Sende Bu Kafa Varken!

[almuallim]

Lise yıllarında edebiyat hocamız anlatmıştı:
Öğrencinin biri sınavava girer.Soru kağıdını aldığında,hiçbir sorunun cevabını bilemediğini anlar ve meramını hocaya şiir ile anlatmak ister.Amacı,belki hoca ondaki bu ruhu farkeder de,sözlülerle durumu kurtarır düşüncesidir.Boş kağıda şu dörtlüğü yazar:

Yürü boş kağıt yürü,
Hocayı bir gör de gel.
Zayıflar dört taneydi,
Beş oldu mu sor da gel!

Hoca gerçekten şairdir.halden anlar.Şiiri okuyunca cevapsız bırakmak istemez:

Şiirin çok güzeldi,
Böyle şiir gene yaz.
Sende bu kafa varken,
Ayrılmayız biz bu yaz!

Mesaj yerine ulaşır.

Bazı dostlarımız sürekli sabırdan,özveriden bahseder durur.Güzeldir tavsiyeleri.Zaten sorunun nedeni de odur.Birbirini anlamamak-anlayamamak.
Ancak şurası hep unutulur;
Evlat acısı ve yürek acısı(siz ona kuyruk acısı da deyin) varken bu problemi biraz sor çözeriz.Tam çözecekkken içimize işlemiş acılar depreşir birden.Ne aklı selimle düşünebilir,ne empati yapabiliriz.
Peki çözüm nedir derseniz;
Evlat acısı yaşatmamak,kuyruk acısı yaşamamak.

Yıllardır bir zihniyet hergün onlarca,yüzlerce evlad acısına sebeb olmayı,milli görev addediyor.Toplumun bir kesimini adeta yaşama hakkını gasbeder şekilde dışlıyor.Sırtını dayadığı "derin"güçlerle gayet uyumlu bir ortaklık içerisinde.Her hayırlı adımı engellemeyi,her iyilik harekatını frenlemeyi "marifet "edasıyla ,onur edasıyla yapmaktan geri durmuyor.
Hal böyle olunca da devreye "cevap hakkı" ve kısas giriyor.
İşte o zaman,bugün tartıştıklarımıza yeni birisi ekleniyor.
Evlat acısı kuyruk acısına,kuyruk acısı yeni evlat acılarına davetiye çıkarıyor.
Sabır,özveri ama nereye kadar!
Bu kafa varken,muhal bunlar!

[RABİA]

almuallim´isimli üyeden Alıntı

Lise yıllarında edebiyat hocamız anlatmıştı:
Öğrencinin biri sınavava girer.Soru kağıdını aldığında,hiçbir sorunun cevabını bilemediğini anlar ve meramını hocaya şiir ile anlatmak ister.Amacı,belki hoca ondaki bu ruhu farkeder de,sözlülerle durumu kurtarır düşüncesidir.Boş kağıda şu dörtlüğü yazar:

Yürü boş kağıt yürü,
Hocayı bir gör de gel.
Zayıflar dört taneydi,
Beş oldu mu sor da gel!

Hoca gerçekten şairdir.halden anlar.Şiiri okuyunca cevapsız bırakmak istemez:

Şiirin çok güzeldi,
Böyle şiir gene yaz.
Sende bu kafa varken,
Ayrılmayız biz bu yaz!

Mesaj yerine ulaşır.

Bazı dostlarımız sürekli sabırdan,özveriden bahseder durur.Güzeldir tavsiyeleri.Zaten sorunun nedeni de odur.Birbirini anlamamak-anlayamamak.
Ancak şurası hep unutulur;
Evlat acısı ve yürek acısı(siz ona kuyruk acısı da deyin) varken bu problemi biraz sor çözeriz.Tam çözecekkken içimize işlemiş acılar depreşir birden.Ne aklı selimle düşünebilir,ne empati yapabiliriz.
Peki çözüm nedir derseniz;
Evlat acısı yaşatmamak,kuyruk acısı yaşamamak.

Yıllardır bir zihniyet hergün onlarca,yüzlerce evlad acısına sebeb olmayı,milli görev addediyor.Toplumun bir kesimini adeta yaşama hakkını gasbeder şekilde dışlıyor.Sırtını dayadığı "derin"güçlerle gayet uyumlu bir ortaklık içerisinde.Her hayırlı adımı engellemeyi,her iyilik harekatını frenlemeyi "marifet "edasıyla ,onur edasıyla yapmaktan geri durmuyor.
Hal böyle olunca da devreye "cevap hakkı" ve kısas giriyor.
İşte o zaman,bugün tartıştıklarımıza yeni birisi ekleniyor.
Evlat acısı kuyruk acısına,kuyruk acısı yeni evlat acılarına davetiye çıkarıyor.
Sabır,özveri ama nereye kadar!
Bu kafa varken,muhal bunlar!

