Dokuz: sessizlik icinde üc soru II

Yorgun argin asagiya iniyorum. Icim bos cuval gibi. Sanki yukarida icimi tek tek masaya yatirip delik desik etmisler gibi. Düsünmek istemiyorum. Ama gecmisin resimleri pesimi birakmiyor. Yataga uzaniyorum. Pencereden adimi sesleniyorlar. Pickurusu adimi. Neden böyle oldum? Aslinda iyilesmem gerekmiyor mu?

Canim spor yapmak istemiyor. Bugün spora cikmayacagim. Hergün birlikte spor yaptigimiz gardiyan geliyor. Kalkmak istemiyorum. Zorluyor. istemeyerek ardindan gidiyorum. Bir köpek gibi. Bir sokak köpegi gibi ardinda yürüyorum. Basliyoruz kosmaya, birinci tur, ikinci tur, hala adimi sesleniyorlar. Duymuyorum. Duymak istemiyorum. Gardiyan öteki turu tamamlamis, kicima tekme atiyor. Daha hizli kosuyorum. Gülüyor. Kizmama gülüyor ********. Yakalasam dövecegim. O da hizlaniyor. Onu yakalamaliyim. Gittikce yaklasiyorum, yaklasiyorum, o da hizlaniyor. Esek oglu esek iyi kosuyor, bende daha iyi kosuyor. Kos mina koyum diyorum, seni de bir gün yakalarlar. Soluk soluga turlari bitirip iceri giriyoruz. Tuvalette yikaniyorum. Yeniden kogusumdayim. Ranzaya uzaniyorum. Komsum adimi sesleniyor. Okkali bir küfür salliyorum. Gülüyor. Bana gülüyor. Birden atilip pencereye yapisiyorum. Herkese ana avrat küfrediyorum. Bütün hapishane sallaniyor sanki. Onlarda beni düzlüyor. Gülüyorum. ulan diyorum, disarda olacaktik ki, o zaman size gösterirdim...

Yorgunum

beynimin icinde vizilayan sorulardan yanitlardan basim agriyor. Dayanamayacagim. Ne yapsam yaramiyor. Ne istahim var ne de herhangi bir seye ilgim. Yakip yikmak istiyorum. Icimdeki aci, büyüyor. Birseyler yapmaliyim. parmakliklara sariliyorum. Alnimi, Yumrugumu parmaklik demirlere vuruyorum. Parmaklarimdaki ve alnimdaki kan icimdeki aciyi biraz olsun dindiriyor.

Kendime geliyorum.

Oh be... alnim vce parmaklarim zonkluyor