sadece bir rüya sanardım önceleri...anlamsız sözcükler anlamsız sevgilere dönüşecekti biliyordum hatta adım gibi emindim...herşey olduğu gibi sende yalan olacaktın ve ben geriye bakıp yine elimde avucumda birşey kalmadığını görüp dönüp devam edecektim kaldığım istasyondan yolculuğuma... sona erdiğinde herşey gözümde bir damla yaş onuda silecektim ve birdaha girmemek üzere çıkacaktın hayatımdan tümüyle...tam bu canyakan sürecin başladığını düşünürken birden değiştirdin sen herşeyi...önceden anlamsız

Yokluğuna çarpıyor tüm zamanlar. Sensizlik ağlıyor duygular şehre bakıp.

Hayaller düşmüş sokakların arasında. Şarkılar ya eksik kalıyor ya da

yokluğunun farkında. Ellerinin dokunduğu yerde hala izler saklı. Sözlerinin

geçtiği sokaklarda çaresiz bir yankı. Seslerden bu yüzden kaçtım. Oysa

mesafelere yenik yüreğin belkide haklı. Gidişinle beraber gelen avareliğim

dolaştırıyor beni seninle tüm başlangıçları yaşadığımız