İnsanım,kulpu kırık hayatlardan, kulpu kırık dünyalardan ve gönüllerden biri.Aynı sizler gibi.Kalbimin kırık yerindeki delikten sevgim akıyor,satır satır kaybediyorum hayatı.Hayaller,istekler içinde boğuşurken kendimizi unutuyoruz.Kalbimizin kulpu kopuyor, hayatımız akıyor.Biz de ağlanacak halimiz gülüyoruz.
Yüzünüze bir kapı kapandığında da güldünüz mü böyle?Ya da işi deliliğemi vurdunuz?Ben yolumu kaybettim...