Soykırıma Uğramış Bir Yarın Bırakamam Avuçlarına

[RABİA]

Buruşuk bir resmin hasret sinmiş beyaz çizgileri ile
Terk edilmiş bir çoçuk gibi düşerken yalnızlığıma
Usul usul odama serpiştirdiğim özlemlerimi ayıklıyordum
Oyuncaklarını yerlere dağıtan çoçuklar gibi
Bu akşam hangi özlemimle oynasam


Bana çarpan hayatların akibetine dayamışım meğer kendimi
Sevinmelerimde gözyaşlarımda onlarmıydı
Şimdi üst üste yığılan kelimelerle ne yazmalıydım
aforoz edilmemiş suratlar çarpıyosa hala gözlerime
zehir gibi batar işte bu sebebsizliklerim
Senden ötesine ne yazsam
titreyen duygularda dökülen tekrar tekrar kullanılmış kelimelerle özlemlerimi köreltemem
intihar önlerinde kendini besleyen birkaç sarkı ile kandıramam kendimi
umutsuzluk akarken yaşam damarlarıma
ince ince kanıyorum
beklide yarın
gelmeden
küstürmeden cellatlarımı
uzatmalıyım sahdamarlarımı
solan gülün kaderi koparılmak değilmidir
birkaç damla su
bir tutam güneş
kandırmacadır
işte unutulan masallar
bahtıma sırrını vurmuş
adını koyamadığım
gözyaşlarım safakların tenine düşerken
çekiyorum kendimi
koynuna
ağlamanın acıların yaşını soruyorum minik gözlerine
geldiğin ülkede cevaplarını sorup ta gelseydin ya
haykırıyorum yinede
anlayasın istiyorum
anka kuşu rivayetlerinde gezerken
soykırıma uğramış bir yarın bırakamam avuçlarına

bir tutam gülümseme bırakıyorum yazgına
Safaklarda bağdaş kurup güneşleri boşa beklemişim
Ellerime yetim şiirlerin matemleri tutuşturulmadan
Yazmalıydım seni beyazlarıma
Vicdanını unutupta matemi ile beni yoklayan her geceye
İzli bir mermi gibi gözlerimin her gördüğü
Yüreğim hissettiği her çoğrafyaya gözlerinde yüreğinle düştüğün için
Dinamitlerin bile sökemeyeceği bağlılığımla
İşledim seni her hücreme
Gölgesi kirlenen kentlerin kalbini çala çala
Titrek dudakların acıların üstüne basa basa
Geldim işte
Hadi tut ellerimden
Diriliş masalları bizi beklemekte


alıntı
www.Ciddi.COM