Emeğinize sağlık,yerinde ve gerçekçi bir paylaşım olmuş...Biz de bu kafa varken...!!

[aliÖZDEMİR]

almuallim´isimli üyeden Alıntı

Lise yıllarında edebiyat hocamız anlatmıştı:
Öğrencinin biri sınavava girer.Soru kağıdını aldığında,hiçbir sorunun cevabını bilemediğini anlar ve meramını hocaya şiir ile anlatmak ister.Amacı,belki hoca ondaki bu ruhu farkeder de,sözlülerle durumu kurtarır düşüncesidir.Boş kağıda şu dörtlüğü yazar:

Yürü boş kağıt yürü,
Hocayı bir gör de gel.
Zayıflar dört taneydi,
Beş oldu mu sor da gel!

Hoca gerçekten şairdir.halden anlar.Şiiri okuyunca cevapsız bırakmak istemez:

Şiirin çok güzeldi,
Böyle şiir gene yaz.
Sende bu kafa varken,
Ayrılmayız biz bu yaz!

Mesaj yerine ulaşır.

Bazı dostlarımız sürekli sabırdan,özveriden bahseder durur.Güzeldir tavsiyeleri.Zaten sorunun nedeni de odur.Birbirini anlamamak-anlayamamak.
Ancak şurası hep unutulur;
Evlat acısı ve yürek acısı(siz ona kuyruk acısı da deyin) varken bu problemi biraz sor çözeriz.Tam çözecekkken içimize işlemiş acılar depreşir birden.Ne aklı selimle düşünebilir,ne empati yapabiliriz.
Peki çözüm nedir derseniz;
Evlat acısı yaşatmamak,kuyruk acısı yaşamamak.

Yıllardır bir zihniyet hergün onlarca,yüzlerce evlad acısına sebeb olmayı,milli görev addediyor.Toplumun bir kesimini adeta yaşama hakkını gasbeder şekilde dışlıyor.Sırtını dayadığı "derin"güçlerle gayet uyumlu bir ortaklık içerisinde.Her hayırlı adımı engellemeyi,her iyilik harekatını frenlemeyi "marifet "edasıyla ,onur edasıyla yapmaktan geri durmuyor.
Hal böyle olunca da devreye "cevap hakkı" ve kısas giriyor.
İşte o zaman,bugün tartıştıklarımıza yeni birisi ekleniyor.
Evlat acısı kuyruk acısına,kuyruk acısı yeni evlat acılarına davetiye çıkarıyor.
Sabır,özveri ama nereye kadar!
Bu kafa varken,muhal bunlar!

Emeğinize sağlık .
Bis iyi değerlendirme yaparız bizde bu kafa varken.

[almuallim]

Benler biz olmadıkça,bu parçalanmışlık ve ayrılık,bizden ayrılmayan bir parçamız olacak.
Baktığımızda gördüğümüz,görmek istediklerimizse,ya bakışımızı değiştireceğiz,ya gözleri!

[aliÖZDEMİR]

almuallim´isimli üyeden Alıntı

Benler biz olmadıkça,bu parçalanmışlık ve ayrılık,bizden ayrılmayan bir parçamız olacak.
Baktığımızda gördüğümüz,görmek istediklerimizse,ya bakışımızı değiştireceğiz,ya gözleri!

MÜHİM VE MÜDHİŞ BİR SUAL: Neden ehl-i dünya, ehl-i gaflet, hattâ ehl-i dalâlet ve ehl-i nifak rekabetsiz ittifak ettikleri halde; ehl-i hak ve ehl-i vifak olan ashâb-ı diyânet ve ehl-i ilim ve ehl-i tarikat, neden rekabetli ihtilâf ediyorlar? İttifak ehl-i vifâkın hakkı iken ve hilâf ehl-i nifâkın lâzımı iken, neden bu hak oraya geçti ve şu haksızlık şuraya geldi?

Elcevab: Bu elîm ve feci ve ehl-i hamiyeti ağlattıracak hâdise-i müdhişenin pek çok esbâbından, yedi sebebini beyân edeceğiz.

