Operasyonlardan Gerıye Kalanlar

[oktay yurtbay]

OPERASYONLARDAN GERIYE KALANLAR
Irak’a duzenlenen askeri operasyonun sonuclariyla ilgili yapilan degerlendirmelerde, operasyonun temel hedeflerine ulasildigi, PKK’nin kendi icinde kaosa suruklendigi, K. Irak’taki “yonetimin” Turkiye’de taraftar bulma umudunu tamamiyla kaybettigi, bolgede ve Kurtler arasinda yaygin olarak yerlesmeye baslayan “Turkiye, ABD yonetimindeki İrak'a operasyon duzenleyemez” dusuncesinin kirildigini gormekteyiz.
Yapilan degerlendirmelerin ortak noktasina bakildiginda;
- PKK’nin 2008 baharinda silahli guc sayisini iki katina cikarip 10 bine ulasmayi ve yeni eylemler yapmayi hedefledigi ancak operasyonun bu sureci kirmayi basardigi gozlenmistir.
- PKK, gerek yurt icinde, gerekse yurt disinda surekli “TSK, K.Irak’ta kara harekâti yapamaz. ABD kontrolunde bu mumkun degil” propagandasi surduruyordu. Operasyon, orgutun yerlestirmeye calistigi bu dusunceyi kirmis, PKK’da moral-motivasyonun cokmesine yol acmistir.
- PKK’nin kendi icinde ve DTP ile arasinda ciddi guvensizlik ve karsilikli suclamalar baslamistir. PKK, K.İrak operasyonunun, DTP tarafindan daha etkili protesto edilmesini istemis, kapatilmaktan korkmamasi uyarisinda bulunmustur. PKK, operasyondan sonra halkin yeterince hareketlenmemesinin sorumlulugunu DTP’ye yikmistir.
- Operasyon suresince ve sonrasinda PKK ile yerel gucler arasinda guven bunalimi ortaya cikmistir. Birbirlerine kuskuyla yaklasmaya baslamislar, karsilikli “samimiyet” sorgulamasina girismislerdir. Yerel guclerin, Turkiye’deki “uzantilarini” kendi hedeflerine ortak etme umudu buyuk olcude zayiflamistir. Kim tarafindan desteklenirlerse desteklensinler, Turkiye’ye ragmen adim atamayacaklarini gormuslerdir. İrak’in kuzeyindeki gucler, Turkiye’de konusulan kimi yerel dilleri dahi yasaklamaya baslamislardir.
- PKK’nin 1980’li yillar itibariyle 1992 yilinda “ordulasmaya” gecmeyi planladigi, oysa bugun gelinen noktada, genellikle 7-8 kisilik gruplarla dolasmayi, mayin ve pusu gibi sifir riskli eylemleri ancak yapabildikleri gorulmektedir. Yapilan son operasyon, PKK acisindan mevcut durumdan da geriye gidisi saglamistir.
- PKK fiili olarak Cemil Bayik ve Murat Karayilan’in yonetimindedir. Ote yandan, Mustafa Karasu, Duran Kalkan ve Riza Altun’un etkisi giderek zayiflamaktadir. Orgut APO’ya bagli kalmayi “dagilmama” kosulu olarak gormektedir. Ancak belirtilen tum isimlerin ve lider kadrosunun yasi, bu konumlara gore ilerlemis olup, lider kadrosunun yas ortalamasi 40’in cok uzerindedir. Buna saglik sorunlari da eklendigi icin tumu catisma bolgelerinden cok uzaktadirlar. Bu durum ise, PKK’ya hâkim olmada sikintilar yaratmaktadir.
- Iran'in izledigi tutum, orgutun bu ulkeye guvensizligini yeniden gundeme getirmistir. İran'in tek ve net bir tavir icinde olmamasi, merkezi yonetimle devrim muhafizlarinin farkli yaklasimlari guvensizligi derinlestirmistir.
- Orgut maddi desteginin % 90'ini Avrupa’daki “sivil toplum orgutlerinden” saglamaktadir. Ancak diplomatik iliskiler sonucu maddi destegin yakinda sona ermesi bekleniyor.
Netice itibariyle, yazilanin-cizilenin aksine yapilan operasyonlarin PKK ve yasal uzantisi oldugunu red eden DTP uzerinde cok buyuk bir psikolojik cokuntuye yol actigi acikca gorulmektedir.


Oktay Yurtbay
oktayyurtbay@mynet.com