BAYAN DANIŞMA

[Karakarizma]

Ben henüz çok küçükken eve bir telefon almıştık. Telefonun
bağlı olduğu cilalı çerçeveyi ve parlak ahizeyi asla unutamam. Saatlerce
onun karşısına geçer ve seyrederdim. Hatta o derece ki, sayımız olan 105'i
bir an bile aklımdan çıkaramıyordum. Telefonla konuşacak yaşta değildim,
zaten boyum da telefonun bulunduğu yere yetişemezdi. Fakat annem konuştuğu
zaman, onun karşısına geçip hayranlıkla ona bakardım. Bir keresinde beni
kucağına alıp ahizenin yanına kaldırdı ve beni babamla konuşturdu. Bu, bence
unutulması çok güç bir olaydı. Sevinçten ve mutluluktan uçuyordum.

Zamanla, bu telefonun içinde canlı bir yaratık bulunduğunu, bu
yaratığın "Bayan Danışma" olduğunu ve bu bayanın ne sorulursa hemen cevap
verdiğini öğrendim. Annem ona defalarca başkalarının telefon numaralarını
sormuştu; bir iki kere de saatimiz durunca yine ondan sorup doğru saati
öğrenmişti.

Telefondaki bu cinle konuşma fırsatını ilk olarak annemin
yakın komşumuzu görmeye gittiği ve benim de evde yalnız bulunduğum bir gün
elde ettim. Bahçede oynarken, kaza ile elimdeki çekici parmağıma
indirmiştim. Sancıdan kıvranırken, ansızın aklıma "Bayan Danışma" geldi.
Koşa koşa içeri girdim ve ufacık iskemlenin üzerine çıkarak telefonun
alıcısını kaldırdım. Alıcıdan acayip gürültüler geliyordu. Ağlar gibi bir
sesle: "Danışma lütfen" dedim. Karşımda gayet tatlı bir Bayan vardı. Ben
tekrar ağlayarak: "Parmağımı acıttım. Ne yapacağımı söyleyebilir misiniz?"
diye sorunca, makinenin içindeki bayan bana:

"Annen evde yok mu?" dedi.

"Hayır, evde hiç kimse yok."

"Parmağın kanıyor mu?"

"Hayır, çekiçle vurdum, şimdi acıdan kıvranıyorum."

"Buz dolabını açabilir misin?"

"Evet" diye cevap verince, Bayan Danışma sözlerine şöyle devam
etti: "Peki, dolabı aç ve buzluktan ufak bir parça buz çıkararak acıyan
yerin üzerine bastır. Dikkat et, yerleri kirletip buzları dökmeyesin. Biraz
sonra sancın dinecek. Artık ağlama ve bir daha sefere daha dikkatli davran."

O günden sonra da en ufak bir bilgi için Bayan Danışmayı
rahatsız ediyordum. O ise, en ufak bir hoşnutsuzluk göstermeksizin hemen
bana yardım ediyordu. Coğrafya derslerinde, aritmetik problemlerinde hatta
ve hatta parkta bulduğum sincabın beslenmesi için bana yardımcı olmuştu.

Bir gün çok sevdiğim kanaryamız Peter kafesinde ölü bulundu.
Ağlayarak hemen telefona sarıldım ve Bayan Danışmaya büyük acımı bildirdim.
O da, diğerleri gibi, basit sözlerle beni yatıştırmaya çalışıyordu. Halbuki
ben ondan daha fazla anlayış bekliyordum. Peter gibi güzel öten bir kuşun
ölümünün olmayacak bir şey olduğunu ona anlatmak istiyordum. Sonsuz acımı
anlayan ve onu paylaşmaya çalışan Bayan Danışma bana şu öğütte bulundu:
"Beni dinle Paul, haklısın böyle güzel öten bir kuş ölmemeliydi, fakat
unutma ki, çok daha güzel bir dünyaya gidiyor ve orada da ötmesine devam
edecek. Onun için üzülmen artık yersiz."

