayım da bu hastalıkla mücadele ederken kemoterapilerle yıpranmış ve çok acı çekerek gitmişti bu dünyadan. Ben onun kadar cesur değilim annem . Acılarım epeydir arttı ve artık dönüşü olmaz yola girdiğimi öğrendim . Yarım saat kadar önce , -di'li geçmişimdeki büyük konuşmalarıma inat , bir kutu hap içip bu sonu seçtim . Sakın bana üzülmeyin yüreğimin en güzel yanları , bilin ki acılarımın dayanılmaz olacağını bildiğimden ve beni o halde görmenizi istemediğimden yaptım , dayım gibi olmamak , dayım gibi ölmemek için yaptım . Artık kelimelerimi seçmekte zorlanıyorum . Çok uykum geldi , gözlerim kapanıyor adeta . Yazdığım herşeyi yüreğimin bitimsiz sevgisinin sıcaklığıyla yazdığımı biliyorsunuz . Asla kalbiniz acımasın ve bu kadın için çok üzülmeyin . Yaşanabilecek en güzel hayatı yaşattınız bana , sizler harikasınız . Ve canım kızım , son olarak seni çok ama çok seviyorum. Senden tek bir ricam var minik kuşum , her gece yatağa yattığında sadece bir dakika , seni herşeyin ötesinde seven anneni düşün . Hoşçakalın , hoş kalın , beni yaşayın ...

Sahrabetis

[doğangüneş]

Ablacım çok etkileyici olmuşta bu gerçekmi hikayemi ayırt edemedim.İşşallah sandığım gibi değildir.

[sahrabetis]

Yok canım merak etme , tamamen kurgu , için rahat olsun :)

[PAM.aRt]

doğangüneş´isimli üyeden Alıntı

Ablacım çok etkileyici olmuşta bu gerçekmi hikayemi ayırt edemedim.İşşallah sandığım gibi değildir.

dün yazıyı okudum en altında (alıntıdır yazmasını beklerken)sahrabetis yazıyor .tam cevep yazacağım elektrikler kesildi.bende doğangüneş gibi düşünmüştüm açıkcası.gerçek mi hikayemi ayırt edemedim.bugün yazınızı okuyunca hikaye olduğunu anladık ama sıkıntısı kaldı tabiki.hayal dünyanıza ve kaleminize sağlık

[sahrabetis]

Yorumlarınız için çok teşekkür ederim arkadaşlar . Tamamen kurgu içiniz rahat olsun , bir anda kağıdı kalemi elime aldım bu çıktı . Tedirgin edici boyutta bir rahatsızlığım benim bildiğim kadarıyla yok çok şükür :) Tüm iyi niyetlerinize ve samimi yorumlarınıza teşekkür ederim . İyi ki varsınız :)