BİRİNCİSİ: Ehl-i hakkın ihtilâfı hakîkatsızlıktan gelmediği gibi, ehl-i gafletin ittifakı dahi hakîkatdarlıktan değildir. Belki ehl-i dünyanın ve ehl-i siyasetin ve ehl-i mekteb gibi hayat-ı içtimâîyenin tabakatına dâir birer mu-ayyen vazife ile ve has bir hizmet ile meşgul taifelerin, cemâatlerin ve cem’iyyetlerin vazifeleri taayyün edip ayrılmış. Ve o vezaif mukabilindeki alacakları maîşet noktasındaki maddî ücret ve hubb-u cah ve şan ü şeref noktasında teveccüh-ü nâstan alacakları (Hâşiye) ma’nevî ücret taayyün etmiş, ayrılmış. Müzâhame ve münakaşayı ve rekabeti intac edecek dere-cede bir iştirak yok. Onun için, bunlar ne kadar fena bir meslekte de gitse-ler, birbiriyle ittifak edebilirler. Amma ehl-i din ve ashâb-ı ilim ve erbâb-ı tarikat ise, bunların herbirisinin vazifesi umuma baktığı gibi, muaccel ücret-leri de teayyün ve tehassus etmediği ve herbirinin makam-ı içtimâîde ve teveccüh-ü nâsda ve hüsn-ü kabuldeki hissesi tahassus etmiyor. Bir maka-ma çoklar namzed olur. Maddî ve ma’nevî herbir ücrete çok eller uzanabi-lir. O noktadan müzâhame ve rekabet tevellüd edip; vifâkı nifâka, ittifakı ihtilâfa tebdil eder.

İşte bu müdhiş marazın merhemi, ilâcı ihlâstır. Yâni hakperestliği nefisperestliğe tercih etmekle ve hakkın hatırı, nefsin ve enâniyetin hatırına galib gelmekle sırrına mazhar olup..

[almuallim]

aliÖZDEMİR´isimli üyeden Alıntı

MÜHİM VE MÜDHİŞ BİR SUAL: Neden ehl-i dünya, ehl-i gaflet, hattâ ehl-i dalâlet ve ehl-i nifak rekabetsiz ittifak ettikleri halde; ehl-i hak ve ehl-i vifak olan ashâb-ı diyânet ve ehl-i ilim ve ehl-i tarikat, neden rekabetli ihtilâf ediyorlar? İttifak ehl-i vifâkın hakkı iken ve hilâf ehl-i nifâkın lâzımı iken, neden bu hak oraya geçti ve şu haksızlık şuraya geldi?

Elcevab: Bu elîm ve feci ve ehl-i hamiyeti ağlattıracak hâdise-i müdhişenin pek çok esbâbından, yedi sebebini beyân edeceğiz.

BİRİNCİSİ: Ehl-i hakkın ihtilâfı hakîkatsızlıktan gelmediği gibi, ehl-i gafletin ittifakı dahi hakîkatdarlıktan değildir. Belki ehl-i dünyanın ve ehl-i siyasetin ve ehl-i mekteb gibi hayat-ı içtimâîyenin tabakatına dâir birer mu-ayyen vazife ile ve has bir hizmet ile meşgul taifelerin, cemâatlerin ve cem’iyyetlerin vazifeleri taayyün edip ayrılmış. Ve o vezaif mukabilindeki alacakları maîşet noktasındaki maddî ücret ve hubb-u cah ve şan ü şeref noktasında teveccüh-ü nâstan alacakları (Hâşiye) ma’nevî ücret taayyün etmiş, ayrılmış. Müzâhame ve münakaşayı ve rekabeti intac edecek dere-cede bir iştirak yok. Onun için, bunlar ne kadar fena bir meslekte de gitse-ler, birbiriyle ittifak edebilirler. Amma ehl-i din ve ashâb-ı ilim ve erbâb-ı tarikat ise, bunların herbirisinin vazifesi umuma baktığı gibi, muaccel ücret-leri de teayyün ve tehassus etmediği ve herbirinin makam-ı içtimâîde ve teveccüh-ü nâsda ve hüsn-ü kabuldeki hissesi tahassus etmiyor. Bir maka-ma çoklar namzed olur. Maddî ve ma’nevî herbir ücrete çok eller uzanabi-lir. O noktadan müzâhame ve rekabet tevellüd edip; vifâkı nifâka, ittifakı ihtilâfa tebdil eder.

İşte bu müdhiş marazın merhemi, ilâcı ihlâstır. Yâni hakperestliği nefisperestliğe tercih etmekle ve hakkın hatırı, nefsin ve enâniyetin hatırına galib gelmekle sırrına mazhar olup..

Allah Razı Olsun Kardeşim,
Üstad(rh.a) meseleyi tam "merkezinden" ortaya dökmüş

[aliÖZDEMİR]

almuallim´isimli üyeden Alıntı

Allah Razı Olsun Kardeşim,
Üstad(rh.a) meseleyi tam "merkezinden" ortaya dökmüş

Hocam Allah sizdende razı olsun...
inanın varlığınızdan kuvvet alıyoruz.......
daim olun.........