Birbirimizi dinliyormuyuz????

[güney]

Ne dünyayı ne de birbirimizi dinliyoruz


Eski insan çevresine kulak kabartırken belki biraz ürküyordu ama seslerin değerini ve “yer”ini biliyordu.

Günümüz insanı, hele şehirli, kültürlü, kafası dolu ve hayatı hızlı insan, hiç umursamıyor sesleri!

Müzik yoksa dinlenecek bir şey de yok onun için!

Her şey parazit, her şey gürültü sanki.

Zaten dinlemek de tıpkı bakmak gibi bir şey...

Görmek için nasıl durup bakmak gerekiyorsa, gerçekten dinlemek için de durmak gerekiyor.

Ve günümüz insanının durmaya ne vakti ne de mecali var!


***


Ben yavaş yavaş öğreniyorum.

Ve geçen on yılda çevremdeki sesleri dinlemek konusunda epey yol kat ettiğimi biliyorum.

Dünyayı, şehri, sokakları, ağaçları, fabrikaları, börtü böceği dinlemek bana çok şey öğretiyor.

Geceleri uzun yola düşmüşken lastiklerin asfalttan keyiflenir gibi ıslık çalmalarını hiçbir müziğe değişmiyorum.

Torna tezgâhlarına, marangoz atölyelerine, seramik ocaklarına müzikhol muamelesi yapıyorum ve bu çok hoşuma gidiyor.

Alışveriş merkezleri ve havaalanlarının birisi “hişşş!” demiş de aniden alçaltılmış hissi veren seslerini dinliyorum.

Dinleyene, dinlemesini bilene hepsi bir şeyler söylüyor.

Hatta dikkatimi çekiyor; bir süredir akustik müzik dinlerken dahi çalgıların ve şarkıcıların sesi kadar iç çekişlere, soluk alıp verişlere, müzisyenin hareketlerinin yol açtığı hesapta olmayan seslere de kulak kabartıyorum.

Dinlemek, yepyeni bir evren kuruyor.

Dünya böylece benimle bambaşka bir dilden konuşuyor.

Ve asıl güzel olanı şu ki, anlaşıyoruz.


***


Fakat bütün bunlar bir yana, insanları dinlemek bir yana!..

Meğer ne zormuş bu!

Bu noktada hâlâ yolun başındayım.

Birini dinlerken dışımdan konuşmaya başlamasam bile, içimden konuşuyorum.

Ancak güç bela zihnimi susturabildiğimde onu dinlemeye geçebiliyorum.

Ve bakıyorum, neredeyse herkes böyle!

Birbirimizi işitiyoruz ama dinlemiyoruz!

Nerede kaldı ki, arkasından anlamak gelebilsin!

İlginçtir; “iyi konuştuğuna” inananların sayısı arttıkça artıyor. Bunun için ders alanlar, kurslara gidenler bile var.

Herkeste bir hatip havası!

Ama “iyi dinlemeyi” umursayan var mı? Yok!


***


Peki doğru düzgün durup dinlemiyorsak, nasıl anlıyoruz birbirimizi?

Hayır, anlamıyoruz!..

Birbirimize dair kafamızdaki kalıplara yaslanıyoruz çoğu zaman; onları anlıyoruz, tekrar tekrar onlara başvuruyoruz.

“Bayram haftası”yla “mangal tahtası” arasındaki boşluğu şükür ki davranışlarımız, duygusal tepkilerimiz, bakışlarımız dolduruyor; anlamlandırıyor!

Bu hem kakofoni hem de gerçekten bir katastrofi!

Düşünsenize...

Hiç dinlemeyen ama hep konuşan insanlar tarafından yürütülüyor işler!


H.Babaoğlu...

Gerçekten dinliyormuyuz?????

[RABİA]

İşitiyoruz,ama dinlemiyoruz...Bakıyoruz ,ama görmüyoruz....

Birşeyi en iyi anlayan, en iyi dinleyendir.

Emeğinize sağlık...

[orkuorkun]

belkide anlasamamazliklarin icinde ,kutuplasmanin icinde kendi kendimize yabancilasmanin etkisi buyuktur, dinlemiyoruz , okumuyoruz. okumayi sevmiyoruz. anlamak icin calismiyoruz,anlamamak daha kolay. Hazir seyleri aliyoruz. birinin anlatmasi daha hosumuza gidiyor okumaktan. okursak bile hep tek tarafli okuyoruz. tek tarafli TV bakiyoruz. Illa bir taraf oluyoruz. herkesin tarafi olamiyoruz
karsi taraf dedigimizi hic bilmiyoruz.bildigimizi saniyoruz ,o gun rakip seciyoruz kendimize kiyasliyoruz, o illa ki bizim gibi olmali , ben onu yenerim.altta kalmam , herkes kendi bando takimi ile muzik caliyor. Turkiyede bu yuzden orkestra da yok. sanatci da zor cikiyor.ciksa da kotuluyoruz.biz bunu hep yapiyoruz

guzel paylasim,tesekkurler

[k.mutluluk]

Birbirimizi Din-le-mi-yo-ruz...!!!!

Birçoğumuzun bu şekilde işine geliyor belkide....

En çok şaşırdığım da birçok şeyin bilincedeyim imajı yaratanların , aslında en çok dinlemeyenler olduğunu görmemdir..

iyi forumlar..

[güney]

Kıymetli görüşleriniz için sonsuz teşekkürler...

Evet hepiniz,hepimiz haklıyız...Dinlemiyoruz....Bir telaş almış gitmiş sözcüklerimizi,bir telaş kulaklarımıza gelen sesleri karıştırmış,belkide bir telaş yüreğimizi harmanlamış...DİNLEMİYORUZ.....

Teknolojimi acaba bizi birbirimizden uzaklaştıran biz yakınlaştığımızı sanırken....

Dinlemiyoruz...

Tıpkı "rabia" nın dediği gibi görmüyoruz...Sadece bakıyoruz....

Duymuyoruz; sadece kulağımıza çarpan bir takım mırıltılar .....Ve inatla anlamlandırmaya çalışırken biz kendimizce, belkide çok önemli sözcükleri atlıyoruz.....