Doymayan nefsim

Nefsim; kanlı baharların aldatılmış tutsağı,
Nasipsiz.. vicdan elinden gün görmemiş buzdağı…

Sığınacak gölgesi ne Hakk’a bakan yüzü var,
İçten içe kendini dünya malıyla oyalar.

Nefsim; sonu olmayan yolların fânî yolcusu,
Hakk’ın rahmetine varanların en sonuncusu,

Yetinmeyi bilmez şükürle.. ne insafa gelir,
Karanlıkta serap görse arkasından seslenir. ...