Büyüklere bir masal uydurdum

[sahrabetis]

Evvel zaman içinde kalbur saman içinde , develerin tellal pirelerin berber olduğu dönemlerin birinde , çok da uzakta olmayan ve hatta biltk diyarların birinde bir krallık varmış . Tüm canlıların mutluluk ve refah içinde yaşadığı , her canlının bir eşinin olduğu , bolluk ve huzur hanedanlığıymış burası . Elbette , her krallıkta olduğu gibi burada da kral ve kraliçe varmış . Adaletli , affedici , koruyucu kral çok sevilir ve herkes onun ve eşinin başlarından eksik olmaması için dua ederlermiş . Ancak her masalda olduğu gibi bu masalda da bir olumsuzluk varmış . Maalesef bu çiftin çocukları olmuyormuş . Tüm halk onların bu acısını unutturmak için onlara ellerinden gelen herşeyin en güzelini yapıyorlarmış. Halkını düşünen ve onların mutluluğunu herşeyin önünde tutan kral ve kraliçeye periliçe acımış ve tüm periler heyetini toplayarak onlara bir çocuk verip sevinçlerinin çoğalmasını sağlamayı teklif etmiş . Tahmin edeceğiniz gibi kraliçe hamile kalmış ve dokuz ay on gün sonra prenses anatoliya doğmuş . Yalnız , kral ve kraliçe o sevinç içinde iken , bebeğin doğumu şerefine verdikleri baloya TERÖR perisini davet etmeyi unutmuşlar . Peri buna çok ama çok sinirlenmiş ve baloya gece saat tam onikide kara bir gölge gibi davetsizce gelmiş . Tüm halk ve kraliyetteki bütün canlılar korku ve merak ile Terör perisine bakmışlar . Peri adeta bir aslant gibi kükremiş ve şöyle demiş :

- Ben bugüne kadar sizin adil tutumunuz ve sevecenliğiniz için hep sakin durdum , kimseye karışmadım , kimsenin canını yakmadım ama siz evladınız olunca beni unuttunuz. Ne zamanki kızınız büyüyüp evlenecek işte o zaman benim gerçek yüzümü görecek ve hatanızı anlayacaksınız . BU laneti yine sadece gerçek sevgi çözecek … demiş ve gözden kaybolmuş .

Günler ayları aylar yılları kovalamaya başlamış . Doğan çocukları prenses Anatolya ile ilgilenmekten devleti , milleti unutan kral ve kraliçe , kendi üç kişilik dünyalarında saltanat içinde yaşamaya başlamışlar . Ancak bu sırada halk hergün daha da fakirleşiyor , yoksulluktan halk hastalanıyor ve çocuklar ile yaşlılar sefalete dayanamayıp ölüyorlarmış . Hanedanlıktaki tüm ahali isyan halinde imiş ama tüm bu olanların farkında olmayan kral ve kraliçe adeta büyülenmiş gibi sadece kızları ile ilgileniyorlarmış . Çünkü kızlarında inanılmaz bir güç varmış ; güzelmiş , güçlüymüş , farklıymış , görenin gözü kalacak kadar da görünmez bir sihiri varmış . Civar krallıkların hemen hemen hepsinin gözü de Prenses Anatolya’da imiş. Ancak kral , topraklarını daha da büyütmek ve kendi rahatını ikiye katlamak için o zamanın en zengin kralının oğlu olan Prens Avrupa’ya kızını vermek istiyormuş . Günlerce , aylarca süren gelip gitmelerden sonra Avrupa ile Anatolya’nın evlilik tariheleri belirlenmiş. Fakat Anatolya’yı çok ama çok seven biri daha varmış . Doğu hanedanlığının prensi prens muslim her gün rüyasında prensesi görüyor ve eğer onunla evlenirse çok çok güçlü ve yenilmez olacaklarına inanıyormuş .

Düğün günü gelmiş çatmış … Kral ve kraliçe kızları Prenses Anatolya’yı büyük bir özenle süsledikten sonra Prens Avrupa’nın koluna takmışlar . Çok gönüllü bir evlilik olmasa da , aileler öyle istediği için iki genç mecburen evlenmişler . fakat gelin görün ki , doğu hanedanlığını prensi muslim , bunu hazmedememiş . Ve düğün günü , krallığa gelerek bütün halkı kral ve kraliçeye karşı kışkırtmaya başlamış . Hiç durmadan bağırıyr ve şöyle diyormuş ;

- Ey bu güzel yurdun insanları , kralınız sizi unuttu . Onun tüm amacı Avrupa’dan torun sahibi olmak ve Avrupa soyundan insanlar yetiştirmek . Buna göz mü yumacaksınız ? Durmayın savaşın , koruyun kendinizi …



Açlıktan ve yoksulluktan gözü donen halk büyük bir sinirle düğün alanına doğru yürümeye başlamışlar . Kılıçlar çekilmiş , güçlüler yarışmış , filler teipişmiş arada çimenler ezilmiş …

Terör perisi ise olanları sadece izliyormuş .

O sırada , halktan bir kişi öfkesine hakim olamayıp Prenses Anatolya’yı da öldürmüş ve işte tam o anda zaman durmuş . Yerlerde ölüler , her yer kan ve yerde cansız yatan prensesin olduğu bu diyarda herşey bir anda zamanla beraber donmuş .

Şimdi siz , sevginin gelmesini ve halkın kurtulmasını bekliyorsunuz değil mi? Ben de bekliyorum … Ama o diyarda hala her yer kan ve hala yüreklerde acı var . Onlar eremedi muradına belki dinleyenler çıkar keremetine

[doğangüneş]

Çok güzel ablacım ellerine sağlık.Çokda anlamlı anlayana...