hadi öykü yazalım

[sarahhh]

hemen hemen her gün kumsalda tek başıma yürüyüp denizin sesini ve güneşin batışını izliyorum sen yanımda varmışsın gibi hayeller kuruyorum biliyorum seni hayal ederek kendime acı çektiriyorum.ama emin ol bu acının en güzeli...

[blueice]

geçmişteki acıların beni geleceğe götürmeyeceğini de iyi biliyorum yaşamın sillelerine yenilmeden ağırlığı altında ezilmeden büyümeli ve büyütmeliyim hayatı.

[blueice]

hayat ve öyküler bir çocuğun büyümesine bu kadar çok benzemeseydi belki nefes almanın bile anlamı olmayacaktı,rüya görmenin,hayal kurmanın da.insan neden mutlu olmalı diye sordum kendime, arkamda bıraktığım günahlarıma şöyle bir bakarak.işte o an yeniden uyandım baktım ki, dünya herkes için dönmekteymiş, herkes payına düşeni kaçarsız yaşarmış, isyan etmek boşunaymış meğer.







arkadaşlar öykümüz öksüz kalmış hadi bakalım yüreklerinize dokunun biraz.....

[Karakarizma]

işte o an anladım isyan etmenin ne kadar yersiz olduğunu.

[blueice]

huzuru elime alıp kapı kapı dolanmaya başladım paylaşmak için, hayallerimi ve öykülerimi de çantama koydum.dedim ki herkes bir çiçeği anımsatır, ben lale olayım bahar gelsin yüreklere....

[blueice]

durduğum kapı kendi gönül kapımdı,araladım huzur içeri girdi. hayatta hiç bir an bana o ahengi vermedi anladım ki insan önce kendini sevmeli,yeni sayfaya satır başından başladım yazmaya..................

[Karakarizma]

yazdıkça hayatımı en baştan hatalarımı gördüm teker teker, Neden dediğim o kadar şey oldu ki hayatımda

[blueice]

neden diye sordukçada bunu sonu gelmeyecek biliyordum, belki de sormamak en iyisiydi ama hayat insanı sormadan oraya taşıyıveriyordu.gözümü açtığımda orada buluyordum kendimi ve bu hiç hoşuma gitmiyordu.

[Karakarizma]

ve ben kendimi yiyor idim. Artık dün yok idi sadece yarın var idi.

[blueice]

yarınından umutlu olmalı insan ya da umudunu kendisi doğurmalı dağların ardından