Garibin Ahı

[sheytan]

GARİBİN AHI


Çeker elindeki şarabı
Üzüm gibidir arabı
İçtikçe içesi gelir insanın
Tadına doyulmaz arabın

Bankalar harıl harıl çalışır
Gariban kesimi faize alışır
Paranın yüzü sıcak gelince
Tadına doyum olmaz yiyince

Yaşamaya bak arkadaş
Hayat geçiyor sarmaş dolaş
İşte geçiyor yirmi yaş
Bilseydim bu kadar kısa olacağını
Koymazdım dünyada taş üstüne taş

Hasta olmuş bir insan
Ne hekim var ne asistan
Yahu öldü ölecek bu insan
Ah ile vah ile çıkarlar kapıdan

Sözen atıyor bombayı
Gözümüzdeki son damlayı
Bırakın ağlamayı
Çağırtın gelsin Emel Ablayı

Bak şu dünyanın haline
Malına insanına güvenme
Düşkünü tutarsın elinle
O da kötü olur seninle

Yediğimiz tuzlu ekmek
Olur ya bazen kepek
Boşuna gitti bizim emek
Ne felekmiş ne felek

Kış geldi kapıya dayandı
Kömürde pahalı maziye kaldı
Bak şu garibin işine
Herkes Mersine gider o da tersine

Hey insan oğlu insan
Kulak verde uyan
Boşa geçiyor zaman
Hepsi yalanmış yalan

Boğazda kesildi yolum
Hemen bağlandı elim kolum
Dar ağacı oldu yolum
Yolun ucu geldi sonun olur sonum