Başka bir gün de, telefondaki cinden bir kelimenin anlamını
soracaktım. Tam alıcıyı kaldırıp, Bayan Danışmayı istemiştim ki, yavaşça
odaya giren kız kardeşim, beni korkutmak için ansızın bağırdı. Birden
yerimden sıçradım. Sıçramamla birlikte duvara çakılı telefon alıcısı da
benimle yere düştü. Telefondan teller fırladı. Bayan Danışma'nın sesi hiç
duyulmuyordu. Yarım saat sonra kapımız çalındı ve telefon tamircisi olduğunu
söyleyen bir adam gelerek telefonumuzu hemen tamir etti. Bizdeki bu
bozukluğu kendisine yine Bayan Danışma'nın bildirdiğini de sözlerine ekledi.

Dokuz yaşıma bastığım yıl, evimizi değiştirdik. Evle birlikte,
o eski telefon alıcısını da değiştirip, daha modern bir alıcı satın aldık.
Bu alıcıyı hiç sevmemiş ve Bayan Danışma'nın ancak o eski alıcıda
bulunduğuna nedense inanmıştım. Yıllar geçip de delikanlılık çağına girince,
bazen eski günleri düşünür ve telefondaki o bayanın saatlerce ufak bir
çocukla uğraşmasını ve onun saçma isteklerini ve sorularını eksiksiz yerine
getirmesini takdir ederdim.

Yıllar geçmiş, ben büyümüş ve kolej öğrenimini tamamlamıştım.
Bir gün iş için uçakla seyahat ederken, küçüklüğümün geçtiği bu kasabaya
yakın bir merkezde uçak değiştirmek zorunda kaldım. Alanda beklerken, kız
kardeşime telefon edip konuştuk. Sonra nasıl oldu bilmem, birden aklıma
çocukluk yıllarımın Bayan Danışması geldi. Hemen alıcıyı kaldırıp, aynı
kasabanın Danışmasını istedim. Hayret, karşıma çıkan, daha doğrusu alıcının
içinden gelen o tatlı ve yumuşak sesi hemen tanımıştım. Birden hiç
düşünmeden: "Benim çok güzel bir kanaryam vardı. Öldü. Ne yapayım, bu acıya
nasıl dayanayım?" diye sordum. Öbür taraftaki ses bir iki saniye sustuktan
sonra: "Herhalde parmağın iyileşmiştir artık." dedi.

Gülerek: "Demek hala siz burada çalışıyorsunuz. Yıllar ardına
gidecek olursak, o çocukluk yıllarımda sizin bana neler verdiğinizi, bende
ne gibi anlaşılması güç duygular uyandırdığınızı bir bilseniz." dedim.

"Aynı durum benim için de oldu. Siz de akıllı ve tatlı bir
çocuk olmak sıfatıyle bana çok şeyler veriyordunuz. Benim kendi çocuğum
olmadığı için, sizinle konuşmak, sizin o çocuksu ve saf acılarınız
paylaşmak, size bazı alanlarda yardımcı olabilmek benim için sonsuz bir
zevkti."

"Yeniden buralara gelecek olursam sizi arayabilir miyim?" diye
sordum. O ise gülerek: "Tabi, Bayan Sally'i istiyorum dersen hemen beni
bağlarlar," dedi. - Bayan Sally! - Nedense bu isim bana acayip geliyordu.
Bayan Danışma'nın bir ikinci ismi daha olamazdı. O, Bayan Danışma ve hep de
öyle kalacaktı.

Bu olaydan üç ay sonra, yine o bölgeye işim düşmüştü. Hemen en
yakın telefon kulübesine koşarak, Danışma'yı istedim ve oradan da bayan
Sally ile görüşmek istediğimi söyledim. Bu seferki Bayan Danışma daha genç
birine benziyordu. Biraz çekingen bir eda ile: "Siz bayan Sally'nin arkadaşı
mısınız?" diye sordum.
"Evet, çok yakın arkadaşı idim," deyince, üzgün bir sesle:
"Maalesef, Bayan Sally beş hafta önce öldü.Uzun süreden beri hastaydı. Bir
dakika, acaba isminiz Paul mu? Tamam size son bir haber bıraktı; eğer bir
gün onu telefonla arayacak olursanız, size, "Başka bir Dünya daha vardır ve
orada da şarkı söylenebilir" dememizi istedi.

Teşekkür ederek telefonu kaparken, Sally'nin ne demek
istediğini çok iyi anlamıştım. Yanağımdan aşağı süzülen gözyaşlarını
silerken, Bayan Danışma'nın ruhuna Tanrı'dan rahmet diledim.